کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ ها

کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ‌ها نوشته‌ی مصطفی عظیمی‌فر روایتی بلند و گفت‌وگومحور است که نشر سنجاق آن را منتشر کرده است. این کتاب با بهره‌گرفتن از فضایی خیال‌آمیز و در عین حال نزدیک به زندگی روزمره، داستان نویسنده‌ای کم‌نام‌ونشان را روایت کرده است که میان شغل روزمره و رؤیای نویسندگی سرگردان است. حضور قاصدکی زخمی و تخته‌سنگی دنیادیده در دل تپه‌ها، بهانه‌ای برای شکل‌گیری گفت‌وگوهایی طولانی درباره وابستگی، رفتن، ماندن، مرگ، تنهایی و معنای مفیدبودن است. متن کتاب سرشار از مونولوگ‌های درونی، دیالوگ با اشیاء و تأملات فلسفی ساده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ ها

کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ‌ها داستان نویسنده‌ای جوان است که میان فشارهای اقتصادی، توصیه‌های پدر برای تمرکز بر شغل آرایشگری و میل عمیق به نوشتن گرفتار شده است. مصطفی عظیمی‌فر در این کتاب شخصیت اصلی را در موقعیتی قرار داده است که با یک قاصدک زخمی و سپس با تخته‌سنگی بر بلندای تپه وارد گفت‌وگو می‌شود و از خلال همین گفت‌وگوها به بازنگری در هدف نوشتن، معنای شهرت و نسبت خود با جهان می‌رسد. کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ‌ها از چند بخش پیوسته تشکیل شده که در ظاهر ماجرای یک روز نویسنده را دنبال کرده است: از حیاط خانه و باغچه‌ی محبوب مادر تا جست‌وجوی مکانی خلوت برای نوشتن، رکاب‌زدن در شهر، رسیدن به بام شهر و تپه‌ها و سپس فرود به دامنه. در این مسیر، قاصدک از وابستگی‌اش به تابستان و اشتباه ماندن در فصل نادرست می‌گوید و تخته‌سنگ از قرن‌ها ایستادن، دیدن دریا، کوچ نیاکان انسان و تغییرات آب‌وهوایی سخن گفته است. کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ‌ها در لایه‌ی زیرین خود به موضوعاتی مانند وابستگی به فصل‌ها و آدم‌ها، هنر «رفتن به‌هنگام»، ترس از فرسودگی، مسئله‌ی دیده‌شدن آثار هنری، نسبت پول و فرهنگ، تغییرات اقلیمی، زیاده‌خواهی انسان و مفهوم «تعلق داشتن» پرداخته است. نویسنده در خلال این روایت، ایده‌ی «جامعه‌ی درون» را مطرح کرده است؛ جایی که نویسنده باید پیش از هر چیز برای ارتقای فرهنگ درونی خود بنویسد و از این راه، بدون وابستگی به تأیید بیرونی، به نوشتن ادامه دهد.

خلاصه داستان به سختی قاصدک به نرمی سنگ ها

کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ‌ها با صحنه‌ی ورود قاصدکی زخمی به حیاط خانه‌ی نویسنده آغاز می‌شود. نویسنده که مشغول تمیزکردن باغچه‌ی محبوب مادر از دست‌رفته‌اش است، با قاصدک وارد گفت‌وگو می‌شود و از زبان او داستان وابستگی به تابستان، ناتوانی در «رفتن به‌هنگام» و گرفتارشدن در طوفان پاییزی را می‌شنود. این گفت‌وگو نویسنده را به فکر معنای ماندن، رفتن و مرگ می‌اندازد و سرانجام او را به نوشتن کتابی تازه ترغیب می‌کند. در ادامه‌ی کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ‌ها نویسنده برای یافتن مکانی مناسب جهت نوشتن، از خانه بیرون می‌زند، با دوچرخه به بام شهر و تپه‌ها می‌رسد و آنجا با تخته‌سنگی دنیادیده وارد گفت‌وگویی طولانی می‌شود. سنگ از قرن‌ها ایستادن، دیدن دریا، نیاکان انسان و تغییر چهره‌ی دشت می‌گوید و نویسنده از دغدغه‌ی شهرت، بی‌پولی، ناامیدی، آرزوی مرگ و در عین حال میل به مفیدبودن سخن گفته است. در میانه‌ی این رفت‌وآمد میان قاصدک، سنگ، دشت و شهر، نویسنده به این جمع‌بندی می‌رسد که باید پیش از هر چیز برای «جامعه‌ی درون» خود بنویسد و از این راه معنایی تازه برای نوشتن پیدا کند.

چرا باید کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ ها را بخوانیم؟

کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ‌ها با ترکیب گفت‌وگو با قاصدک و سنگ، مونولوگ‌های درونی و صحنه‌های روزمره، فرصتی برای فکرکردن به وابستگی، رفتن، تنهایی، مرگ، شهرت و تغییرات جهان فراهم کرده است. این کتاب نشان داده است چگونه می‌توان از دل یک روز عادی، پرسش‌هایی عمیق درباره نوشتن، مفیدبودن و نسبت انسان با طبیعت بیرون کشید.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب به سختی قاصدک به نرمی سنگ‌ها به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های تأملی، گفت‌وگو با اشیاء، دغدغه‌ی نوشتن، مسئله‌ی دیده‌شدن، تنهایی، مرگ و رابطه‌ی انسان و طبیعت علاقه‌مند هستند و دوست دارند این موضوعات را در قالب روایتی یک‌نفره و درونی دنبال کنند.