کتاب زمستان

کتاب زمستان نوشته‌ علیرضا مرتضوی مجموعه‌ای از شعرهای اوست که نشر ادب امروز آن را منتشر کرده است. این کتاب در قالب چندین شعر بلند و میان‌قد، تصویری سرشار از سرما، فرسودگی، خاطره و امیدهای کم‌رمق ارائه می‌دهد و فضای آن بیشتر در مرز میان رؤیا و واقعیت حرکت می‌کند. شاعر در این مجموعه از عناصر آشنا مثل باد، برف، درخت، گلدان، پنجره و کوچه استفاده کرده است تا وضعیت انسان خسته و دل‌زده را در دل زمستانی طولانی به تصویر بکشد. زبان شعرها سرشار از تصویر و حرکت است و میان توصیف‌های بیرونی و حال‌وهوای درونی شاعر رفت‌وآمد دارد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب زمستان

کتاب زمستان مجموعه‌ای از شعرهای علیرضا مرتضوی است که در فضایی یک‌دست و پیوسته، مضمون سرما، فرسودگی و گذر زمان را دنبال کرده است. در شعرهای این کتاب، زمستان فقط یک فصل نیست بلکه حال‌وهوایی است که بر تن و جان، بر شهر و خانه، بر درخت و گلدان و حتی بر خاطره‌ها نشسته است. شاعر در بسیاری از شعرها، از اشیای ساده و روزمره مثل کاسه، شیشه، طاقچه، گلدان، ساعت شنی و پنجره استفاده کرده است تا حس انسداد، خستگی و انتظار را نشان دهد. در کتاب زمستان حرکت مداومی میان بیرون و درون دیده می‌شود؛ از «کاسه‌ای لبریز» و «شیشه‌های وعده‌گاه مه» تا «ساعت شنی سینه» و «خواب نگاه». علیرضا مرتضوی در این شعرها بارها به تصویرهایی مثل باد، برف، درخت پیر حیاط، گلدان‌های گل سرخ، کوچه‌ی سرد و باغ دوردست بازمی‌گردد و از خلال این تکرار، نوعی روایت تدریجی از فرسودگی و دلتنگی می‌سازد. در بخش‌هایی از کتاب زمستان، شاعر به گذشته‌ای گرم‌تر و سرشار از بهار و باغ و جویبار اشاره کرده است و آن را در برابر اکنون سرد و خاموش قرار داده است؛ جایی که گلدان‌ها شکسته‌اند، پنجره‌ها بسته‌اند و آدم‌ها در سکوتی شبیه خواب زمستانی فرو رفته‌اند. کتاب زمستان در شعرهای مختلف خود، از تصویرهای حسی و ملموس برای بیان وضعیت‌های درونی استفاده کرده است؛ از «خواب نگاه» و «بار سرد» تا «آرزوی عبور از چینه» و «خاکستر بر سنگفرش کوچه». علیرضا مرتضوی در این مجموعه، زمستان را به صحنه‌ای برای دیدن فرسودگی، خاموشی و درعین‌حال جست‌وجوی ذره‌ای نور تبدیل کرده است.

خلاصه کتاب زمستان

در کتاب زمستان، علیرضا مرتضوی جهانی را ترسیم کرده است که در آن سرما، سکون و خستگی بر همه‌چیز سایه انداخته است. شعرها از خانه‌ای با پنجره‌های بسته، گلدان‌های بی‌گل، کوچه‌ای سرد و درخت پیری در حیاط آغاز می‌شوند و به تدریج به درون بدن و ذهن شاعر راه پیدا می‌کنند؛ جایی که «ساعت شنی سینه» پر از شن شده و خون در رگ‌ها «خواب» را برگزیده است. در کتاب زمستان، گذشته‌ی گرم و سرسبز در کنار اکنون سرد و خاموش قرار گرفته است. شاعر از روزهای آشنایی در باغی اهورایی، جویبارها، میوه‌های شاد و بهار بی‌پایان سخن گفته است و آن را با زمستانی مقایسه کرده است که در آن گلدان‌ها شکسته‌اند، گل‌های سرخ فراموش کرده‌اند چگونه برویند و باد سیاه بر باغ می‌تازد. مضمون اصلی کتاب زمستان، تجربه‌ی فرسودگی، انزوا و امید کم‌جان به ذره‌ای نور در میانه‌ی این سرما است.

چرا باید کتاب زمستان را بخوانیم؟

کتاب زمستان تجربه‌ی زیستن در فضایی سرد و فرسوده را از خلال تصویرهایی ملموس و روزمره نشان داده است. این مجموعه برای کسانی که به دنبال شعرهایی سرشار از تصویر، حس و تأمل درباره‌ی گذر زمان، خاطره و فرسودگی هستند، می‌تواند مجالی برای هم‌حسی و بازخوانی حال‌وهوای درونی باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب زمستان به دوست‌داران شعر معاصر فارسی، علاقه‌مندان به فضاهای تصویری و تأمل‌برانگیز و کسانی که با مضمون‌هایی مثل تنهایی، زمستان، خاطره و فرسودگی درگیر هستند پیشنهاد می‌شود. همچنین به خوانندگانی که به شعرهای بلند و روایی‌گونه علاقه دارند توصیه می‌شود.