کتاب قانون اساسی ایتالیا

«قانون اساسی ایتالیا» در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۷ توسط مجلس مؤسسان با ۴۵۲ رای موافق و ۶۲ رای مخالف تصویب شد. متن قانون اساسی که تاکنون ۱۵ متمم به آن افزوده شده، در ۲۷ دسامبر ۱۹۴۷ در شماره ۲۹۸ مجله گازتا آفیسیال منتشر شد. مجلس مؤسسان ایتالیا در ۲ ژوئن ۱۹۴۶ توسط حق رای همگانی انتخاب شد. این انتخابات همزمان با رفراندوم لغو سلطنت انجام شد. متن این قانون برگرفته از وبگاه مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی است: اصل‌۱ ایتالیا جمهوری‌ دموکراتیک‌ و مبتنی‌ بر کار است‌. حاکمیت‌ متعلق‌ به‌ مردم‌ می‌باشد که‌ بر طبق‌ قواعد و در حدود مقرر در قانون‌ اساسی‌ اعمال‌ می‌ گردد. اصل‌۲ جمهوری‌، حقوق‌ تخلف‌ ناپذیر بشر را چه‌ از حیث‌ فردی‌ و چه‌ در تشکلات‌ جمعی‌ که‌ شخصیت‌ فرد در آن‌ شکل‌ می‌‌یابد، به‌ رسمیت‌ می‌ شناسند و تضمین‌ می‌ نماید و خواستار انجام‌ تکالیف‌ مربوط به‌ وحدت‌ سیاسی‌، اقتصادی‌ و اجتماعی‌ از سوی‌ افراد است‌. اصل‌۳ آحاد ملت‌ از شان‌ اجتماعی‌ یکسان‌ برخوردار هستند و بدون‌ هیچگونه‌ تبعیض‌ از نظر جنس‌، نژاد، زبان‌، مذهب‌، عقاید سیاسی‌ و شرایط شخصی‌ و اجتماعی‌ در برابر قانون‌ مساوی‌ هستند. بر جمهوری‌ است‌ که‌ موانع اقتصادی‌ و اجتماعی‌ را که‌ آزادی‌ و برابر شهروندان‌ را محدود کرده‌ و از شکوفایی‌ شخصیت‌ انسان‌ و مشارکت‌ موثر تمامی‌ کارگران‌ در تشکیلات‌ سیاسی‌، اقتصادی‌ و اجتماعی‌ کشور جلوگیری‌ می‌کند، بر طرف‌ کند... ** برگردان فارسی قانون اساسی کشور ایتالیا، برگرفته از وبگاه مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی است.**