کتاب خوشحالی

کتاب خوشحالی نوشته‌ی اوا یانیکوفسکی با تصویرگری لازلو ربر و ترجمه‌ی معصومه نفیسی داستان پسربچه‌ای است که می‌خواهد بفهمد خوشحالی یعنی چه و هرکس با چه چیزی خوشحال می‌شود. انتشارات بازی و اندیشه آن را منتشر کرده است. در این کتاب، راوی از تجربه‌های خودش با مامان، بابا، مادربزرگ، پدربزرگ و خواهر کوچکش میتزی می‌گوید و نشان می‌دهد چطور کم‌کم یاد می‌گیرد احساس دیگران را درک کند. متن کوتاه و تصویری است و هر صفحه روی یک موقعیت ساده و روزمره تمرکز دارد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خوشحالی

کتاب خوشحالی داستانی تصویری درباره‌ی یک پسر است که از کودکی تا کمی بزرگترشدنش روایت می‌شود و در آن تلاش کرده است بفهمد خوشحالی برای خودش و اطرافیانش چه معنایی دارد. اوا یانیکوفسکی در این کتاب از زبان راوی توضیح داده است که او در کودکی فکر می‌کرد هر چیزی که خودش را خوشحال می‌کند دیگران را هم خوشحال می‌کند اما کم‌کم متوجه می‌شود هرکس خوشحالی مخصوص خودش را دارد. کتاب خوشحالی در قالب صحنه‌های کوتاه و پشت‌سرهم، موقعیت‌های مختلفی را نشان می‌دهد: از بیدارکردن بابا در روز تعطیل و قایم‌شدن در کمد لباس‌ها گرفته تا واکس‌زدن همه‌ی کفش‌ها، کاشتن گل در باغچه‌ی پدربزرگ، بازی‌کردن با میتزی و حتی شوخی‌های عمه و عموها. در هر صحنه راوی اول حدس می‌زند چه چیزی دیگران را خوشحال می‌کند و بعد می‌فهمد اشتباه کرده است. در کتاب خوشحالی در کنار متن، تصویرهای لازلو ربر فضای خانه، خانواده و احساسات شخصیت‌ها را نشان می‌دهد و کمک می‌کند تفاوت بین تصور کودک و واقعیت بهتر دیده شود. در پایان، راوی به این نتیجه می‌رسد که می‌تواند چیزهایی را دوست داشته باشد که دیگران را خوشحال می‌کند و هم‌زمان حواسش به خوشحالی خودش و خواهر کوچکش هم باشد.

خلاصه کتاب خوشحالی

کتاب خوشحالی از زبان پسربچه‌ای روایت می‌شود که اول فکر می‌کند هرچه خودش دوست دارد دیگران هم دوست دارند. او خیال می‌کند مامان از قایم‌شدنش در کمد، بابا از بیدارشدن صبح زود، مادربزرگ از واکس‌زدن همه‌ی کفش‌ها و پدربزرگ از کاشتن گل‌های جدید خوشحال می‌شوند اما بعد می‌فهمد هرکدام چیز دیگری را ترجیح می‌دهند. کم‌کم یاد می‌گیرد خوشحالی بابا در خواندن روزنامه در سکوت است، خوشحالی پدربزرگ در تعریف‌کردن خاطرات، خوشحالی مادربزرگ در تعریف‌شنیدن از غذاهایش و خوشحالی میتزی در تاب‌خوردن و برنده‌شدن در بازی‌ها. در پایان، راوی به این درک می‌رسد که می‌تواند هم به خوشحالی خودش فکر کند و هم به خوشحالی دیگران و با کارهای کوچک، شادی را بین همه تقسیم کند.

چرا باید کتاب خوشحالی را بخوانیم؟

کتاب خوشحالی به‌زبان ساده نشان داده است که همدلی یعنی شناختن خوشحالی دیگران و تفاوت‌داشتن سلیقه‌ها. این اثر با موقعیت‌های روزمره‌ی خانوادگی، مفهوم احترام‌گذاشتن به خواسته‌های بقیه، درک احساسات و تقسیم شادی را ملموس می‌کند و به شکل غیرمستقیم درباره‌ی مرزها، خواستن و نخواستن و گفت‌وگو در خانواده حرف می‌زند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب خوشحالی به کودکان در سال‌های آغاز دبستان، والدینی که می‌خواهند درباره‌ی احساسات و همدلی با فرزندان گفت‌وگو کنند و مربیان و مشاورانی که به‌دنبال متنی ساده برای کار روی موضوع خوشحالی و احترام به تفاوت‌ها هستند پیشنهاد می‌شود. «وقتی کوچولو بودم، فکر می‌کردم که هر چیزی من را خوشحال کند بقیه را هم خوشحال می‌کند. اما حیف که میتزی هنوز کوچولو است و هنوز فکر می‌کند که همه دوست دارند مثل او با کفش‌هایشان روی تخت‌ها بپرند یا وقتی تلفن زنگ می‌زند گوشی را بردارند. چه خوب است که همیشه بدانیم چه چیزی دیگران را خوشحال می‌کند. وقتی کوچولو بودم، فکر می‌کردم مامان خوشحال می‌شود که من توی کمد لباس‌ها قایم بشوم و او نتواند من را پیدا کند. حالا که بزرگ شده‌ام، می‌دانم که قایم‌شدن توی کمد لباس‌ها آن‌قدرها هم مامان را خوشحال نمی‌کند، چون او وقتی خوشحال‌تر می‌شود که مجبور نباشد آن‌جا دنبال من بگردد. من دوست دارم مامان را خوشحال کنم. ولی راستی‌راستی کار سختی است که بفهمم او وقتی خوشحال می‌شود که من چه‌کار کنم. وقتی کوچولو بودم، فکر می‌کردم اگر صبح زود روزهای تعطیل بابا را بیدار کنم خوشحال می‌شود. می‌دانم که بابا آن‌قدرها هم از صبح زود بیدارشدن‌های روزهای تعطیل خوشحال نمی‌شود. چون او دوست دارد راحتش بگذارم تا هر وقت خودش دلش خواست بیدار بشود.»