کتاب قانون عروسکی

کتاب قانون عروسکی نوشته‌ی حیدر حسینی داستانی است که از دل یک عروسک آغاز می‌شود و به تنهایی، خالق، مخلوق و مفهوم هویت می‌رسد. انتشارات نامه مهر آن را منتشر کرده است. روایت کتاب از زاویه‌دید عروسکی شکل گرفته که میان زباله‌ها، مزرعه، اتاقی پر از وسایل کهنه و شهری بی‌اعتنا سرگردان است و در این مسیر با مردی تنها به نام عباسعلی همراه می‌شود. متن کتاب پر از گفت‌وگوهای درونی، مونولوگ‌های طولانی و صحنه‌هایی است که مرز خیال و واقعیت را به‌هم نزدیک کرده است. قانون عروسکی بیش از آنکه فقط قصه‌ی یک عروسک باشد به رابطه‌ی انسان‌ها با تنهایی، خاطره و قدرت تغییر می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قانون عروسکی

کتاب قانون عروسکی داستانی است که حیدر حسینی در آن یک عروسک راوی را در مرکز ماجرا قرار داده است؛ عروسکی که از دل زباله‌ها و فراموشی بیرون کشیده می‌شود و کم‌کم به آینه‌ای برای تنهایی و زخم‌های انسانی تبدیل می‌شود. در این کتاب ابتدا با زندگی عروسک در ویترین، در کمدهای تاریک و در سطل آشغال روبه‌رو می‌شویم و بعد پای مردی میان‌سال به نام عباسعلی به میان می‌آید که او را از خاک و لجن مزرعه بیرون می‌آورد و به خانه‌اش می‌برد. در قانون عروسکی روایت به‌صورت بخش‌بخش و با تیترهایی مثل «آغاز عروسکی»، «م. یک»، «م. سه»، «م. چهار» و… پیش می‌رود و هر بخش لایه‌ای تازه از رابطه‌ی عروسک و عباسعلی را نشان می‌دهد. کتاب قانون عروسکی در عین روایت ماجرای یک عروسک، مدام به پرسش‌هایی درباره‌ی خالق و مخلوق، اختیار، تنهایی، قانون‌های نانوشته‌ی زندگی و نقش خاطره در ویران‌کردن یا نجات‌دادن آدم‌ها برمی‌گردد. عروسک در این کتاب از یک شیء بی‌جان به موجودی تبدیل شده که می‌بیند، قضاوت می‌کند، می‌ترسد، اعتراض می‌کند و حتی برای خالقش قانون می‌نویسد. کتاب قانون عروسکی در ادامه‌ی داستان، با ورود عنصر «چشم جدید» و تغییر جنسیت و نام عروسک به «کامی» فضای ذهنی‌تری پیدا می‌کند و تضاد میان دو چشم، به تضاد میان دو نوع نگاه به جهان تبدیل می‌شود. در این مسیر، خانه‌ی شلوغ عباسعلی، خیابان‌های شهر، مزرعه، شب‌های طولانی و گفت‌وگوهای پی‌درپی، صحنه‌هایی می‌سازند که در آنها مرز بین واقعیت و توهم، و بین عروسک و انسان، کم‌رنگ می‌شود.

خلاصه داستان قانون عروسکی

قانون عروسکی داستان عروسکی است که از زبان خودش روایت می‌شود؛ عروسکی که از ویترین مغازه تا سطل آشغال، از کمد تاریک تا مزرعه و از آنجا تا خانه‌ی مردی تنها به نام عباسعلی سفر کرده است. او از ابتدا خود را موجودی می‌داند که برای «تأثیرگذاشتن» ساخته شده نه برای «تغییر دادن زندگی دیگران»، اما با پیدا شدنش توسط عباسعلی همه‌چیز عوض می‌شود. عروسک در خانه‌ی جدید شسته می‌شود، روی چوب مزرعه می‌رود، بعد به اتاقی پر از وسایل کهنه و کتاب و اسباب‌بازی منتقل می‌شود، چشم تازه‌ای می‌گیرد، لباس عوض می‌کند و کم‌کم به «کامی» تبدیل می‌شود؛ عروسکی که می‌تواند حرکت کند، در آینه خودش را ببیند، حرف بزند و با خالقش وارد جدل شود. کتاب قانون عروسکی در دل این رابطه‌ی پرتنش، از تنهایی، خاطره، خشم فروخورده، نقش ظاهر، قانون‌های نانوشته‌ی عروسک‌ها و این سؤال که «خالق تا کجا حق دخالت در سرنوشت مخلوقش را دارد» حرف می‌زند.

چرا باید کتاب قانون عروسکی را بخوانیم؟

قانون عروسکی با انتخاب یک عروسک به‌عنوان راوی، زاویه‌ی دیدی متفاوت به تنهایی، خاطره و رابطه‌ی انسان با ساخته‌هایش ارائه کرده است. این کتاب خواننده را وارد ذهن موجودی می‌کند که هم شیء است هم ناظر، هم قربانی است هم معترض. در خلال گفت‌وگوهای عروسک و عباسعلی، مفاهیمی مثل هویت، اختیار، قانون، خالق و مخلوق به‌شکل داستانی و ملموس طرح شده‌اند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن قانون عروسکی به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌هایی با راوی نامعمول، فضاهای ذهنی و گفت‌وگوهای فلسفی علاقه‌مند هستند. همچنین به خوانندگانی که دوست دارند تنهایی، خشم، خاطره و رابطه‌ی انسان با اشیای زندگی‌اش را در قالب یک روایت بلند و متفاوت دنبال کنند.