کتاب توضیح انسان ها

کتاب توضیح انسان ها (Explaining Humans) نوشته کامیلا پنگ، از زاویه‌ی علم به رفتار انسان‌ها، روابط، تصمیم‌گیری و احساسات نگاه کرده و کوشیده با کمک مفاهیم علمی مثل یادگیری ماشین، ترمودینامیک، نظریه‌ی بازی‌ها، تکامل، بیوشیمی و فیزیک کوانتوم، زندگی روزمره، اضطراب، کمال‌گرایی، دوستی و عشق را توضیح دهد. انتشارات دانشگاه تهران این کتاب را با ترجمه علی اکبر صبوری، فاطمه ممشلی، میترا پیرحقی و فائزه موسوی موحدی منتشر کرده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب توضیح انسان ها

کتاب توضیح انسان ها نوشته‌ی کامیلا پنگ تلاشی است برای ساختن یک کتابچه‌ی راهنما برای درک انسان‌ها، آن‌طور که خود نویسنده در کودکی آرزویش را داشته است. پنگ که با اختلال طیف اوتیسم، بیش‌فعالی و اضطراب منتشر زندگی می‌کند، از همان سال‌های مدرسه احساس می‌کرد روی سیاره‌ی اشتباهی فرود آمده و زبان نانوشته‌ی آداب معاشرت، همدلی و روابط برایش نامفهوم است. او در این کتاب نشان می‌دهد چگونه علم به لنزی برای فهم رفتار انسان‌ها تبدیل شده است. کتاب در ۱۰ فصل تنظیم شده و هر فصل یک مفهوم علمی را به یک مسئله‌ی انسانی پیوند می‌دهد. برای نمونه در فصل اول با تکیه‌ بر یادگیری ماشین، از تصمیم‌گیری، تفکر جعبه‌ای و درخت‌اندیشی صحبت شده است. کتاب توضیح انسان ها در عین روایت‌کردن تجربه‌ی زیسته‌ی نویسنده، ساختاری آموزشی دارد و از مثال‌های علمی متنوع، از سلول‌های ایمنی و پروتئین‌ها تا نظریه‌ی بازی‌ها و شبکه‌ها، برای توضیح موقعیت‌های روزمره استفاده کرده است.

خلاصه کتاب توضیح انسان ها

کتاب توضیح انسان ها از این پرسش آغاز می‌شود که آیا کتابچه‌ی راهنمایی برای شناخت انسان وجود دارد یا نه. کامیلا پنگ که از کودکی با اوتیسم و اضطراب درگیر بوده، تلاش کرده با استفاده از علم چنین راهنمایی را برای خودش بسازد و اکنون آن را با دیگران به‌ اشتراک گذاشته است. او در فصل‌های مختلف، مفاهیمی مانند یادگیری ماشین، خوشه‌بندی، ترمودینامیک، نظریه‌ی بازی‌ها، تکامل، بیوشیمی پروتئین‌ها و فیزیک کوانتوم را به تصمیم‌گیری، فشار اجتماعی، تفاوت‌های فردی، کار گروهی، همدلی، عشق، روابط و اشتباه‌کردن ربط داده است. در این کتاب، مغز انسان به‌ عنوان ابررایانه‌ای توصیف شده که می‌تواند از الگوریتم‌ها چیزهایی درباره‌ی تصمیم‌گیری یاد بگیرد، پروتئین‌ها به تیپ‌های شخصیتی تشبیه شده‌اند و ساختار درختی برای فکرکردن به انتخاب‌های پیچیده پیشنهاد شده است. دغدغه‌ی اصلی کتاب این است که نشان دهد علم فقط برای آزمایشگاه نیست، بلکه می‌تواند به فهم خود، دیگران و موقعیت‌های مبهم و عاطفی زندگی کمک کند.

چرا باید کتاب توضیح انسان ها را بخوانیم؟

این کتاب نشان می‌دهد مفاهیم به‌ظاهر خشک علمی چگونه می‌توانند به فهم احساسات، روابط، اضطراب، تفاوت‌های عصبی و تصمیم‌گیری کمک کنند. این راهنما برای کسانی که میان منطق و عاطفه سرگردان‌اند، پلی میان این دو می‌سازد و با مثال‌های ملموس از زندگی نویسنده، راه‌هایی برای دیدن دوباره‌ی عادت‌ها، انتخاب‌ها و روابط انسانی از پشت لنز علم پیشنهاد کرده است.

خواندن کتاب توضیح انسان ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن توضیح انسان ها به دوستداران علم، به دانشجویان و کنجکاوان حوزه‌های روان‌شناسی، علوم اعصاب و زیست‌شناسی، به افرادی که در فهم رفتار خود و دیگران دچار سردرگمی‌اند، پیشنهاد می‌شود.

جوایز و افتخارات کتاب توضیح انسان ها

• برنده‌ی جایزه‌ی کتاب علمی انجمن سلطنتی (سال ۲۰۲۰)

بخشی از کتاب توضیح انسان ها

«"تو نمی‌توانی آدم‌ها را رمزگذاری کنی، میلی! این اساساً غیرممکن است." 

من یازده ساله بودم و با خواهر بزرگترم بحث می‌کردم. "پس ما چگونه فکر می‌کنیم؟"

این چیزی بود که من در آن زمان به طور غریزی می‌دانستم، اما سال‌ها بعد به درک درستی از آن رسیدم. نحوۀ فکر کردن ما به عنوان انسان با عملکرد یک برنامۀ کامپیوتری تفاوت چندانی ندارد. هر کدام از شما که این را می‌خوانید در حال پردازش افکار هستید، درست مانند یک الگوریتم کامپیوتری. ما داده‌ها -دستورالعمل‌ها، اطلاعات و محرک‌های خارجی- را هضم می‌کنیم و به آن‌ها پاسخ می‌دهیم. ما آن داده‌ها را مرتب کرده و از آن‌ها برای تصمیم‌گیری آگاهانه و ناخودآگاه استفاده می‌کنیم. آن‌ها را برای استفاده بعدی دسته‌بندی می‌کنیم، مانند دایرکتوری‌های موجود در رایانه که به ترتیب اولویت ذخیره شده‌اند. ذهن انسان ماشین پردازش فوق‌العاده‌ای است؛ دستگاهی که قدرت عالی آن وجه تمایز گونۀ ماست.

همۀ ما یک ابررایانه را در سر خود حمل می‌کنیم. اما علیرغم آن، در تصمیمات روزمره اشتباه می‌کنیم. (کسی هست که در مورد این که چه لباسی بپوشد، چگونه یک ایمیل را جمله‌بندی کند، یا این که برای ناهار آن روز چه بخورد، کلافه نشده باشد؟) ما می‌گوییم که نمی‌دانیم چه فکری بکنیم، یا این که در اطلاعات و گزینه‌های پیرامونمان غرق شده‌ایم.»