کتاب Almond

کتاب Almond نوشته وون پیونگ سون که توسط آباژور منتشر شده است، داستان پسری نوجوان است که به‌خاطر یک ویژگی عصبی_زیستی، احساساتش با دیگران فرق دارد و جهان را به‌شکل متفاوتی تجربه می‌کند. روایت این اثر در شهری معاصر می‌گذرد و بر رابطه‌ی او با خانواده، هم‌کلاسی‌ها و آدم‌های غریبه‌ای تمرکز دارد که به‌تدریج وارد زندگی‌اش می‌شوند. نویسنده با تمرکز بر ذهنیت این نوجوان، تنهایی، خشونت، دوستی و امکان تغییر را در بستر زندگی روزمره به تصویر کشیده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب Almond

کتاب Almond به قلم وون پیونگ سون، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس کره‌ای، رمانی است تأمل‌برانگیز و پرشور درباره‌ی تفاوت، تنهایی و قدرتِ دگرگون‌کننده‌ی دوستی. این کتاب که در سال ۲۰۱۷ در کره‌جنوبی منتشر شد و برنده‌ی جایزه‌ی معتبر «چانگپی» برای ادبیات نوجوانان گردید، با استقبالی بی‌نظیر در سطح جهانی روبه‌رو شد و تاکنون بیش از دویست‌وپنجاه‌هزار نسخه فروخته و به بیش از بیست زبان ترجمه شده است. این رمان که در فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز قرار گرفته، به‌ویژه در میان طرفداران گروه بی‌تی‌اس که آن را به‌عنوان یکی از کتاب‌های محبوب خود معرفی کرده‌اند، شهرت فراوانی یافته است.

داستان Almond از زبان یونجه، پسر نوجوانی روایت می‌شود که با اختلال نادر «آلکسی تایمیا» (ناتوانی در تشخیص و بیان احساسات) به دنیا آمده است. دو بادام‌مانند کوچک در مغز او (که به اندازه‌ی طبیعی رشد نکرده‌اند) مانع از آن می‌شوند که ترس، خشم یا شادی را به‌شکلی که دیگران تجربه می‌کنند، احساس کند. مادر و مادربزرگش که فروشگاه کوچک کتاب‌های دست‌دوم را اداره می‌کنند، با نهایت تلاش سعی دارند به او بیاموزند که چگونه در جامعه‌ای که تفاوت را برنمی‌تابد، زندگی کند؛ از چسباندن یادداشت‌های رنگی روی دیوار که به او یادآوری می‌کنند چه زمانی لبخند بزند یا تشکر کند، تا تمرین واکنش‌های مناسب در موقعیت‌های اجتماعی. این زندگیِ سخت اما سرشار از عشق، با یک فاجعه‌ی ناگهانی در شب کریسمس (که تولد شانزده‌سالگی یونجه نیز هست) از هم می‌پاشد و او را در تنهاییِ مطلق رها می‌کند.

خلاصه داستان Almond

هشدار: این قسمت بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان با شرح زندگیِ یونجه از کودکی آغاز می‌شود. او در شش‌سالگی، شاهد صحنه‌ی کتک‌کاریِ وحشیانه‌ای در خیابان است، اما هیچ احساسی از خود نشان نمی‌دهد. مادرش پس از تشخیصِ پزشک، با چسباندن برگه‌هایی در سراسر خانه، آیین‌نامه‌ی رفتارِ «عادی» را به او می‌آموزد و مادربزرگش که در عین صراحت، عاشقانه از او مراقبت می‌کند، او را «هیولای دوست‌داشتنی» خطاب می‌کند. فروشگاه کتاب‌های دست‌دوم که در زیرِ خانه‌ی کوچکشان قرار دارد، پناهگاهِ گرمی برای یونجه می‌شود؛ جایی که او با وجود ناتوانی در درکِ عواطف، از طریقِ کتاب‌ها با صداهای گوناگونِ زندگی آشنا می‌شود.

اما در شب کریسمس، همه‌چیز فرو می‌ریزد؛ حمله‌ای تصادفی با چاقو، مادربزرگش را می‌کشد و مادرش را در بسترِ کما می‌گمارد و یونجه را کاملاً تنها می‌گذارد. او که حالا باید به‌تنهایی با فقدان، فروشگاه و زندگیِ روزمره کنار بیاید، با کمک همسایه‌ی مهربان‌شان، دکتر شیم، سعی می‌کند به مسیر خود ادامه دهد. این‌جاست که گون، پسرِ انتقالیِ دبیرستان، وارد زندگیِ او می‌شود؛ پسری خشن، پرخاشگر و سرشار از خشم، که خودش نیز از کودکی‌ای رها شده و زخم‌های عمیقی به دوش می‌کشد. این دو که یکی هیچ احساسی ندارد و دیگری غرق در طوفانِ احساسات است، در ابتدا مانند یک شوخیِ کیهانی به نظر می‌رسند، اما به‌تدریج، همین تضادِ عمیق، آن‌ها را به یکدیگر پیوند می‌زند. گون به دلیل شفافیت و خلوصِ عاطفی‌اش، برای یونجه خواندنی‌ترین کتابِ جهان می‌شود؛ و یونجه به‌نوبه‌ی خود، به گون کمک می‌کند تا دریابد که «هیولا» بودن، پایانِ ماجرا نیست. 

چرا باید کتاب Almond را بخوانیم؟

کتاب Almond تصویری از زندگی فردی ارائه کرده است که در حاشیه‌ی معیارهای رایج «طبیعی‌بودن» قرار دارد و ناچار است احساسات را مثل یک زبان بیگانه یاد بگیرد. این روایت، هم تجربه‌ی تنهایی و قضاوت اجتماعی را برجسته کرده است و هم نشان داده است که چگونه مواجهه با دیگری، حتی در خشن‌ترین شکلش، می‌تواند آغاز فهم همدلی و دگرگونی درونی باشد.

خواندن کتاب Almond را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن Almond به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های شخصیت‌محور درباره‌ی نوجوانان، تفاوت‌های عصبی‌ـ‌روانی، قلدری در مدرسه، تنهایی شهری و شکل‌گیری دوستی‌های نامعمول علاقه‌مند هستند یا دوست دارند از زاویه‌ی دید فردی «متفاوت» به مفهوم احساس و همدلی نگاه کنند.

درباره وون پیونگ سون

وون پیونگ سون، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس کره‌ای است که بادام اولین رمان او محسوب می‌شود. او که پیش‌تر به‌عنوان فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فعالیت می‌کرد، در اولین تجربه‌ی رمان‌نویسی خود، با خلق شخصیتی که به اختلال «آلکسی تایمیا» مبتلاست، راهی تازه در ادبیات گشود و با تکیه بر ترکیبی از دانش پزشکی و تخیل خود، شخصیتِ به‌یادماندنیِ یونجه را آفرید. سون با انتخاب راویِ اول‌شخصِ کودکی که قادر به درک احساسات نیست، خطری بزرگ را به جان خرید، اما همین انتخابِ جسورانه به او اجازه داد تا نگاهی صریح، بی‌پرده و در عین حال شاعرانه به پیچیدگی‌های رفتارِ انسانی بیندازد و «عادی» بودن را از منظری تازه به چالش بکشد. او در یادداشت‌های پایانی کتاب تأکید کرده است که این شخصیت، برآمده از تلفیق دانش و تخیل اوست و هدفش آسیب‌شناسیِ شخصیت اصلی نبوده، بلکه به تصویر کشیدنِ جهانی است که در آن، «کم‌احساسی» گاه می‌تواند به معنای «دقیق‌تر دیدن» باشد.