کتاب النگوهای ناز

کتاب النگوهای ناز نوشته‌ی سیدحسن کیخسروی مجموعه‌ای از غزل‌ها و سروده‌های عاشقانه، آیینی و اجتماعی است که نشر ابن یمین آن را منتشر کرده است. این کتاب دفتر چهارم از مجموعه شعرهای شاعر است و در ادامه‌ی تجربه‌های شعری او در قالب غزل و مناجات شکل گرفته است. در سرآغاز اثر، شاعر از شعر به‌عنوان «رقص واژه‌ها وقتی عاشق می‌شوند» یاد کرده و نگاه خود را به جوشش الهام و تفاوت شعر و نظم توضیح داده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب النگوهای ناز

کتاب النگوهای ناز مجموعه‌ای از غزل‌ها و سروده‌های سیدحسن کیخسروی است که در دفتر چهارم شعرهای او گرد آمده است. شاعر در مقدمه، شعر را جوشش ناب احساس و الهام می‌داند و آن را از نظمِ صرف جدا می‌کند. او شعر را «مقدس‌ترین کلمه بعد از وحی» معرفی کرده است؛ به شرطی که از دل و منطق شعری برخاسته باشد. در همین بخش، از انجمن شعر مشکات سبزوار و دوستان شاعرش یاد کرده و این دفتر را حاصل خوانده‌شدن و نقدشدن شعرها در آن محفل دانسته است. کتاب النگوهای ناز در قالب غزل و مناجات شکل گرفته و عناوین متعددی مانند «مناجات»، «مثل پلنگ خسته»، «موج رها»، «راز پاییز»، «اجازه هست»، «جنگل بارانی»، «این بیت‌های تلخ»، «سیلی امواج»، «ماهی گاهی»، «قالو بلای من»، «تب ساکت»، «آقای مهربانم»، «پرستوی مهاجر»، «دست سلیمانی»، «زندگی»، «همیشه بخند»، «تجربه‌ی عشق»، «آقای آب و آینه»، «ساحل دیوانه»، «انار سرخ»، «در باب هنر»، «شراب چهل ساله»، «سمت ویرانی»، «شب طوفانی»، «عیب بی‌صبر»، «در گذر روزگار»، «گنجشک‌های روی درخت»، «مسافر»، «یاد پری‌وار»، «کیراترین شراب»، «قطره‌ی اشک»، «شب یلدا»، «الهه‌ی معابد»، «عاشقانه برای وطن»، «طنز عاشقانه»، «بیا و پنجره را باز کن»، «علی مسافر است» و «غزل غدیری» را در خود جای داده است. کتاب النگوهای ناز در کنار شعرهای عاشقانه، به مضامین مذهبی، اجتماعی و سیاسی نیز پرداخته است؛ از مناجات‌های صمیمی و شعرهای مادرانه تا سروده‌هایی درباره‌ی شهید، غزه، وطن، عید قربان و واقعه‌ی غدیر. شاعر در پایان کتاب فهرستی از آثار دیگر خود مانند منظومه‌ی حکمت عاشقانه، رمان غروب قمسر، مجموعه داستان شب‌های پرستاره و کتاب فلسفه‌ی دعا و شرح دعای کمیل را نیز آورده است.

خلاصه کتاب النگوهای ناز

کتاب النگوهای ناز دفتری از غزل‌ها و مناجات‌های سیدحسن کیخسروی است که در آن عشق، ایمان، رنج و امید درهم تنیده شده است. شاعر در بسیاری از شعرها از زبان عاشقی سخن گفته که میان شوق و حسرت، وصال و فراق، و امید و ناامیدی سرگردان است؛ از «مثل پلنگ خسته» و «موج رها» تا «اجازه هست» و «یک استکان شعر». در کنار این فضا، مناجات‌ها و شعرهای آیینی، رابطه‌ی بنده و خدا، دلدادگی به اهل‌بیت و یاد شهیدان را بازتاب داده است. بخش دیگری از شعرها به دغدغه‌های اجتماعی و انسانی مانند جنگ، مظلومیت مردم غزه، غربت، گذر زمان، تنهایی و تجربه‌ی زیستن در جهانی پر از خشونت و بی‌عدالتی پرداخته است. در لابه‌لای همه‌ی این مضامین، تصویرهای مکرر از طبیعت، فصل‌ها، باران، جنگل، دریا و پرندگان، فضای عاطفی کتاب را شکل داده است.

چرا باید کتاب النگوهای ناز را بخوانیم؟

به النگوهای ناز می‌توان به‌عنوان دفتری از غزل‌های عاشقانه، آیینی و اجتماعی نگاه کرد که در آن تجربه‌ی شخصی شاعر با دغدغه‌های جمعی گره خورده است. این کتاب برای آشنایی با زبان عاطفی و تصویری شاعر، نگاه او به عشق، خدا، وطن و رنج انسان معاصر و نیز حال‌وهوای محافل شعری سبزوار، نمونه‌ای گویا به‌شمار می‌آید.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن النگوهای ناز به دوست‌داران غزل فارسی، علاقه‌مندان شعر مذهبی و عاشقانه، مخاطبان شعر اجتماعی و کسانی که به فضای انجمن‌های ادبی و شعر معاصر در شهرهای کوچک ایران کنجکاو هستند پیشنهاد می‌شود. همچنین به خوانندگانی که به ترکیب مضامین عاشقانه و آیینی علاقه دارند توصیه می‌شود. «شعر در واقع همان رقص واژه‌هاست وقتی که عاشق می شوند. کلمات شاعران است که از فضای مه آلود خیال برمی‌خیزد و در دشت الهام بر زبان جاری می‌شود. این که می‌گویند: زیبا ترین شعرها دروغ‌های بزرگ هستند دروغ تور کی است. شعر مقدس‌ترین کلمه‌ای است که بعد از وحی بر زبان آدمی ساری می‌شود. به شرطی که به جوشش و نه کوشش و بر اساس منطق شعری به زبان شاعر آمده باشد. هنوز هم بسیاری از مردم شعر را با نظم یکی می‌دانند و هر آنچه از این قبیل حرف و حدیث‌ها که می‌گویند اوصاف نظم است. بسیاری از مدح‌های تملق‌آمیز از این دست است که همه در بستر نظم رخ می‌نمایاند و در شعر این اتفاق نمی‌افتد. شعر ناب ترین و زلال ترین احساس هاست که از جشمه سار روح جوشیده و برجویبار زبان جاری می‌شود و جان‌های پاک انسان‌های عاشق را آبیاری می‌کند. آنچه در این مجموعه می‌خوانید، سروده‌هایی است که در محافل انجمن شعر مشکات سبزوار در حضور اعضای محترم آن به ویژه دوستان شاعر قدیمی و صمیمی آقایان دکتر دلبری، دکتر جعفری نسب، دکتر صحرایی و استاد نصر عزیز خوانده شده و به نقد…»