کتاب سی افسانه درباره شکسپیر

کتاب سی افسانه درباره شکسپیر نوشته‌ی لائوری مگوایر و اما اسمیت با ترجمه‌ی سارا کاظمی‌منش مجموعه‌ای است که باورهای رایج و قصه‌های شکل‌گرفته پیرامون زندگی و آثار شکسپیر را زیر ذره‌بین می‌برد. نویسندگان با تکیه بر پژوهش‌های شکسپیرشناسی، تاریخ تئاتر و مطالعات متنی، سراغ گزاره‌هایی می‌روند که در ذهن مخاطبان جا افتاده‌اند؛ از محبوبیت شکسپیر در زمان حیاتش تا میزان تحصیلات او، شیوه‌ی اجرای نمایشنامه‌ها و رابطه‌اش با چاپ آثارش. نشر آوند دانش آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سی افسانه درباره شکسپیر

کتاب سی افسانه درباره شکسپیر اثری است که در آن لائوری مگوایر و اما اسمیت به سراغ کلیشه‌ها و روایت‌های تثبیت‌شده درباره‌ی شکسپیر رفته‌اند و آن‌ها را در بستر تاریخی، فرهنگی و انتقادی بررسی کرده‌اند. نویسندگان با الهام از آثاری مانند پنجاه افسانه‌ی بزرگ درباره‌ی روانشناسی عمومی، ساختار کتاب را بر پایه‌ی افسانه‌زدایی بنا کرده‌اند؛ اما به‌جای صدور حکم‌های قطعی، به فرایند شکل‌گیری افسانه‌ها، کمبود شواهد و نقش تخیل جمعی توجه نشان داده‌اند. در کتاب سی افسانه درباره شکسپیر هر افسانه در قالب مقاله‌ای مستقل و نسبتاً مفصل بررسی شده است؛ مقالاتی که هم‌زمان برای دانشجویان، پژوهشگران و علاقه‌مندان جدی تئاتر قابل استفاده‌اند. متن کتاب نشان می‌دهد که چگونه خاطرات مدرسه‌ای، شهرت جهانی شکسپیر، مداخلات رسانه‌ای و جذابیت زندگی‌نامه‌ای، بستری برای تولید و تکرار افسانه‌ها فراهم کرده‌اند. نویسندگان در مقدمه توضیح داده‌اند که افسانه را نه صرفاً به معنای «داستان نادرست»، بلکه به‌عنوان مجموعه‌ای از باورهای شخصی و عمومی در نظر گرفته‌اند که کارکرد فرهنگی دارند و اغلب جای خالیِ ندانسته‌های تاریخی را پر می‌کنند. کتاب سی افسانه درباره شکسپیر علاوه‌بر افسانه‌های مربوط به زندگی‌نامه، به حوزه‌هایی مانند اقتصاد تئاتر الیزابتی، وضعیت چاپ و نشر، آموزش انسان‌گرایانه، ترجمه و تأثیر متون کلاسیک، و نیز شیوه‌های اجرای معاصر می‌پردازد. در هر فصل، نویسندگان با رجوع به اسناد، نقل‌قول‌ها، نسخه‌های چاپی، آمار چاپ و اجرا و نمونه‌های اجرایی، نشان می‌دهند که چگونه می‌توان میان «آنچه می‌دانیم» و «آنچه دوست داریم درباره‌اش باور کنیم» فاصله گذاشت و در عین حال جذابیت افسانه‌ها را هم جدی گرفت.

خلاصه کتاب سی افسانه درباره شکسپیر

کتاب سی افسانه درباره شکسپیر مجموعه‌ای از ۳۰ مقاله است که هرکدام بر یک باور جاافتاده درباره‌ی شکسپیر تمرکز دارد؛ باورهایی مانند اینکه او محبوب‌ترین نویسنده‌ی دوران خودش بوده، چندان تحصیل‌کرده نبوده، نمایشنامه‌هایش باید حتماً با لباس‌های الیزابتی اجرا شوند یا اینکه علاقه‌ای به چاپ آثارش نداشته است. نویسندگان در هر فصل ابتدا صورت افسانه را طرح می‌کنند، سپس با رجوع به اسناد تاریخی، نسخه‌های چاپی، گزارش‌های معاصر، آمار چاپ و اجرا، و نیز زمینه‌ی فرهنگی و آموزشی زمانه‌ی شکسپیر، آن را می‌سنجند. کتاب نشان می‌دهد که بسیاری از این افسانه‌ها نه‌تنها کاملاً نادرست نیستند، بلکه بر هسته‌هایی از واقعیت تکیه دارند که در طول زمان ساده‌سازی یا اغراق شده‌اند. مگوایر و اسمیت در عین نقد افسانه‌ها، به نقش آن‌ها در ساختن تصویر «شاعر ملی و بین‌المللی» توجه کرده‌اند و نشان داده‌اند که چگونه کمبود اطلاعات قطعی، میل به قهرمان‌سازی و جذابیت زندگی‌نامه‌ای، افسانه‌های شکسپیری را تغذیه کرده است.

چرا باید کتاب سی افسانه درباره شکسپیر را بخوانیم؟

کتاب سی افسانه درباره شکسپیر امکان مواجهه‌ای نقادانه با تصویر تثبیت‌شده‌ی شکسپیر فراهم می‌کند و نشان می‌دهد پشت گزاره‌های آشنا چه اسناد، خلأها و تفسیرهایی قرار دارد. خواننده با تاریخ تئاتر الیزابتی، نظام آموزشی انسان‌گرایانه، وضعیت چاپ و اجرا و نیز منطق شکل‌گیری افسانه‌های فرهنگی آشنا می‌شود و ابزارهایی برای افسانه‌زدایی در حوزه‌های دیگر به دست می‌آورد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب سی افسانه درباره شکسپیر به دانشجویان ادبیات انگلیسی، تئاتر و مطالعات ترجمه، پژوهشگران شکسپیر، علاقه‌مندان جدی نمایش و کسانی پیشنهاد می‌شود که به سازوکار شکل‌گیری افسانه‌های فرهنگی و نسبت میان زندگی‌نامه، متن و اجرا علاقه‌مندند.

بخشی از کتاب سی افسانه درباره شکسپیر

«این کتاب بر سر آن است تا افسانه‌پردازی‌های ما دربارهٔ شکسپیر را به بوتهٔ نقد بگذارد. سؤال این است که چرا به این پنداره‌ها افسانه می‌گوییم. گرایش ما به افسانه خواندن محتوای شکسپیری فصل‌های این کتاب از آن روست که افسانه پیش‌زمینه‌ای است برای قصه‌گویی و عمدتاً بر کارکرد فرهنگی چنین داستان‌هایی تأکید می‌کند نه بر درستی آن‌ها. زیرا افسانه ریشه در خاستگاه بخصوصی ندارد و بیشتر بر پایهٔ باورهای پذیرفته‌شده استوار است؛ و نیز به این دلیل که افسانه بیش از آنکه از فکر آدم‌هایی که آن را باور یا خلق می‌کنند یا به آن نیاز دارند، نشئت گرفته باشد، به ماجرای داستان‌ها برمی‌گردد. تمام افسانه‌های ما غیر واقعی نیستند: با افسانه خواندن این ماجراها، بیش از آنکه بخواهیم آن‌ها را ابلهانه یا بی‌پایه بشماریم یا دریابیم که روی فهم ما از نوشته‌های شکسپیر چه تأثیری دارند، سر آن داریم که به علل تجسّم یافتن و تثبیت آن‌ها در طول زمان پی ببریم. ... در این کتاب، هر یک از افسانه‌ها یک داستان کامل و مستقل در نظر گرفته شده است. با آگاهی از این نکته که نثرهای دانشگاهی آب‌دیده، اغلب در عین روشنگری باعث سردرگمی مخاطب می‌شوند، مطالب تا حد امکان به شکلی خوانا بیان شده تا مخاطب در تار درهم‌تنیده‌ای از گفته‌ها اسیر نشود. در ضمن، برای انجام بررسی‌های بیشتر، مراجع متعدد و هدفمندی به خواننده‌ها پیشنهاد می‌شود. امید است که برآیند این مقاله‌ها مجموعه‌ای از مهارت‌های افسانه‌زدایی را، آن‌گونه که در نمونهٔ کتاب روان‌شناسی موجود است، به خواننده‌ها عرضه کند تا بتوانند این مهارت‌ها را برای انتقاد از فرضیات و نقاط کور موجود در کتاب حاضر به‌کار گیرند.»