کتاب سینمای هوشیائو - شین

کتاب سینمای هوشیائو - شین مجموعه‌ای از مقالات و جستارهای سینمایی است که به همت سعیده طاهری و بابک کریمی گردآوری شده و به معرفی، نقد و بررسی سینمای هوشیائو - شین، این چهره‌ی شاخص و پیشروی سینمای نوین تایوان، می‌پردازد. کتاب با بهره‌گیری از مقالات منتقدان بین‌المللی و مقدمه‌ای از ژان‌میشل فرودون، تلاش کرده نگاهی ژرف به آثار و سبک این فیلم‌ساز معاصر بیندازد و آن‌ها را تحلیل و واکاوی کند. این کتاب را نشر خوب منتشر شده کرده و نسخه الکترونیکی آن را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سینمای هوشیائو - شین

کتاب سینمای هوشیائو - شین گردآوری، مجموعه‌ای از مقالات و جستارهای تحلیلی درباره‌ی آثار و جهان سینمایی هو، این فیلم‌ساز صاحب‌سبک شرقی است. این کتاب بخشی از پروژه‌ای بزرگ‌تر در مجموعه‌ی سینماگران به‌شمار می‌آید که هر جلد آن به یکی از فیلم‌سازان مهم معاصر می‌پردازد. کتاب ابتدا با مقدمه‌ای از ژان‌میشل فرودون، سردبیر سابق کایه دو سینما، آغاز می‌شود و سپس در بخش‌های مختلف، نقدها و مقالاتی درباره‌ی فیلم‌های مهم هوشیائو - شین ارائه می‌شود. مقالات انتخاب‌شده توسط سعیده طاهری و بابک کریمی نه‌تنها به جنبه‌های زیبایی‌شناختی و روایی آثار او می‌پردازند، بلکه زمینه‌های تاریخی، اجتماعی و فرهنگی تایوان را نیز در تحلیل‌ها دخیل می‌کنند. کتاب با رویکردی چندوجهی، سعی دارد تصویری جامع از مسیر هنری و تأثیرگذاری هوشیائو - شین در سینمای جهان ارائه کند و جایگاه او را در میان سینماگران معاصر روشن سازد.

خلاصه کتاب سینمای هوشیائو - شین

در کتاب سینمای هوشیائو - شین ابتدا با زندگی و سرگذشت هو آشنا می‌شویم؛ کودکی که میان چین و تایوان بزرگ شد و بعدها به یکی از مهم‌ترین چهره‌های سینمای نوین تایوان بدل گشت. کتاب با مرور فیلم‌های اولیه‌ی او، مانند «دختر بانمک» و «نسیم خوش»، نشان می‌دهد که چگونه مؤلفه‌های بصری و روایی خاص هوشیائو - شین به‌تدریج شکل گرفتند و از سینمای تجاری فاصله گرفتند. در ادامه، مقالات روی فیلم‌های شاخص‌تر او مانند «پسران فنگ‌کویی»، «تابستانی نزد پدربزرگ» و «زمانی برای زیستن، زمانی برای مردن» متمرکز می‌شوند و نقش خاطره، هویت و تاریخ جمعی را در آثارش برجسته می‌کنند. کتاب همچنین سه‌گانه‌ی تاریخی او را بررسی می‌کند؛ آثاری که به کندوکاو تاریخ معاصر تایوان و بازنمایی خاطرات جمعی مردم این سرزمین می‌پردازند. در این میان، توجه ویژه‌ای به سبک بصری، میزانسن‌های خاص، استفاده از نماهای بلند و ترکیب‌بندی قاب‌ها شده است. مقالات کتاب نشان می‌دهند که چگونه هوشیائو - شین با الهام از هنرهای سنتی چینی و تجربه‌ی زیسته خود، زبانی سینمایی منحصربه‌فرد خلق کرده که همزمان مدرن و ریشه‌دار است. کتاب در مجموع، تصویری عمیق از جهان سینمایی این فیلم‌ساز ارائه می‌دهد و جایگاه او را در سینمای معاصر جهان تبیین می‌کند.

چرا باید کتاب سینمای هوشیائو - شین را بخوانیم؟

کتاب نه‌تنها به تحلیل فیلم‌های هوشیائو - شین می‌پردازد، بلکه زمینه‌های تاریخی، اجتماعی و فرهنگی تایوان را نیز در نظر می‌گیرد. از سوی دیگر باعث می‌شود خواننده با سیر تحول سبک و نگاه این فیلم‌ساز آشنا شود و درک بهتری از جایگاه او در سینمای مدرن پیدا کند. ضمن این‌که به‌واسطه‌ی پرداختن به موضوعاتی چون هویت، خاطره و تاریخ، می‌تواند الهام‌بخش پژوهشگران و دانشجویان مطالعات فرهنگی باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی کتاب سینمای هوشیائو - شین را به طرفداران این فیلم‌ساز، علاقه‌مندان به سینما، پژوهشگران مطالعات و نظریه‌ی فیلم، دانشجویان رشته‌های هنر و کسانی که دغدغه‌ی شناخت سینمای شرق آسیا را دارند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سینمای هوشیائو - شین

«نسیم خوش، دومین فیلم هو شیائو‌شیِن که با همان بازیگران و عوامل دختر بانمک ساخته شد، نیز فیلمی سرشار از ترانه است. از همان آغاز عنوان‌بندی، صدای فنگ‌فی‌فیِ خواننده را می‌شنویم که در این فیلم ایفاگر نقش عکاس است. او با همان ریتم ترانه‌ای که می‌خواند، با دوربینی روی شانه به‌تنهایی در ساحل دریا به گشت‌وگذار مشغول است. نگاه‌هایی از سر کنجکاوی به اطراف می‌اندازد. با شلوار جینِ مشکی‌ و بلوز قرمز، با کلاه بیسبال بر سر و روسری دور گردن، با پیکری زیبا و خوش‌اندام در منظره این‌سو و آن‌سو می‌رود. هوا سوز سرما دارد، باد می‌وزد و موهای بلند او را افشان می‌کند. هر یک از این نماها تأکیدی بر حس تغییر فضا و مکان است.

زن جوان به کشف ناشناخته‌های یکی از دهکده‌های صیادی مشغول است؛ با گروهی از عوامل سینما همراه شده که فیلمی تبلیغاتی دربارۀ پودر لباسشویی می‌سازند. کارگردان گروه در گیرودار راهنمایی بچه‌هایی است که در کوچه مشغول ترقه‌بازی‌اند؛ از آن‌ها می‌خواهد تا جایی که امکان دارد لباس‌هاشان را کثیف کنند تا توجیهی برای استفاده از پودر لباسشویی وجود داشته باشد. بچه‌ها فی‌البداهه رفتارهایی بروز می‌دهند که مایۀ خنده‌اند، زیرا حتی نسبت به آن دو آدم بزرگسال نیز واقعی‌تر به نظر می‌رسند. در این‌جا ساختار فراداستانیفیلم‌گرفتن از آدم‌هایی که خودشان در حال فیلم‌گرفتن‌اندپرسشی نه دربارۀ نظریه بلکه دربارۀ عمل طرح می‌کند. احساس می‌کنیم هو‌شیائو‌شیِن کم‌وبیش با فراموش‌کردن این‌که بچه‌ها هم‌اکنون تحت هدایت کارگردان خیالی دیگری‌اند، خودش نیز از فیلم‌گرفتن از آن‌ها حسی دلپذیر دارد.»