کتاب نقش خودانتقادی و شبکه های مجازی در بدریخت انگاری بدن

کتاب نقش خودانتقادی و شبکه‌های مجازی در بدریخت انگاری بدن نوشته‌ی ابوالفضل بیگدلی، فریده یغمایی و فاطمه نظری اثری پژوهشی و تحلیلی درباره‌ی یکی از اختلالات روان‌شناختی معاصر است که با دغدغه‌های نوجوانان و دانش‌آموزان پیوند خورده است. این کتاب با رویکردی علمی و کاربردی، به بررسی رابطه‌ی میان خودانتقادگری، اعتیاد به شبکه‌های مجازی و اختلال بدریخت انگاری بدن می‌پردازد. نویسندگان تلاش کرده‌اند با تکیه‌بر منابع معتبر و پژوهش‌های روز، تصویری روشن از این اختلال، علل، پیامدها و راهکارهای مقابله با آن ارائه دهند. نشر سنجاق آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نقش خودانتقادی و شبکه های مجازی در بدریخت انگاری بدن

کتاب نقش خودانتقادی و شبکه‌های مجازی در بدریخت انگاری بدن با تمرکز بر اختلال بدریخت انگاری بدن (BDD)، به بررسی ابعاد روان‌شناختی و اجتماعی این اختلال در نوجوانان و دانش‌آموزان می‌پردازد. ابوالفضل بیگدلی، فریده یغمایی و فاطمه نظری در این کتاب، ابتدا مفاهیم پایه‌ای مانند تعریف اختلال، علائم، تاریخچه و جایگاه آن در طبقه‌بندی‌های روان‌پزشکی را شرح داده‌اند. سپس با نگاهی به پژوهش‌های داخلی و خارجی، به نقش عوامل فردی مانند خودانتقادگری و عوامل محیطی همچون اعتیاد به شبکه‌های مجازی در شکل‌گیری و تشدید این اختلال پرداخته‌اند. ساختار کتاب شامل مقدمه‌ای جامع، فصل‌هایی درباره‌ی مبانی نظری، شیوع، همبودی با سایر اختلالات و اهمیت تشخیص افتراقی است. نویسندگان با ارائه‌ی آمار، مطالعات موردی و تحلیل‌های تخصصی، تلاش کرده‌اند تا هم برای دانشجویان و پژوهشگران و هم برای خانواده‌ها و علاقه‌مندان به سلامت روان، منبعی قابل استفاده فراهم کنند. این کتاب ضمن بررسی علمی، به پیامدهای فردی و اجتماعی اختلال و ضرورت شناخت و پیشگیری از آن نیز توجه ویژه‌ای داشته است.

خلاصه کتاب نقش خودانتقادی و شبکه های مجازی در بدریخت انگاری بدن

کتاب نقش خودانتقادی و شبکه‌های مجازی در بدریخت انگاری بدن با معرفی اختلال بدریخت انگاری بدن آغاز می‌شود؛ اختلالی که با نگرانی وسواس‌گونه درباره‌ی نقص‌های خیالی یا جزئی در ظاهر فرد همراه است و می‌تواند زندگی روزمره و روابط اجتماعی را مختل کند. نویسندگان ابتدا به تعریف و تاریخچه‌ی این اختلال پرداخته‌اند و سپس ویژگی‌های اصلی آن را شرح داده‌اند: اشتغال ذهنی مداوم با ظاهر، رفتارهای تکراری مانند وارسی در آینه، پنهان‌کردن نقص‌های فرضی و اجتناب از موقعیت‌های اجتماعی. در ادامه، کتاب به بررسی شیوع اختلال در گروه‌های مختلف، به‌ویژه نوجوانان و دانش‌آموزان، می‌پردازد و نشان می‌دهد که این اختلال در این گروه‌ها شایع‌تر است و می‌تواند منجر به اضطراب، افسردگی، انزوا و حتی افکار خودکشی شود. سپس نقش خودانتقادگری به‌عنوان عاملی مهم در شکل‌گیری و تداوم بدریخت انگاری بدن تحلیل شده است؛ افرادی که انتظارات بالایی از خود دارند و مدام خود را با دیگران مقایسه می‌کنند، بیشتر در معرض این اختلال قرار می‌گیرند. کتاب همچنین به تأثیر شبکه‌های مجازی و اعتیاد به آن‌ها می‌پردازد. استفاده‌ی افراطی از شبکه‌های اجتماعی، مقایسه‌ی مداوم با تصاویر ایده‌آل و فشار برای رسیدن به استانداردهای غیرواقعی زیبایی، از جمله عواملی هستند که می‌توانند تصویر بدنی افراد را مخدوش کنند و زمینه‌ساز اختلال شوند. در بخش‌های بعدی، همبودی بدریخت انگاری بدن با اختلالات دیگری مانند افسردگی، وسواس فکری-عملی و اضطراب اجتماعی بررسی شده و اهمیت تشخیص افتراقی و درمان مناسب مورد تأکید قرار گرفته است. در نهایت، نویسندگان با ارائه‌ی راهکارهایی برای پیشگیری و درمان، بر اهمیت آگاهی‌بخشی و حمایت از نوجوانان و خانواده‌ها تأکید کرده‌اند.

چرا باید کتاب نقش خودانتقادی و شبکه های مجازی در بدریخت انگاری بدن را بخوانیم؟

این کتاب با رویکردی تحلیلی و مبتنی بر پژوهش، به یکی از مسائل مهم سلامت روان در عصر دیجیتال می‌پردازد. از ویژگی‌های شاخص آن می‌توان به بررسی همزمان نقش خودانتقادگری و شبکه‌های مجازی در شکل‌گیری اختلال بدریخت انگاری بدن اشاره کرد؛ موضوعی که کمتر به‌طور جامع در منابع فارسی مورد توجه قرار گرفته است. نویسندگان با ارائه‌ی تعاریف دقیق، آمارهای به‌روز و تحلیل‌های تخصصی، به خواننده کمک می‌کنند تا ابعاد مختلف این اختلال را بشناسد و نسبت به نشانه‌ها و پیامدهای آن حساس‌تر شود. همچنین، کتاب با پرداختن به راهکارهای پیشگیری و درمان، می‌تواند برای دانشجویان، خانواده‌ها و مشاوران ابزاری کاربردی برای مواجهه با چالش‌های مرتبط با تصویر بدنی و سلامت روان باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به دانشجویان و پژوهشگران حوزه روان‌شناسی، مشاوران، والدین نوجوانان و افرادی که دغدغه‌ی سلامت روان و تصویر بدنی دارند پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی که با مشکلاتی مانند خودانتقادگری، اضطراب درباره ظاهر یا استفاده افراطی از شبکه‌های مجازی روبه‌رو هستند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب نقش خودانتقادی و شبکه های مجازی در بدریخت انگاری بدن

«توجه به ظاهر در چهارچوب اجتماعی، امری بهنجار، پسندیده و حتی در حد متعادل نشان‌دهندهٔ سلامت روانی است، اما در جوامع امروزی به علت تاکید بیش از حد بر زیبایی و تصاویر ارائه شده در مجله‌های مد، سینما و رسانه‌های اجتماعی و مجازی این توجه خصوصاً در بین نوجوانان شکل افراطی به خود گرفته است. به گونه‌ای که تقریباً همهٔ نوجوانان حداقل یکبار در زندگی احساس شرم و نارضایتی از ظاهر خود داشته‌اند و این امر مختص قشر خاص، طبقهٔ اجتماعی و سطح تحصیلات خاصی نمی‌شود. این قبیل اشتغالات ذهنی می‌تواند موجب گسترش یک تصویر تحریف شده از بدن و خود شده و حتی به گونه‌ای پیشرفت کند که زمینه ابتلا به اختلال بدریخت انگاری بدن را فراهم سازد. ویژگی اصلی اختلال بدریخت انگاری بدن که در گذشته بدشکلی هراسی نامیده می‌شد، عبارت است از اشتغال ذهنی با نوعی نقص در ظاهر فرد که این نقص با خیالی است یا چنانچه نابهنجاری جسمی جزیی وجود داشته باشد، دلواپسی بیمار در مورد آن افراطی و عذاب‌آور است. اختلال بدریخت انگاری بدن بوسیله صرف زمان برای رفتارهایی مانند: نگریستن به آینه، مقایسه خصیصه‌های ویژه با دیگر افراد، نهان‌سازی افراطی (پوشاندن نقص)، دستکاری پوست و جستجو برای اطمینان‌آفرینی، مشخص می‌شود. معمولاً اجتناب از موقعیت اجتماعی و رابطه دوستی نیز در این افراد وجود دارد.»