کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود

کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود نوشته‌ی هامین سونیم و با ترجمه‌ی صادق اصالتی، مجموعه‌ای از تأمل‌ها، جملات کوتاه و روایت‌های شخصی درباره‌ی آرامش، ذهن‌آگاهی و مهربانی در زندگی روزمره است. نویسنده که راهب ذن و استاد پیشین دانشگاه در ماساچوست است، تجربه‌ی سال‌ها تدریس، مراقبه و گفت‌وگو با مخاطبانش در شبکه‌های اجتماعی را در قالب متنی منظم و فصل‌بندی‌شده گرد آورده است. ساختار کتاب بر ترکیب مقاله‌های نسبتاً کوتاه، نکته‌های فشرده، تمرین‌های ذهن‌آگاهی و روایت‌های خودزندگی‌نامه‌ای استوار است. نشر کتاب مرو آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود

کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود اثری است از هامین سونیم، راهب بودائی مکتب ذن که سال‌ها در دانشگاه‌های آمریکا تدریس کرده است. نویسنده در پیشگفتار توضیح داده است که چگونه پاسخ به پیام‌ها و سؤالات مردم در توئیتر و فیسبوک، به تدریج به شکل‌گیری متن این کتاب انجامیده است؛ متنی که از دل تجربه‌ی زیسته، گفت‌وگو با مخاطبان و مشاهده‌ی رنج‌ها و دغدغه‌های روزمره بیرون آمده است. کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود در هشت فصل تنظیم شده است که هرکدام به جنبه‌ای از زندگی می‌پردازد؛ از استراحت و ذهن‌آگاهی تا علاقه، روابط، کار، خودآگاهی و مواجهه با اضطراب و آینده. هر فصل معمولاً با یک مقاله‌ی توضیحی شروع می‌شود، سپس مجموعه‌ای از جملات و قطعه‌های کوتاه می‌آید که گاهی شبیه یادداشت‌های مراقبه‌ای، گاهی شبیه توصیه‌های عملی و گاهی شبیه تأملات شاعرانه هستند. در بخش‌هایی از کتاب، نویسنده از شکست‌های شخصی خود، تجربه‌ی تدریس در دانشگاه، سفرها، مواجهه با سوگ، افسردگی و فشارهای کاری مثال آورده است تا مفاهیم ذهن‌آگاهی، پذیرش، رهاکردن و عشق به خود را عینی‌تر کند. در کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود، تصویرگری‌های رنگی یانگ چئول لی به‌عنوان «زنگ تفریح»‌های بصری در میان متن قرار گرفته‌اند تا خواننده در میان تأمل‌ها مکث کند و به نوعی مراقبه‌ی دیداری برسد. ساختار هر فصل طوری طراحی شده است که ابتدا ایده‌ی اصلی را شرح می‌دهد، سپس آن را در قالب گزاره‌های کوتاه، تمرین‌های ساده و جملات تأمل‌برانگیز برای مرور مکرر در اختیار خواننده می‌گذارد.

خلاصه کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود

کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود بر این ایده استوار است که ریشه‌ی بسیاری از آشفتگی‌های بیرونی در شتاب و آشفتگی ذهن است. نویسنده با تکیه‌بر آموزه‌های بودائی و تجربه‌ی شخصی توضیح داده است که چگونه می‌توان با کند کردن سرعت، مشاهده‌ی بی‌قضاوت افکار و احساسات، و تغییر زاویه‌ی نگاه، کیفیت تجربه‌ی زندگی را عوض کرد. در فصل‌هایی مانند «استراحت» و «ذهن‌آگاهی» به رابطه‌ی ذهن و جهان، نحوه‌ی مواجهه با احساسات منفی، اضطراب، خشم و خاطرات دردناک پرداخته شده است. در فصل‌های «علاقه» و «روابط» به اشتیاق، کار، موفقیت، هنر همدلی، گفت‌وگو، و اهمیت مهار نفس و غرور توجه شده است. متن کتاب میان روایت‌های شخصی، مثال‌های روزمره، توصیه‌های کوتاه و تمرین‌های ساده‌ی مراقبه در نوسان است و خواننده را به نوعی گفت‌وگوی آرام با خود دعوت کرده است.

چرا باید کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود را بخوانیم؟

این کتاب با زبان روشن و مثال‌های روزمره نشان داده است که آرامش لزوماً در تغییر رادیکال زندگی نیست، بلکه در تغییر رابطه با ذهن، احساسات و دیگران است. خواننده با مفاهیمی مانند مشاهده‌ی بی‌قضاوت، پذیرش ناپایداری، مهربانی با خود، و تبدیل کار و روابط به منبع رشد آشنا می‌شود و می‌تواند آن‌ها را در زندگی شلوغ شهری به‌کار بگیرد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که درگیر شتاب، استرس، اضطراب آینده، سوگ، خشم یا احساس بی‌معنایی در کار و روابط هستند. همچنین به علاقه‌مندان مراقبه، ذهن‌آگاهی، خودشناسی و کسانی که به‌دنبال متنی آرام‌کننده برای مکث‌های کوتاه در طول روز هستند پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب چگونه در یک دنیای پرسرعت آرام و مراقب بود

«وقتی همه‌چیز در اطرافم با سرعت حرکت می‌کند، می‌ایستم و می‌پرسم: آیا دنیا این‌قدر پرمشغله است یا این ذهن من است؟ معمولاً فکر می‌کنیم ذهن و دنیا به‌صورت مستقل از هم وجود دارند. اگر از ما بپرسند که ذهن‌مان کجا قرار دارد، بسیاری از ما ممکن است به سر یا قلب‌مان اشاره کنیم، اما هیچ‌کس به یک درخت یا آسمان اشاره نمی‌کند. ما بین آنچه درون ذهن‌مان می‌گذرد و آنچه در دنیای بیرون رخ می‌دهد مرز مشخصی قائل هستیم. در مقایسه با دنیای وسیع بیرون، ذهن جای‌گرفته در بدن ممکن است به‌صورت هویتی کوچک، آسیب‌پذیر و گاه ضعیف انگاشته شود. بااین‌حال، بر اساس آموزه‌های بودا، مرز بین ذهن و دنیا در واقع باریک، متخلخل و کاملاً وهمی است. دنیا ذاتاً مکان شاد یا غمگینی نیست؛ دنیا فقط وجود دارد، همین. چیزی که ذهن‌مان روی آن تمرکز می‌کند به دنیای ما تبدیل می‌شود. وقتی ذهن‌تان خوشحال و آرام است، دنیا نیز خوشحال و آرام است. وقتی ذهن‌تان مملو از افکار منفی است، دنیا نیز منفی به‌نظر می‌رسد. وقتی حس می‌کنید پرمشغله و گرفتار هستید، به یاد داشته باشید که ضعیف نیستید. وقتی ذهن‌تان استراحت می‌کند، دنیا نیز استراحت می‌کند. ما دنیا را تنها از طریق دریچهٔ ذهن‌مان می‌شناسیم. وقتی ذهن‌مان پرسروصدا و درگیر است، دنیا نیز همین‌گونه است. و وقتی ذهن‌مان در آرامش است، دنیا نیز همین‌طور می‌شود.»