کتاب اصول و مبانی مربیگری سرود و آواز جمعی

کتاب اصول و مبانی مربیگری سرود و آواز جمعی، نوشته‌ی شهروز حقی، اثری آموزشی و تخصصی در حوزه‌ی موسیقی آوازی و مربیگری گروه‌های سرود است. این کتاب با هدف ارائه‌ی راهنمایی جامع برای مربیان، هنرجویان و علاقه‌مندان فعالیت‌های گروهی سرود و آواز جمعی تدوین شده است. انتشارات ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی هنری مساجد کشور این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اصول و مبانی مربیگری سرود و آواز جمعی

کتاب اصول و مبانی مربیگری سرود و آواز جمعی، به قلم شهروز حقی، اثری آموزشی و کاربردی در زمینه‌ی هدایت و آموزش گروه‌های سرود است. این کتاب با رویکردی متناسب با فضای فرهنگی ایران، به بررسی تاریخچه‌ی موسیقی آوازی، تعریف سرود و نقش آن در تربیت اجتماعی و فرهنگی می‌پردازد. کتاب شامل فصل‌هایی درباره‌ی مبانی موسیقی آوازی، اصطلاحات فنی، محدوده‌های صوتی، فنون آواز، تمرین‌های عملی، انتخاب و هدایت اعضای گروه، رهبری گروه آوازی، آکوستیک و تجهیزات صوتی و طراحی مسابقات و جشنواره‌های سرود است. 

شهروز حقی با بهره‌گیری از تجربیات شخصی و بازخوردهای مربیان و کارشناسان تلاش کرده تا کتاب را به منبعی کاربردی برای آموزش رسمی و غیررسمی تبدیل کند. این اثر نه‌تنها به جنبه‌های هنری و فنی سرود می‌پردازد، بلکه به نقش تربیتی و اجتماعی آن نیز توجه ویژه‌ای دارد و برای مربیان گروه‌های سرود در مدارس، مساجد و مراکز فرهنگی تدوین شده است.

خلاصه کتاب اصول و مبانی مربیگری سرود و آواز جمعی

کتاب حاضر ابتدا با مروری بر تاریخچه‌ی موسیقی آوازی در ایران و جهان، جایگاه سرود و آواز جمعی در فرهنگ‌های مختلف را بررسی می‌کند. نویسنده به نقش سرود در تقویت همبستگی، انتقال ارزش‌ها و تربیت اجتماعی اشاره کرده و بر این نکته تأکید کرده است که سرودخوانی نه‌تنها فعالیتی هنری، بلکه ابزاری برای آموزش و پرورش است. در ادامه، کتاب وارد مباحث فنی می‌شود و اصطلاحات کلیدی موسیقی، محدوده‌های صدایی و تفاوت‌های صدای زنان، مردان و کودکان را شرح می‌دهد. اهمیت شناخت این محدوده‌ها برای انتخاب قطعات مناسب و جلوگیری از آسیب به صدای اعضای گروه، از نکات برجسته‌ی این بخش است. 

فصل‌های بعدی به فنون آواز، شیوه‌های مختلف خوانندگی (ایرانی، کلاسیک، پاپ)، تمرین‌های عملی برای تقویت صدا، تنفس صحیح، بهداشت صوتی و راهکارهای رفع مشکلات رایج در گروه‌های آوازی اختصاص یافته است. شهروز حقی تمرین‌های متنوعی برای گرم‌کردن صدا، تقویت بیان و افزایش هماهنگی گروه ارائه کرده است. در بخش‌های پایانی، به موضوعات مدیریتی و اجرایی، مانند انتخاب اعضا، تشکیل گروه، برنامه‌ریزی تمرین‌ها، هدایت گروه در اجرا، آداب صحنه، استفاده از تجهیزات صوتی و طراحی مسابقات سرود پرداخته شده است. معیارهای داوری، شاخص‌های کیفیت اجرا و نکاتی برای ارتقای سطح گروه‌های سرود نیز در کتاب مطرح شده‌اند. 

در مجموع، این کتاب با رویکردی جامع، هم به جنبه‌های نظری هم عملی مربیگری سرود و آواز جمعی می‌پردازد و مربیان را برای مواجهه با چالش‌های آموزشی، هنری و تربیتی آماده می‌کند.

چرا باید کتاب اصول و مبانی مربیگری سرود و آواز جمعی را بخوانیم؟

این اثر با ارائه‌ی ترکیبی از دانش نظری و تجربه‌های عملی، به مربیان و علاقه‌مندان سرود و آواز جمعی کمک می‌کند تا با اصول این حوزه آشنا شوند. یکی از ویژگی‌های شاخص کتاب توجه به نیازهای بومی و شرایط فرهنگی ایران است؛ به‌گونه‌ای که مثال‌ها و راهکارها با واقعیت‌های مدارس، مساجد و کانون‌های فرهنگی کشور همخوانی دارد؛ همچنین کتاب علاوه‌بر آموزش مهارت‌های فنی و هنری، به نقش تربیتی و اجتماعی سرود در رشد شخصیت و تقویت همبستگی گروهی می‌پردازد. وجود تمرین‌های عملی، توضیح اصطلاحات تخصصی و راهنمایی برای مدیریت گروه، این اثر را به منبعی کاربردی برای مربیان تازه‌کار و باتجربه تبدیل کرده است. مطالعه‌ی کتاب حاضر می‌تواند به ارتقای کیفیت گروه‌های سرود و افزایش تأثیرگذاری فعالیت‌های هنری جمعی کمک کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن اثر حاضر به مربیان گروه‌های سرود، معلمان موسیقی، فعالان فرهنگی و هنری در مدارس و مساجد، دانشجویان رشته‌های موسیقی و تربیت بدنی و همچنین علاقه‌مندان آموزش و هدایت گروه‌های آوازی پیشنهاد می‌شود؛ همچنین برای کسانی که دغدغه‌ی ارتقای فعالیت‌های جمعی هنری و تربیتی را دارند، مفید خواهد بود.

بخشی از کتاب اصول و مبانی مربیگری سرود و آواز جمعی

«هر جا که سخنی از پرورش و تربیت انسان در میان است یکی از فعالیت‌هایی که به‌صورت جدی به آن پرداخته می‌شود نوعی از آوازخوانی گروهی است. افراد چه نظامی باشند چه ورزشکار چه دانش‌آموز، همراهی و همدلی را بیش از هر کار دیگری در هم‌آوایی و همسرایی فرا می‌گیرند. نیایش‌ها و اذکار مذهبی نیز در تمام ادیان آسمانی با گونه‌ای از آواز گروهی خوانده می‌شود تا هم خواننده و هم شنونده از آن حظ و اثر عمیق‌تری را دریافت کنند. گویی انسان بنا به کشش ذاتی خود به کار جمعی سرودخوانی را نیز دوست می‌دارد و اگر در طول زندگی مجال فراگیری تخصصی موسیقی و پرداختن به تک‌نوازی و تکخوانی را نیز نیابد می‌تواند با آوازخواندن در گروه، عطش روح هنرطلب خویش را فرونشاند و سبک‌بال در آسمان همنوایی به پرواز درآید.»