کتاب دور از ذهن

کتاب دور از ذهن نوشتهٔ هلن تامسن و ترجمهٔ امید حسینی است. انتشارات پندار تابان این کتاب را منتشر کرده است. نویسنده در این اثر شما را به سفری شگفت‌انگیز به عجیب‌ترین مغزهای جهان می‌برد.ر نسخهٔ الکترونیکی این کتاب را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دور از ذهن

نویسنده دو سال به سراسر جهان سفر کرد تا با افرادی ملاقات کند که مغزهای شگفت‌انگیزی داشتند. همهٔ آن‌ها توسط چندین دکتر مورد آزمایش، اسکن و تحلیل قرار گرفته بودند، اما اطلاعاتی از زندگی هیچ‌کدامشان در دسترس نبود. البته که «اولیور سَکس» نیز پیش‌تر در چند مورد این کار را انجام داده بود. شاید کتاب معروف او به اسم «مردی که زنش را با کلاه اشتباه می‌گرفت» شناخته شده باشد. او در این کتاب به سوژه‌های مطالعه‌های موردی‌اش می‌گوید «مسافران سرزمین‌های تصورناپذیر.» او می‌گوید بدون این داستان‌ها هرگز فهمیده نمی‌شد چنین دیدهایی از دنیا ممکن است. نویسنده حس کرد زمان آن رسیده است که دوباره به سراغ این ایده برود و ببیند انقلابی ۳۰ساله در علم عصب‌شناسی چه یافته‌هایی برایشان دارد. او می‌خواست کاری را نیز انجام دهد که سَکس انجام نداده بود. او می‌خواست این مطالعه‌های موردی کاملاً از محیط بیمارستانی و دید عصب‌شناسی جدا شوند؛ آن‌ها را مانند دوستانش ببیند و در دنیایشان نقش داشته باشد؛ سؤال‌هایی بپرسد که دانشمندان نمی‌پرسند؛ داستان‌های کودکی، عشق و زندگی‌شان با این ذهن‌های منحصربه‌فرد را بشنود و ببیند زندگی‌شان با او چه فرقی دارد. او می‌خواست بفهمد مغز چقدر می‌تواند شگفت‌انگیز باشد.

سفرش را از آمریکا آغاز کرد و تهیه‌کننده‌ای را دید که هیچ لحظه‌ای از زندگی‌اش را فراموش نمی‌کرد؛ سپس زنی که همیشه گم می‌شد، حتی در خانه‌اش. در بریتانیا با معلمی آشنا شد که انگار خاطره‌هایش متعلق به خودش نبودند، و سپس خانوادهٔ زندانی سابقی که شخصیتش یک‌شبه عوض شده بود. او به چند کشور اروپایی و خاورمیانه سر زد تا مردی را ببیند که ناگهان ببر می‌شود، زنی که با توهمی همیشگی زندگی می‌کند و خبرنگار جوانی که رنگ‌های غیرواقعی می‌بیند. سپس به مردی رسید که سه سال باور داشت مرده است. نویسنده افرادی را دید که چند سال می‌شد با عجیب‌بودن مغزشان کنار آمده بودند و بسیاری دیگر که این مسئله را از دنیا مخفی می‌کردند. در این سفر او با پژوهشگران پیشرو نیز آشنا شد که می‌خواستند به سؤال‌هایی دربارهٔ ماهیت واقعیت، حالت‌های روحی و محدودیت‌های حافظهٔ انسان پاسخ دهند. در اواخر سفرش نیز با دکتری آشنا شد که مغزش آن‌قدر شگفت‌انگیز بود که درک او از انسانیت را دگرگون کرد. در ابتدای سفر، نویسنده از خود پرسید که آیا می‌تواند رویارویی این افراد با دنیا را به تصویر بکشد یا خیر، اما پس از نگاه به زندگی‌شان، بهتر از همیشه فهمید مغز انسان چگونه کار می‌کند. از داستان‌هایشان فهمید مغز چگونه زندگی‌شان را شکل می‌دهد، و این چقدر عجیب، شگفت‌انگیز و باورنکردنی است. او همچنین فهمید که چگونه می‌توان خاطراتی ابدی ساخت، چگونه می‌توان از گم‌شدن فرار کرد و مردن چه حسی دارد. او یاد گرفت چگونه خودش را درجا خوشحال‌تر کند، توهم ببیند، تصمیم‌های بهتر بگیرد، دست اضافه داشته باشد، واقعیت دنیایش را بهتر ببیند و حتی از کجا بفهمد واقعاً زنده است.

خلاصه کتاب دور از ذهن 

کتاب دور از ذهن اثری است که با محوریت کاوش در شگفت‌انگیزترین مغزهای جهان، خواننده را به سفری جذاب و تأمل‌برانگیز دعوت می‌کند. نویسنده با سفر به اقصی نقاط دنیا و ملاقات با افرادی که عملکردهای ذهنی غیرمعمول و خارق‌العاده‌ای دارند، دریچه‌ای نو به درک پیچیدگی‌ها و توانایی‌های شگفت‌انگیز مغز انسان می‌گشاید. این اثر نه تنها به بررسی موارد نادر و استثنایی می‌پردازد، بلکه با به چالش کشیدن تصورات رایج ما از واقعیت، حافظه و ادراک، دیدگاه‌های جدیدی را در مورد تجربهٔ انسانی پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. نویسنده در این مسیر، پرسش‌های اساسی دربارهٔ ماهیت انسان و محدودیت‌های دانش کنونی ما در حوزهٔ عصب‌شناسی را مطرح می‌کند و خواننده را به تفکر درباره این مفاهیم بنیادین وامی‌دارد.

چرا باید کتاب دور از ذهن را بخوانیم؟

خواندن کتاب دور از ذهن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این اثر برای هر کسی که به شناخت مغز انسان، مرزهای تجربهٔ انسانی و پرسش‌های بنیادین دربارهٔ چیستی خود علاقه‌مند است، می‌تواند منبع الهام و بینشی نو باشد.

بخشی از کتاب دور از ذهن

«در مقاله‌ای که بلیکمور بعداً چاپ کرد، نوشت مغز آن زن را اسکن کرده و معلوم شده وقتی لمس‌شدن دیگران را می‌بیند، دستگاه نورون‌های آینه‌ای‌اش خیلی بیشتر از دیگران فعالیت می‌کند. در همان مقاله، از مردی هم گفته بود که بعد از سکتهٔ مغزی فلج شده بود و سمت چپ بدنش دیگر حس نداشت. وقتی نمی‌توانست تنش را ببیند، هیچ لمسی را حس نمی‌کرد. اما همین‌که می‌دید تنش لمس می‌شود، حسش می‌کرد. این اولین مدرکی بود که نشان می‌داد همیشه تحریک لمسی برای درک حس لمس‌شدن لازم نیست، گاهی دیدن هم کفایت می‌کند.

خیلی دلم می‌خواست بدانم تجربهٔ چنین عارضه‌ای چه‌شکلی است، برای همین در یکی از روزهای سرد ژانویه، چند ساعت قبل از اینکه توفان بزرگی سواحل شرقی آمریکا را زیر پا بگذارد، به شهر بوستون سفر کردم تا جول را ببینم. جول از وقتی یادش می‌آید، حس‌آمیزی لمس آینه‌ای داشته. اما جالب‌ترین بخش داستانش، انتخاب شغلی‌اش است. جول دکتر است، یعنی کل روز از بیمارهایش حس جراحت‌های دردناک، عواطف خردکننده و حتی مرگ را می‌گیرد.

با جول در لابیِ هتلی نشستیم که قبلاً به‌جایش زندان خیابان چارلز بوده. این زندان، که یکی از فعالان بزرگ سیاسی به اسم مالکوم ایکس (Malcolm X) هم مدتی در آن بوده، قبلاً یکی از مهم‌ترین آثار دیدنی بوستون بود. این بنا حالا به هتلی با سیصد اتاق تبدیل شده، اما هنوز آن حال‌وهوای ترسناکش را دارد. راه‌پله‌های هر طبقه نرده‌های آهنی زیبایی دارد و ساختمان دایره‌ای است. حالا هر کدام از بخش‌های زندان میزبان مهمان‌هایی است که پول زیادی برای اقامت در این هتل لوکس می‌دهند.»