کتاب سفرنامه سرفردریک جان گلداسمید

کتاب الکترونیکی سفرنامه سرفردریک جان گلداسمید نوشتۀ فردریک جان گلداسمید و ترجمۀ امید شریفی است و انتشارات ایرانشناسی آن را منتشر کرده است. در کتاب سفرنامه سرفردریک جان گلداسمید، ماجرای دو پاره شدن سیستان شرح داده شده است.

درباره کتاب سفرنامه سرفردریک جان گلداسمید

ژانر سفرنامه‌نویسی با قدمتی طولانی در ایران و جهان، سبکی محبوب و پرطرف‌دار در دنیای ادبیات محسوب می‌شود که خوانندگان خود را به مرورِ تجربیات و احساسات حاصل از یک سفر دعوت می‌کند. کتاب‌های سفرنامه حس و حال سیاحت و مسافرت را با هنر نویسندگی و جذابیت‌های موجود در ادبیات تلفیق می‌کنند تا خواننده با اعجاز کلمات، لذت سفر را بچشد. سفرنامه‌ها درواقع گزارش‌هایی هستند که نویسنده در قالب آن‌ها، دیده‌های خود از ابنیه‌های تاریخی، مکان‌های دیدنی، آداب‌ورسوم جوامع، آب‌وهوای مناطق مختلف و بسیاری جزئیات دیگر را به شکل مکتوب، به ثبت می‌رساند. این شرح‌های متنوع از جریان سفر، افزون بر ارزش ادبی‌ای که دارند، به‌عنوان منابع تاریخی معتبری در نظر گرفته می‌شوند که حاوی اطلاعات دست‌اول از وقایع و شرایط جوامع مختلف هستند. کتاب سفرنامه سرفردریک جان گلداسمید، نیز حاوی اطلاعاتی است که نویسنده در طی سفرهای خود در قرن ۱۹میلادی در ایران مکتوب کرده است. ژنرال گلداسمید از جمله نخستین مدیران خطوط تلگرافی بریتانیا در ایران و بازیگر اصلی طرح تقسیمات مرزی بلوچستان و سیستان در دوران ناصرالدین‌شاه بین سال‌های ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۲ م. مصادف با یکی از بدترین قحطی‌های تاریخ ایران است. سفرنامهٔ ایشان که از بندرعباس شروع و به مشهد ختم می‌گردد، دربرگیرندهٔ گزارشی بیش از یک سفر عادی است. گلداسمید در این سفر سیستان را به دو قسمت، سیستان اصلی و فرعی (بیرونی) تقسیم کرد. سیستان اصلی را به ایران و سیستان بیرونی را به افغانستان واگذار کرد.

خواندن کتاب سفرنامه سرفردریک جان گلداسمید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای کسانی که به مباحث تاریخی علاقه دارند مناسب است.

بخشی از کتاب سفرنامه سرفردریک جان گلداسمید

«در دوران قاجار به‌واسطهٔ شش پیمان؛ گلستان، ترکمانچای، آخال، پاریس، گلداسمید و ارزته‌الروم، قسمت‌هایی از خاک ایران برای همیشه از این سرزمین کهن جدا شد. در این دوران مرزهای شرقی ایران به دلیل ویژگی‌های خاص جغرافیایی و سیاسی، همواره از پرحادثه‌ترین مرزهای این کشور بودند. در قرن نوزدهم میلادی رقابت دولت‌های فرانسه، روسیه و انگلیس بر سر هندوستان، انگلیسی‌ها را بر آن داشت تا با جداکردن افغانستان از ایران به‌عنوان منطقۀ حائل، معبرهای دسترسی به هندوستان را به دست بگیرند...»