کتاب حق المبین

کتاب الکترونیکی حق المبین نوشتۀ شیخ احمد شاهرودی خراسانی است و انتشارات امیرکبیر آن را منتشر کرده است. کتاب حق المبین، با موضوع رد فرقه‌ها و مدعیان دروغین امامت و نبوت نوشته شده است.

درباره کتاب حق المبین

از بدو آفرینش حضرت آدم علیه‌السلام، شیطان به عزت خداوند سوگند یاد کرد تا بنی آدم را گمراه نماید. سیر اغواگری شیطان برای بنی‌آدم پس از هبوط حضرت آدم از قابیل شروع و تا روز قیامت ادامه دارد. شیطان چون ارسال پیامبران الهی را بزرگ‌ترین مانع در راه خود می‌دید از بانفوذترین مکرهای خود در خنثی‌سازی تلاش‌های آنها بهره می‌گرفت. مدعیان دروغین نبوت و پیدایش فرقه‌ها و ادیان خود ساخته جعلی از جمله ترفندهایی بود که مردم را از تعالیم انبیا دور ساخته و به وادی هلاکت می‌کشاند. همان‌گونه که مسیلمه و سجاح در عصر پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله ادعای نبوت کردند، شیاطین مجسم دیگری نیز ادعای نیابت خاصه حضرت ولی عصر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف و بعد امامت و نبوت، سپس در پایان ادعای الوهیت نمودند. کتاب حق المبین اثر مرحوم آیت‌الله احمد شاهرودی خراسانی یکی از بهترین و مفصل‌ترین ردیه‌هایی است که علیه این فرقه ضالّه نگاشته شده است. تسلط نویسنده بر مبانی فقهی، اصولی و اعتقادی تشیع و سال‌ها تدریس در حوزه‌های علمیه، احاطه بر آیات و روایات و آشنایی با کتب و نوشته‌جات فرقه، درگیر بودن با عناصر فریب خورده، مناظرات متعدد با مبلغین کارکشته بهائی، آشنایی با شبهات و شگردهای تبلیغی آنان از جمله امتیازات این اثر ارزشمند است که آن را در عداد بهترین ردیه‌های گروهک منحرف بهایی در میان بیش از ۲۴۰ نقد قرار می‌دهد، به صورتی که مطالب آن در ردیه‌های بعدی به وفور مورد استفاده مؤلفان واقع شده است. امتیازات این کتاب تنوع و استقلال موضوعات آن در حدی است که می‌توان چندین کتاب و رساله مستقل از آن استخراج و به چاپ رساند.

خواندن کتاب حق المبین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به موضوعات دینی و مذهبی مناسب است.

بخشی از کتاب حق المبین

«مردم شاهرود هر چند که می‌توانستند جواب عملی به این ماجراجویان بدهند، ولی برای این که اقدام آنان موجب فتنه و فسادی نشود و به خونریزی منجر نگردد، صلاح در این دانستند که از طریق رسمی و قانونی اقدام نمایند. لذا رسما و کتبا به تهران و فرمانداری شاهرود از مامورین اخلال گر فرقه شکایت نمودند و انتقال آنها را طی نامه‌ها و تلگرافهای متعدد خواستار شدند. فرماندار وقت آقای احتشامی پیرو گزارش آقای فاطمی رئیس شهرداری، همین تقاضا را از مرکز نمود ولی مرکز هیچ گونه ترتیب اثری به گزارش‌ها و تلگراف‌ها نداد...»