کتاب مبانی مددکاری اجتماعی

«مبانی مددکاری اجتماعی» نوشته رحمت میرزائی (-۱۳۵۸) و از مجموعه کتاب‌های آموزشی دانشگاه پیام نور در رشته علوم اجتماعی است. مددکاری اجتماعی به عنوان یک حرفه مرسوم و شناخته شده از حدود ۱۱۰ سال قبل در انگلستان و با اقدامات سازمان‌یافته گروهی از بانوان نیکوکار و خیِّر شکل گرفت. این کتاب در هفت فصل تدوین شده است. فصل نخست این کتاب با عنوان کلیات (تعریف مفاهیم) به مفاهیم و مباحث کلی این رشته می‌پردازد،. در فصل دوم این کتاب سیر تاریخی مددکاری اجتماعی مطرح می‌شود. نقش و کارکرد مددکاری اجتماعی موضوعی است که در فصل سوم به آن پرداخته می‌شود و در فصل چهارم اهداف مددکاری اجتماعی عنوان می‌شود. ارزش‌ها و اصول مددکاری اجتماعی و فرایند مددکاری اجتماعی موضوعاتی هستند که به ترتیب فصل پنجم و ششم این کتاب را شامل می‌شوند و در نهایت، در فصل آخر کاربرد مددکاری اجتماعی (مددکاری اجتماعی در عمل) مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: مددکاری سازمان‌نیافته حرفه‌ای، تاریخی به قدمت تاریخ بشر دارد واز زمانی که بشرخلق شد، با توجه به نیازهای اجتماعیش، ناچار به زندگی در جمع بوده است. این جمعی زیستن او را در جهت همکاری اجتماعی و مددکاری بی برنامه سوق می‌داد، و برای تأمین نیازهای خود و همچنین به منظور دفاع و حراست از خود مجبور به همکاری با دیگران بوده است. به‌طور کلی قسمت اعظم تاریخ مددکاری اجتماعی را باید در رابطه با تاریخ مذهب، تاریخ مسائل اقتصادی و تجارت جهانی و تاریخ سیاسی کشورها جستجو کرد: در قرون گذشته بر اثر احتیاجات و نیازمندی‌های مختلف بشری، رسوم و عقاید ویژه‌ای به‌وجود آمده بود که به منظور کمک به انسان‌های دچار مشکل استفاده می‌شده است. در بررسی‌های تاریخ تمدن باستان نظریات بودا، کنفسیوس، تنرو، ماسیوس وزرتشت قوانینی وجود دارد که مهربانی، همکاری، حمایت و... را توصیه کرده‌اند. خوی مهربان زرتشت در کمک به سالخوردگان، گرسنگان و... مشهور است.