کتاب قصه بز ماده

کتاب الکترونیکی قصه بز ماده نوشتۀ عبدالتواب یوسف و ترجمۀ آذر رضایی است و انتشارات امیرکبیر آن را منتشر کرده است. کتاب قصه بز ماده، پانزدهمین جلد از مجموعۀ «زندگانی پیامبر در بیست قصه» است که برای مخاطبان کودک و نوجوان به نگارش درآمده است.

درباره کتاب قصه بز ماده

یافتن بهترین کتاب کودک یکی از مشغله‌های ذهنی والدین محسوب می‌شود؛ چرا که کودکان با کمک کتاب‌های کودکانه می‌توانند به درک و رشد بهتری برسند. زمانی که صبحت از خرید کتاب کودک می‌شود منظور فقط کتاب داستان کودک یا کتاب قصه‌های کودکانه نیست، بلکه این مجموعه کتاب شعر کودک، کتاب علمی کودک و... را هم در برمی‌گیرد که بسیار مهم هستند.

قبل از هر اقدامی باید بدانید برای چه کسانی می‌خواهید کتاب بخرید و بر اساس گروه سنی او اقدام کنید. به‌عنوان‌مثال اگر برای کودکی ۱۰ساله دنبال کتاب هستید، با جست‌وجوی بهترین کتاب برای کودکانه ۱۰ساله می‌توانید مشکل خود را حل کنید؛ اما فراموش نکنید گروه سنی کتاب‌های کودک بسیار مهم است. در مجموع، کتاب کودک با تصویر بسیار مورد استقبال قرار می‌گیرد؛ چرا که رنگ‌ها کودکان را به خود جذب می‌کنند. در ادامه با این تقسیم‌بندی گروه سنی کودکان آشنا می‌شوید:

گروه الف: سال‌های قبل از دبستان

گروه ب: کلاس‌های اول، دوم و سوم دبستان

گروه ج: کلاس‌های چهارم، پنجم و ششم دبستان

در کتاب قصه بز ماده که از زبان بز ماده روایت شده، آمده است: «امّ معبد»، بز بیماری دارد که همسرش آن را با سایر گله به چرا نبرده است. پیامبر (ص) و یارانش به چادر امّ‌معبد می‌روند و پیامبر(ص) از او می‌خواهد تا اگر غذایی دارند برای یارانش بیاورد. امّ‌معبد توضیح می‌دهد که بز ماده بیمار است و شیر ندارد. امّا پیامبر خودش شروع به دوشیدن شیر بز می‌کند و کاسه کاسه شیر می‌دوشد. پیامبر (ص) با دعا و ورودش به خانۀ امّ‌معبد برای آنها شادی و برکت می‌برد.

خواندن کتاب قصه بز ماده را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای کودکان گروه سنی ب و ج مناسب است.

بخشی از کتاب قصه بز ماده

«من بزی هستم که در زمان هجرت پیامبر اکرم(ص) از مکه به مدینه می‌زیستم. البته من در مکه یا مدینه نبودم، محل زندگی من جایی بود میان این دو شهر و صاحبی داشتم به نام «امّ معبد».

امّ معبد، زنی بود پاکیزه و خوب. اخلاق و رفتار خیلی خوبی داشت و با همسرش در یک چادر زندگی می‌کرد.

یک روز همسر امّ معبد بزهای دیگر را برداشت و به صحرا برد تا آنها را بچراند و غذایی هم برای همسرش فراهم کند. او مرا با بزهای دیگر نبرد. چون حالم خوب نبود، وقتی او رفت، حضرت محمد (ص) و همراهانش که از مکه به مدینه مهاجرت می‌کردند به چادر ما رسیدند...»