کتاب پایان عصر دعانویسی

کتاب پایان عصر دعانویسی نوشتهٔ الهام خورشیدطلب و زهرا امیرحایری است. انتشارات مانیان این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب پایان عصر دعانویسی

کتاب پایان عصر دعانویسی در باب ارتباط میان علم روان‌شناسی و دین اسلام سخن گفته است؛ در نبردی جدی با دعانویسی، طلسم، سحر، جادو و فال‌بینی در دوران آخرالزمان. گفته شده است که یکی از اهداف دین اسلام مبارزه با خرافه‌پرستی و اعتقاد به جادو است. قرآن به‌جای روی‌آوردن به خرافات، انسان را به استفاده از قدرت تعقل و تدبر سفارش کرده است. کتاب پایان عصر دعانویسی به قلم الهام خورشیدطلب و زهرا امیرحائری به یکی از هذیان‌های ذهن بشر یعنی دعانویسی پرداخته است. نویسنده‌های این کتاب معتقدند که با وجود اینکه بساط این گرایشات با نزول قرآن برچیده شده است، اما همچنان کسانی هستند که در دام شیطان اسیر می‌شوند و برای تغییر مشیت الهی به رمل و طلسم متمسک می‌شوند. چرا این دو نویسنده دعانویسی را باطل می‌دانند؟ این کتاب را بخوانید تا بدانید.

خواندن کتاب پایان عصر دعانویسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب دعانویسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب پایان عصر دعانویسی

«عده‌ای از افراد اصرار دارند که دوباره به رابطه‌ی عاشقانه‌ای که قبلاً داشته‌اند بازگردند. رابطه‌ای که متاسفانه به دلایلی معشوق از آن‌ها دلخور شده و فاصله گرفته است. آن‌ها برای درمان سرگردانی خود به اشتباه سراغ دعانویسان می‌روند تا با دعاها و طلسم‌ها عشق از دست رفته‌شان را بازگردانند.

جالب اینجاست که دعانویسانی که شماره‌شان را در فضاهای مجازی پخش می‌کنند برای اینکه خودشان را موجه‌تر جلوه دهند عنوان می‌کنند که این شماره توسط یک تیم روان‌شناسی به مراجعه‌کنندگان معرفی می‌شود!

دختری پس از هشت سال ارتباط با پسری، متوجه می‌شود که علاقه پسر به او کم شده است و دیگر مثل گذشته به او توجه ندارد. البته در طول این مدت، متاسفانه پسر همیشه با بهانه‌های مختلف از معرفی دختر به خانواده‌اش سر باز زد و هر بار عنوان می‌کرد که والدینش مایل هستند که او از هم‌کیشان خودشان دختری را به همسری انتخاب کند. تا اینکه بالاخره روزی متوجه می‌شود که پسر با یکی از همشهری‌های خودش نامزد کرده است.

دختر که در گذشته بسیار شاد، سرحال و خندان بود پس از فهمیدن این موضوع به افسردگی شدیدی دچار می‌شود. او تمام وقت، مال و انرژی‌اش را صرف این پسر کرده بود. از همه مهم‌تر از نظر عاطفی به او وابسته شده بود و هر زمانی‌که این پسر به مشکلی بر می‌خورد با مهربانی او را همراهی می‌کرد.

پسر هیچ‌وقت در طول این مدت جواب قطعی برای آینده به او نداده بود و هر بار که صحبتی در این خصوص مطرح می‌کرد با جملات دوستت دارم و عاشقت هستم و هیچ دختری را جز تو برای همیشه در کنارم نمی‌خواهم، او را آرام می‌کرد و به ادامه رابطه امیدوارش می‌کرد. در صورتی که خیلی حرفه‌ای از صحبت در مورد آینده با او طفره می‌رفت. دختر که بسیار افسرده و پژمرده شده بود و در همه لحظات زندگی‌اش فکر و ذکر بازگشت معشوق و ازدواج او با خودش را در ذهن می‌پروراند، ماجرا را برای یکی از دوستانش تعریف می‌کند. دوستش او را به یک دعانویسی معروف، معرفی می‌کند و...»