کتاب چهار مأموریت در پنج دولت

کتاب چهار مأموریت در پنج دولت نوشتۀ محسن پاک‌آیین در انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی به چاپ رسیده است.

درباره کتاب چهار مأموریت در پنج دولت

کتاب چهار مأموریت در پنج دولت جزوی از طرح تدوین تاریخ انقلاب اسلامی در مرکز اسناد انقلاب است. این کتاب خاطرات محسن پاک‌آیین، سفیر جمهوری اسلامی ایران در کشورهای زامبیا، ازبکستان، تایلند و جمهوری آذربایجان به روایت خود اوست.

کتاب چهار مأموریت در پنج دولت در ۵ بخش کلی تدوین شده است که عبارت‌اند از:

بخش اول: تولد، خانواده و فعالیت سیاسی قبل انقلاب اسلامی

بخش دوم: مأموریت اول، جمهوری زامبیا ۱۳۷۲- ۱۳۶۷

بخش سوم: مأموریت دوم، جمهوری ازبکستان ۱۳۷۸- ۱۳۷۴

بخش چهارم: مأموریت سوم، تایلند ۱۳۸۶- ۱۳۸۳

بخش پنجم: مأموریت چهارم، جمهوری آذربایجان ۱۳۹۵- ۱۳۹۱

خاطرات محسن پاک‌آیین حاوی ناگفته‌های بسیاری از دوران مسئولیت او در کشور‌های مختلف است. در این کتاب، خواننده با روایتی مستند از نقش جمهوری اسلامی در نابودی آپارتاید مواجه می‌شود و اطلاعاتی تازه دربارۀ روابط سیاسی و اقتصادی ایران با دیگر کشور‌ها به دست می‌آورد. خاطرات پاک‌آیین از بازه‌ای که التهاب در روابط تهران - باکو به اوج رسیده بود، بخش دیگری از مطالب خواندنی این کتاب است.

بخش اول کتاب شرح زندگی، خانواده و فعالیت‌های سیاسی راوی، در دورۀ قبل از پیروزی انقلاب اسلامی است. بخش دوم روایت پاک‌آیین از اولین مأموریت خود به‌عنوان سفیر جمهوری اسلامی در زامبیا طی سال‌های ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۲ است. بخش سوم دربرگیرندۀ خاطرات راوی از دورۀ حضور در جمهوری ازبکستان و بخش چهارم خاطرات سفیر ایران در تایلند است. بخش پنجم کتاب، حاوی ناگفته‌های محسن پاک‌آیین از دورۀ تصدی مسئولیت سفارت ایران در جمهوری آذربایجان است. مهم‌ترین ویژگی‌کتاب چهار مأموریت در پنج دولت، روایت موبه‌موی رویدادهاست. راوی ضمن بازگویی خاطرات، خواننده را از تحلیل‌های خود نیز بی‌بهره نمی‌گذارد. راوی در کتاب خاطرات خود، به معرفی جغرافیا، اقوام و رسوم کشور‌های محل مأموریت خود می‌پردازد که در نوع خود خواندنی است.

خواندن کتاب چهار مأموریت در پنج دولت را به چه کسانی پشنهاد می‌کنیم

به دوستداران کتاب‌های خاطرات، تاریخ انقلاب اسلامی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی پیشنهاد می‌کنم.

بخشی از کتاب چهار مأموریت در پنج دولت

از متن پشت جلد:

«يکی از کارهای شما به نظر من اين است که تجربياتتان را ثبت کنيد. شما رفتيد در فلان کشور دو سال يا سه سال يا پنج سال در اين کشور مانده‌ايد، مبالغ زيادی تجربه پيدا کرده‌ايد. نفر بعدی شما بايد بتواند از سطر سطر تجربه‌های شما استفاده کند او ديگر نبايد برود از صفر شروع کند. اين سفرنامه‌هايی که غربی‌ها از ايران نوشته‌اند خيلی از اينها منبع فعاليت‌ها و کارهای بعدی سياستمداران و تجّار و سيّاحان بعدی شده است که توانسته‌اند از همين‌ها استفاده کنند. انسان می‌بيند ديگر خودشان آدرس می‌دهند. می‌گويند فلان مطلب مثلاً سياحت‌نامه و آنچه از ايران نوشته‌شده است اينها را دارد. اين خيلی چيز مهمی است. ما اينها را بايد ثبت کنيم، اين تجربه‌های انباشته شده را بايستی نگه‌ داريم.»