کتاب چگونه بدون ترس و نگرانی زندگی کنیم؟

کتاب الکترونیکی چگونه بدون ترس و نگرانی زندگی کنیم؟ نوشتۀ کی. شری داماناندا و ترجمۀ محمد قلی پور و الهه غفاریان و زکیه ناطقی است و انتشارات شاملو آن را منتشر کرده است. کتاب چگونه بدون ترس و نگرانی زندگی کنیم؟ راهنمایی قوی جهت دور شدن از فشارهای زندگی است که منجر به فرسودگی و روزمرگی می‌شوند.

درباره کتاب چگونه بدون ترس و نگرانی زندگی کنیم؟

کتاب چگونه بدون ترس و نگرانی زندگی کنیم؟ به مشکلات گذشته و حال حاضر روزگار می‌پردازد. تمرکز اصلی آن بر موضوع زندگی بدون ترس و نگرانی است. دیگر اینکه مشکلات را از نقطه‌نظر عملی و انسانی به بحث می‌گذارد. بدین منظور، بسیاری از نقل‌قول‌ها، حکایات، فکاهی‌ها، قصه‌ها و غیره در متن آمده تا نشان دهد فرزانگان چگونه به اوضاع‌واحوال انسان در زمان‌ها و مکان‌های مختلف توجه داشته‌اند. بسیاری از حکایات و روایت‌ها رنگ و بوي شرقی دارد. آنچه این کتاب را از دیگر کتاب‌ها متمایز می‌کند، منظر نویسنده آن است که به‌عنوان پژوهشگر برتر بودیسم به موضوع ترس و نگرانی پرداخته است. درون‌مایه اصلی کتاب نه موعظه‌های صِرف بودیستی است و نه ملهَم از رویکردهای روان‌شناختی بلکه رویکرد عامه‌پسند، ساده و روان آن است. کتاب پُر از مفاهیم عام و بسیار بدیهی است که انسان‌ها در طول زندگی‌شان با آن مواجه‌اند. موضوعاتی نظیر: کرامت انسانی، ارج‌نهادن به سرشت پاک انسان، توجه به بعد زیباشناختی وجود، صبر، مدارا، خرسندی، عشق‌ورزی، مراقبت بر نفس، شفقت بر خلق، پاسداشت زندگی، چشیدن طعم شیرین وقت، غلبه بر حسادت و خودخواهی، رشد معنوی، درک حقایق زندگی، سرمنشأ رنج و...

خواندن کتاب چگونه بدون ترس و نگرانی زندگی کنیم؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به مباحث روان‌شناسانه مناسب است.

بخشی از کتاب چگونه بدون ترس و نگرانی زندگی کنیم؟

«بهای زندگی انسانی را با ترس و نگرانی می‌پردازیم. ریشۀ اصلی همۀ مشکلاتمان، ظرفیت تشویش ماست. به نظر می‌رسد ترس و نگرانی جزئی از زندگی انسانی ماست. کسی که غرق زندگی دنیوی می‌شود از این حالت ناخوشایند روحی آزاد نیست. چرا و چگونه افراد نگران می‌شوند؟ نگرانی افراد ناشی از تعهدات و مسئولیت‌های مختلفی است که به دوش گرفته‌اند. نگرانی آنها به اشکال مختلفی بروز می‌کند، به‌ویژه وقتی نسبت به دیگران احساس کمبود می‌کنند. آنها همیشه می‌گویند: «شاید مناسب این شغل نباشم» یا «گمان نمی‌کنم به اندازۀ کافی تأثیرگذار باشم.» آنها می‌ترسند در حضور دیگران خود واقعی‌شان باشند و مدام به خود می‌گویند: «مردم نباید بفهمند من چه کسی هستم. اگر بفهمند یا اعتمادشان از من سلب می‌شود یا تحقیرم می‌کنند.» به این دلیل تظاهر می‌کنند شخص دیگری هستند؛ اما در عالم واقع این‌طور نیستند...»