کتاب اق‍ام‍ه‌ ن‍م‍از در دوران‌ ک‍ودک‍ی‌ و ن‍وج‍وان‍ی‌

«اقامه نماز در دوران کودکی و نوجوانی» نوشته‌ی دکترعلی قائمی(-۱۳۱۶) است. این کتاب در خصوص اقامه نماز در دوران کودکی و نوجوانی است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: کودک را در هر سن و شرایطی نمی‌توان به نماز وادار کرد. نخست باید ببینیم آیا در او آمادگی برای انجام آن کار وجود دارد یا نه؟ دامنه آمادگی برای امور مورد نظر بسیار وسیع و از آن جمله عبارتست از: الف) آمادگی جسمی: مثلاً برای نماز خواندن توان ایستادن و حفظ تعادل در کودک ضروری است و این به مقتضای سن کودک است و همچنین لازم است کودک: * بیمار نباشد (که توان ایستادن از او سلب شده باشد.) * دچار سرگیجه و دل‌درد نباشد (که قرار و آرام در او ملاحظه نشود.) * خواب‌آلود و در حال حیرت نباشد (که خواب آلودگی، هر لذت دیگری را در او تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، حتی لذت خوردن و بازی را) * خسته، فرسوده و کسل نباشد (که خود آن، روحیه همراهی در عبادت را از او می‌ستاند. ب) آمادگی بیانی و لفظی: بدین معنی که طفل برای خواندن نماز باید قادر به تکلّم باشد، بتواند عبارات نماز را ولو به صورت ناقص ادا کند و البته فصیح خوانی والدین و مربیان و ذکر صحیح اوراد و اذکار در این زمینه نقشی اساسی دارند. ج) آمادگی عاطفی: بدین معنی که کودک در شرایط عادی باشد؛ برای نمونه: * در حال خشم یا بغض از دیگران نباشد؛ طفلی که به عللی از پدر یا مادرش عصبانی است، نماز خواندن در آن ساعت برای او عذاب‌آور خواهد بود و امر والدین در این زمینه روحیه بدی را در او ایجاد خواهد کرد. * در حال ترس، اضطراب، کینه و تهدید نباشد؛ مثل ترس از کتک خوردن، ترس از حمله یک حیوان، حتی ترس از موش، سگ، گربه، سوسک و...