کتاب کودک نابغه من

کتاب کودک نابغه من نوشته میترا کولیوندی و ناهید عسکری جبارآبادی است. این کتاب به نگاه امروزی مردم به مساله تربیت می‌پردازد. نگاهی که از کودکان انتظار دارد هوش بالایی داشته باشند و مانند یک نابغه رفتار کنند.

درباره کتاب کودک نابغه من

تعریف توانایی‌های غیر معمول در قالب بهره هوشی و عملکرد خلاق پدیده ای نسبتا جدید است. پیش از قرن بیستم روش مناسبی برای کمی سازی اندازه گیری هوش انسان وجود نداشت. این امر مهم زمانی امکان پذیر شد که آلفرد بینه در فرانسه توانست نخستین مقیاس ارزیابی را در اوایل دهه ۱۹۰۰ درست کند. این مقیاس از راه مشاهده کودکان در سن های متفاوت و شناسایی توانایی های عادی آن‌ها در انجام تکلیف ها در سن بخصوصی ساخته شد. کودکانی که می توانستند تکلیف ها را بهتر از هم سن های خود انجام بدهند از نظر رشدی پیشرفته به شمار می‌آمدند. بینه و سیمون (۱۹۰۵، ۱۹۰۸) مفهوم سن هوشی (عقلی) را ابداع کردند. در این کتاب سعی شده است این تحلیل جدید در روانشناسی مورد بررسی قرار گیرد.

خواندن کتاب کودک نابغه من را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام والدین علاقه‌مند به روانشناسی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب کودک نابغه من

برای پرورش خلاقیت در کودکتان دو عامل ژنتیک و روش تربیتی شما بسیار اهمیت دارد. هر کودکی دارای استعدادهای بالقوه ای است. کشف و پرورش این استعداد بر عهده شما می باشد. شما می توانید با توجه و مشاهده کودکتان علاقه و زمینه های هوشی او را شناسایی کنید. برای این کار بهتر است زمان هایی را جهت برقراری ارتباط و شناخت بیشتر کودکتان اختصاص دهید. اما اکثر والدین به دلیل پیوند عاطفی شان با کودک نمی توانند استعداد واقعی او را کشف کنند. ممکن است بخواهند خواست ها و آرزوهای دست نیافته خود را در مورد فرزندشان اعمال کنند.

دریافت کمک از یک فرد متخصص در زمینه کودک که توانایی شناسایی استعدادهای واقعی کودک را دارد، راه منطقی به نظر می رسد. متخصص با استفاده از تست هوش و خلاقیت، دانش و تجربه اش در این زمینه اظهار نظر خواهد کرد. متخصصان در مراکز مشاوره با ارائه خدمات مشاوره کودک در زمینه شناسایی و پرورش خلاقیت کودکان فعالیت دارند.

هنر و هوش:

همه افراد از تمام مقوله‌های هوشی بهره مندند. ولی اگر فرد از آموزش، تشویق و استغنای محیطی کافی برخوردار باشد قادر خواهد بود هر یک از مقوله‌های هوشی خود را تا سطح بالایی از عملکرد توسعه دهد. مقوله‌های هوشی از طریق شرکت در فعالیتهای جمعی و فرهنگی به تحرک واداشته می‌شود و توسعه می‌یابد. انواع هوش در ترکیب با هم می‌توانند در حوزه‌های هنر بکار گرفته شوند و از آنها برای تولید یا فهم آثار هنری استفاده شود.

با نگاهی به گذشته می‌توان دریافت که دانشمندانی چون افلاطون، فیثاغورث، آلبرت اینیشتن، ماری کوری، گالیله و بسیاری از دانشمندان کنونی همگی در کنار علم و دانش خود از هنر موسیقی نیز غافل و بی‌بهره نبوده‌اند. به‌عنوان مثال به شرح حال مختصری از زندگی این دانشمندان توجه کنید:

آلبرت اینیشتین:

آلبرت در کودکی از خود نبوغی نداشت. او به حدّی دیر شروع به صحبت کرد که والدینش فکر می‌کردند او عقب مانده ذهنی است. مادر اینیشتین به موسیقی علاقه وافری داشت و از طرفداران بتهون بود. وی این عشق و علاقه را در اینیشتین بوجود آورد و در شش سالگی به او نواختن ویولن را یاد داد. او ابتدا به موسیقی علاقه‌ای نشان نداد ولی به تدریج این علاقه در وی بوجود آمد. شدت این علاقه به اندازه‌ای بود که تا آخر عمر از آن چشم نپوشید و در کنار علم و دانش اوقات بیکاری را به نواختن قطعات موسیقی می‌پرداخت.