کتاب پرسش های مهدوی ۲

کتاب الکترونیکی «پرسش های مهدوی ۲» به قلم عبدالحسین فخاری و شیرین گوگانی در انتشارات گوی چاپ شده است. این اثر جلد دوم مجموعهٔ پرسش‌های مهدوی است و به مباحث مهدویت می‌پردازد.

معرفی کتاب

کتاب پرسش‌های مهدوی ۲ دنبالهٔ کتاب پرسش‌های مهدوی ۱ است که با ۲۴ پرسش‌وپاسخ در مبحث مهدویت به ابهامات این بحث می‌پردازد. کتاب پرسش‌های مهدوی ۱ پاسخی بود ‌به پرسش‌هایی که در فضای مجازی دربارهٔ مباحث مربوط به مهدویت وجود داشت و به‌صورت پرسش‌وپاسخ ساده بین یک دانشجو با یک کارشناس و پژوهشگر مباحث دینی تنظیم شده است. در پی استقبال از این کتاب نویسندهٔ کتاب تصمیم گرفت که کتاب پرسش‌های مهدوی ۲ را نیز به رشتهٔ تحریر درآورد.

کتاب پرسش‌های مهدویت ۲ به فاصلهٔ ۴ سال از کتاب پرسش‌های مهدوی ۱ نگاشته شده است در جلد اول شخصیت دانشجو این کتاب با نام نوید به دنبال پاسخ سؤالات اولیهٔ بحث مهدویت است و در کتاب پرسش‌های مهدویت ۲ با ۲۴ پرسش جدید آغازگر مصاحبه‌ای دیگر است؛ ولی با این تفاوت که تحقیقات و مطالعات گسترده‌ای انجام داده است و با آموختن روش تحقیق، خود او نیز در پاسخ به شبهات و سؤالات کمک می‌کند و بحث را جلو می‌برد.

پرسش‌ها در این کتاب به ۲ گونه است: نوع اول بحث در مورد علائم ظهور و مدعیان دروغین مهدویت است و نوع دوم معرفی ابعاد معرفتی امام، سخنان، توقیعات، پیام‌ها، تفسیرها و توصیه‌های آن حضرت به شیعیان است.

خواندن کتاب پرسش‌های مهدوی ۲ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به موضوع مهدویت و انتظار پیشنهاد می شود.

بخشی از کتاب پرسش‌های مهدوی

«نوید: چرا دوران وکالت چهار نمایندهٔ امام و غیبت صغرا به پایان رسید؟ و ادامه داد: بعد از شهادت حضرت امام عسگری "علیه‌السلام" امامت امام دوازدهم با غیبت صغرا آغاز گردید که ۶۹ سال به طول انجامید، در این مدت ایشان از طریق ۴ وکیل خاص با مردم در ارتباط بودند و مردم سؤالات و نیازها و امور خود را با آنها در میان می‌گذاشتند. آنها هم با امام در ارتباط بودند و پاسخ امام را به مردم می‌رساندند. چه شد که یکباره این ارتباط قطع و پایان وکالت اعلام شد؟ گفتم: همان‌طور که می‌دانید حاکمان عباسی در پی قتل امام بودند؛ لذا امام به دستور الهی از دیده‌ها پنهان گشت و امور ارتباطی مردم را از طریق وکلای بزرگوار و مطمئن از رازنگهداری به انجام می‌رساندند. این شیوه نمی‌توانست مدت زیادی ادامه یابد؛ زیرا جاسوسان حکومتی بالاخره می‌توانستند با زیر نظرگیری وکلا به محل اقامت امام پی ببرند و او را به قتل برسانند.»