کتاب هنر به توان دو!

هنر امری پسوندپذیر است و اضافه کردن پسوند به هنر، از شأن هنری آن هیچ کم نمی‌کند. مثلاً هنر غرب، هنر شرق، هنر لیبرال، هنر مارکسیستی، هنر اسلامی و ... . پس قاعدتاً سخن گفتن از هنر انقلابی هم طبیعی و منطقی است. تعبیر هنر انقلابی نه‌تنها چیزی از هنر کم نمی‌کند، بلکه به آن چیزی هم می‌افزاید. کلمه انقلاب یعنی منقلب شدن و از حالی به حال دیگر رفتن و این دقیقاً همان کارویژه هنر است. مگر کار هنر جز این چیست؟ هنر مصدر تحول است و انسان در مواجهه با آن از حالی به حال بهتر درمی‌آید. انقلاب هم در تعریف خود به معنای منقلب شدن و تمنای حال بهتر داشتن و رسیدن به تعالی و کمال انسانی از گذر فطرت الهی است. پس هنر انقلاب به معنایی یعنی هنر به توان دو! در تقویم رسمی جمهوری اسلامی هم روز شهادت سید مرتضی آوینی را روز هنر انقلاب اسلامی نام گذاشته‌اند و البته شاید زمان لازم باشد تا این نامگذاری از حالت تزئینی بیرون بیاید و جایگاه خود را پیدا کند؛ آن‌طور که بایدوشاید. خلاصه‌مقاله پیش‌رو را اختصاص داده‌ایم به طرح ابتدایی و اجمالی چند مطلب درباره هنر انقلاب اسلامی و هنرمند انقلابی. افتتاحیه‌اش را هم سپرده‌ایم به بازخوانی منشور هنر انقلاب امام خمینی (ره) و رسالت هنر انقلابی از نگاه رهبر معظم انقلاب. مطلب دوم و سوم هم به بررسی مفهوم و ویژگی‌های هنر و هنرمند انقلابی می‌پردازند و بعد از آن در دو یادداشت، کمی عمیق‌تر شده‌ایم تا بتوانیم بحث‌هایی چون استراتژی هنر و رسانه انقلاب و همین‌طور هنر ارزشی را مطرح کنیم. پایان‌بخش این خلاصه‌مقاله هم مصاحبه‌ای است با دکتر محمدعلی رجبی دوانی (استاد پژوهش هنر و عضو پیوسته فرهنگستان هنر) درباره هنر انقلاب اسلامی و زیربناهای تئوریک آن ازجمله تعهد و نیک‌نَفَسی.