کتاب اوفلیا و پسر شگفت انگیز

کتاب اوفلیا و پسر شگفت انگیز (Ophelia and the Marvelous Boy) نوشته کارن فاکسلی، رمانی فانتزی است و از جایی شروع می‌شود که دختری کنجکاو در موزه‌ای برفی با پسری زندانی روبه‌رو می‌شود؛ پسری بی‌نام که از او کمک می‌خواهد تا پیش از فرارسیدن زمانی محدود، راهی برای شکست‌دادن ملکه‌ای سرد و بی‌رحم پیدا شود. در دل این ماجرا، سوگ، ترس، کنجکاوی و جسارت آرام‌آرام کنار هم قرار می‌گیرند و قصه را پیش می‌برند. ناهید قهرمانی این داستان را ترجمه و نشر هیرمند آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اوفلیا و پسر شگفت انگیز

کتاب اوفلیا و پسر شگفت انگیز نوشته‌ی کارن فاکسلی داستانی فانتزی با حال‌وهوایی سرد، رازآلود و گاهی تلخ است که ماجرای آن در موزه‌ای بزرگ و پرپیچ‌وخم آغاز می‌شود. مرکز روایت دختری ۱۱ ساله به نام اوفلیاست؛ دختری که خود را شجاع نمی‌داند، اما کنجکاوی‌اش او را به اتاقی دورافتاده می‌کشاند. آن‌جا با پسری روبه‌رو می‌شود که سال‌هاست در بند مانده و ادعا می‌کند سرنوشت جهان به آزادی او و پیدا شدن شمشیری جادویی گره خورده است. در کنار این خط اصلی، غم ازدست‌دادن مادر، فاصله‌ی عاطفی میان اعضای خانواده و حس گم‌شدن در جهانی ناآشنا هم در بافت داستان حضور پررنگی دارد.

کتاب فقط بر ماجرای نجات جهان تکیه ندارد و بخش مهمی از کشش خود را از فضای اثر می‌گیرد؛ از راهروهای تاریک موزه، اتاق‌های فراموش‌شده، ساعت اسرارآمیز، موجودات عجیب و زمستانی که انگار همه‌چیز را در خود منجمد کرده است. کارن فاکسلی همزمان دو مسیر را پیش می‌برد: یکی حرکت اوفلیا در دل ترس‌ها و تردیدهایش و دیگری گذشته‌ی پسر شگفت‌انگیز که کم‌کم از خلال حرف‌هایش روشن می‌شود. همین رفت‌وبرگشت میان اکنون و گذشته، جهان داستان او را گسترده‌تر می‌کند و به شخصیت‌ها عمق می‌دهد.

کتاب اوفلیا و پسر شگفت انگیز از نظر درون‌مایه نیز بر چند محور مهم می‌ایستد: معنای شجاعت، نسبت خیال و واقعیت، اثر سوگ بر نگاه آدم‌ها و این پرسش که خوبی و مهربانی در موقعیت‌های سخت چه بهایی دارند. اوفلیا برخلاف قهرمان‌های معمول قصه‌های حماسی، از همان ابتدا آماده و مطمئن نیست. ترس دارد، تردید می‌کند، عقب می‌کشد و دوباره قدمی کوچک برمی‌دارد. همین ویژگی باعث می‌شود مسیر او بیشتر به تجربه‌ای انسانی شبیه باشد تا یک ماجرای صرفاً قهرمانانه.

خلاصه داستان اوفلیا و پسر شگفت انگیز

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

اوفلیا همراه پدر و خواهرش به شهری برفی می‌رود؛ جایی که پدرش در موزه‌ای بزرگ مشغول کار است. اوفلیا در یکی از اتاق‌های دورافتاده‌ی موزه، پسری زندانی را پیدا می‌کند که نامش از او گرفته شده و سال‌هاست در انتظار کسی مانده تا آزادش کند. پسر از او می‌خواهد کلیدهایی پنهان را پیدا کند و پیش از آنکه زمان به پایان برسد، به یافتن شمشیر جادویی و کسی که باید آن را به دست بگیرد کمک کند. اوفلیا در حالی‌ که با آسم، ترس، اندوه مرگ مادر و بی‌اعتمادی به جهان جادویی دست‌وپنجه نرم می‌کند، قدم‌به‌قدم وارد بخش‌های پنهان‌تر و خطرناک‌تر موزه می‌شود.

چرا باید کتاب اوفلیا و پسر شگفت انگیز را بخوانیم؟

• این کتاب ماجرایی فانتزی را با فضای موزه‌ای پررمزوراز و زمستانی پیوند می‌دهد و از همین ترکیب، کشش اصلی خود را می‌سازد.
• داستان، شجاعت را نه به‌ صورت قهرمانی بی‌تردید بلکه در قالب ترس، دودلی و تصمیم‌های کوچک اما مهم نشان می‌دهد.
• رابطه‌ی اوفلیا با غم ازدست‌دادن مادر، به قصه بُعد عاطفی می‌دهد و آن را از یک ماجرای صرفاً حادثه‌ای فراتر می‌برد.
• روایت پسر زندانی و گذشته‌ی او، لایه‌ای دیگر به داستان اضافه می‌کند و جهان اثر را گسترده‌تر نشان می‌دهد.

خواندن کتاب اوفلیا و پسر شگفت انگیز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن اوفلیا و پسر شگفت انگیز به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های فانتزی که فضای سرد، رازآلود و ماجراجویانه را دوست دارند.
• خوانندگانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با قهرمانی مردد اما کنجکاو لذت می‌برند.
• کسانی که به قصه‌هایی درباره‌ی سوگ، تنهایی و پیدا کردن جرئت در موقعیت‌های دشوار علاقه دارند.
• مخاطبانی که از جهان‌های داستانی پر از اتاق‌های پنهان، اشیای اسرارآمیز و موجودات شگفت لذت می‌برند.
• خوانندگانی که می‌خواهند فانتزی‌ای بخوانند که در کنار ماجرا، بر رابطه‌های خانوادگی و تغییر درونی شخصیت اصلی هم تکیه دارد.

جوایز و افتخارات کتاب اوفلیا و پسر شگفت انگیز

• نامزد جایزه‌ی Aurealis (سال ۲۰۱۴)
• در لیست بهترین کتاب‌های سال ۲۰۱۴ پایلیشرز ویکلی
• در فهرست بهترین کتاب‌های کودک سال ۲۰۱۴ نشریه‌ی وال‌استریت ژورنال
• و...

بخشی از کتاب اوفلیا و پسر شگفت انگیز

«اوفلیا خود را شجاع نمی‌دانست. او مثل لوسی کوتس، شاگرد اول کلاس‌شان نبود، که یک‌بار بچه‌ای را در کالسکه‌ای که از کنترل خارج شده بود نجات داد و عکسش در صفحهٔ اول تمام روزنامه‌ها چاپ شد. لوسی کوتس موهای قهوه‌ای پرپشت و گونه‌های صورتی داشت و اوفلیا را قراضه صدا می‌کرد، که البته باعث می‌شد همه بخندند، حتی اوفلیا، برای این‌که نشان دهد به حرفش اهمیت نمی‌دهد.

اوفلیا خود را شجاع نمی‌دانست اما خیلی کنجکاو بود.

دقیقاً همان دختری بود که نمی‌توانست بدون نگاه کردن به داخل یک سوراخ کلید طلایی از کنارش رد شود. این سوراخ کلید در یک شهر خارجی بود که همیشه برف می‌بارید. در طبقهٔ سوم موزه، اتاق ۳۰۳ قرار داشت. اوفلیا اصلاً نمی‌دانست چطور به آن‌جا رسید، فقط می‌دانست به پاهایش اجازه داد او را به هر جا که می‌خواهند ببرند. پدرش در موزه کار گرفته بود. او در آخرین لحظه، متصدی بخش "جنگ" موزه شده بود: بزرگ‌ترین نمایشگاه شمشیر در تاریخ جهان. متصدی قبلی بی‌خبر گذاشته رفته بود. پدر اوفلیا قرار بود طی سه روز، صدها شمشیر را برای نمایشگاه شب کریسمس آماده کند.»