کتاب بازی درمانی

کتاب بازی درمانی نوشتۀ پروین آقایی و احمد نورمحمدی و صمد محمدی خشویی است. این کتاب را انتشارات پادینا منتشر کرده است.

درباره کتاب بازی درمانی

بازی وسیله‌ای است که به‌تمامی افراد و بخصوص کودکان کمک می‌کند تا به‌صورت طبیعی خود را بیان و اظهار نمایند. به نظر می‌رسد بازی کوششی است از طرف فرد تا ضمن هماهنگی‌های جسمانی، مهارت‌های اجتماعی خود را نیز پرورش دهد همچنین به نظر می‌رسد کودکان و حتی بزرگسالان از طریق بازی ناکامی‌ها و هیجانات مثبت و منفی خود را بروز می‌دهند؛ بنابراین برای درک بهتر و مؤثرتر دنیای فرد بهتر است به مشاهده فرد در بازی پرداخت مشاهده بازی دید روشنی از درونیات فرد ارائه می‌دهد که بعضاً خود فرد هم از آن مطلع نیست در نتیجه بازی فرایندی است که می‌تواند به درمانگران کمک کند تا به ضمن ورود به دنیای افراد بتوانند به نحو مؤثرتری فرد را شناخته و راهکارهای عملی‌تری برای حل مشکلات به او ارائه دهند. بدیهی است رویکردهای درمانی در فرایند بازی برای کودکان و بزرگسالان متفاوت از یکدیگر بوده و نمی‌توان برای تمامی افراد رویکرد واحدی را اتخاذ نمود بر همین اساس بازی درمانی به‌عنوان تکنیک درمان مشکلات کودکان در کتاب حاضر تجلی‌یافته است تا ضمن کمک به روان‌درمانگران به مدد کودکان بیاید. بدیهی است که می‌توان از بازی‌ها ضمن برطرف‌کردن مشکلات موجود در کودکان به پرورش و رشد برخی از مهارت‌ها و خلاقیت‌ها نیز کمک نمود.

خواندن کتاب بازی درمانی را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم

در کتاب حاضر سعی بر آن شده است تا ضمن گردآوری مطالب کاربردی از منابع داخلی تکنیک‌های مؤثر در بازی درمانی که در طی سال‌ها کار با کودک تجربه کرده است در خدمت متخصصین مشاوران و مربیان قرار داده شود همچنین سعی شده است تا نگارش کتاب به‌گونه‌ای باشد تا والدین عزیز نیز بتوانند از آن استفاده نمایند.

بخشی از کتاب بازی درمانی

«تعاریف بازی

۱- تعاریف متمرکز بر جنبه زیستی

تعدادی از نظریه‌پردازان معتقد بودند که بازی را در چارچوب تکامل زیستی آن بررسی نمایند. «هربرت اسپنسر» از اولین کسانی بود که در این مورد کوشش نمود. او اظهار داشت حیواناتی که در رده‌بالای سلسلۀ تکاملی قرار دارند کلیۀ وقت و انرژی خود را صرف پیداکردن غذا نمی‌نمایند؛ بلکه انرژی مازاد خود را در فعالیت‌های دیگری به کار می‌گیرند. این نکته از تئوری ((اسپینر)) قبلاً توسط شیلر شاعر معروف عنوان گردیده بود، او گفت:

«حیوان زمانی که احساس کمبود نماید کار می‌کند، زمانی که سرشار از انرژی است بازی می‌کند و مازاد بر آن خود فشاری است برای فعالیت».

به همین دلیل تئوری به نام (تئوری انرژی مازاد شیلر اسپنسر) معروف شده است. هر چند اسپنسر آن را بسیار وسیع‌تر از شیلر بیان کرد او این‌گونه استدلال کرد؛ قوای ذهنی که مدت زمانی ساکن بوده‌اند جهت بیان خود فشار می‌آورند و نتیجه گرفت که «بازی به‌کارگیری مصنوعی نیروهایی است که در هنگام فقدان به‌کارگیری طبیعی، آن‌چنان آماده تخلیه می‌گردند که کودک به‌وسیله اعمال خودبه‌خودی به‌جای اعمال طبیعی خود را تخفیف می‌دهد». اشکالات زیادی در پذیرفتن این برداشت به‌عنوان تعریفی جامع برای همۀ بازی‌ها وجود دارد. این تعریف در نهایت به ما می‌گوید که چرا کودک به‌عنوان مقاومت در انجام‌دادن یا ندادن کاری بازی می‌کند و همچنین تعریف فوق کوشش می‌کند تا توضیح بدهد که منبع انرژی این فعالیت چیست؟ به‌کارگیری و استفاده از کلمه ((مازاد)) به‌گونه‌ای گمراه‌کننده است؛ مازاد از چه چیز؟»