کتاب راهنماشناسی (نبوت و امامت)

«راهنماشناسی» نوشته رضا محمدی(-۱۳۳۰)، از کارشناسان مذهبی رادیو معارف است. این کتاب دو بخش دارد که بخش نخست به نبوت و بخش دوم به موضوع امامت می‌پردازد. در بخشی از این کتاب که پیرامون امامت است می‌خوانیم: ممکن است تصوّر شود که طرح این موضوع به بروز اختلاف میان شیعه و سنّی می‌انجامد، ولی این تصوّر صحیح نیست. زیرا نخست اینکه: اگر از بعد سیاسی این مبحث صرف‌نظر شود و در قالب یک مسأله‌ی علمی مطرح شود، به شناخت بیش‌تر دیدگاه طرفین منجر شده و باعث کم شدن شکاف موجود بین مسلمین خواهد گردید. بحث علمی نشانه‌ی آزاد فکری و وسعت نظر است و اگر این دو فرقه با هم آزادانه به بحث بپردازند و با احترام و محبّت برخورد کنند باعث صمیمیت بیش‌تر خواهد شد. دیگر این که، اتّحاد در سایه حقیقت، مفید و ماندگار است و با کتمان حقایق، و اتّحاد تصنّعی، هیچ‌گاه محور مطلوبی در جهت وحدت به دست نخواهد آمد. از طرفی، تفرقه‌افکنی‌ها و تجزیه‌طلبی‌ها، نیازمند بیداری جدی و شناخت جوهر اسلام و واقعیت حکومت قرآن در پرتو بحث‌های آزاد و به روش علمی است و گرنه با چشم‌پوشی از حقایق و پیروی از تعصّبات دور از منطق و جمود فکری به جایی نمی‌رسیم. بلی از برانگیختن احساسات مخالف و برخورد خصمانه باید پرهیز نمود و با رعایت اصل تفاهم و در محیطی صمیمی و سالم به بحث پرداخت. دلیل دیگر این است که، تهمت‌ها، دروغ‌ها و... نیازمند پاسخ است. بیش‌تر علمای اهل سنّت بر این باورند که خلافت و امامت دارای مفهوم واحدّی هستند و این سمت عبارت از یک مسؤولیت بزرگ اجتماعی و دینی که از طریق انتخاب به مقام سرپرستی مسلمین نایل می‌شود، خلیفه هم مشکلات دینی مردم را می‌گشاید و هم از راه قدرت نظامی امنیت عمومی و مرزهای کشور را حراست می‌نماید، به این ترتیب امام یک زمامدار عادّی و یک حاکم اجتماعی است.