کتاب بررسی نظم و امنیت ایالت کارمانیا در ۱۲۸۵ سال

کتاب بررسی نظم و امنیت ایالت کارمانیا در ۱۲۸۵ سال نوشتهٔ احمد عسکری سروستانی است. انتشارات آذرفر این کتاب را به چاپ رسانده است. این کتاب به بررسی تاریخ و تحولات پلیس و چگونگی برقراری نظم و امنیت در ایالت کرمان از ظهور اسلام تا انقلاب مشروطه پرداخته است.

درباره کتاب بررسی نظم و امنیت ایالت کارمانیا در ۱۲۸۵ سال

برقراری نظم و امنیت در شهرها و حتی پیش از آن در روستاها و هر جای دیگری که انسان‌ها گرد هم آمده و جامعه و نهادی را تشکیل داده‌اند، ضروری است. این ضرورت از آنجا ناشی می‌شود که همهٔ روابط انسانی مثل دادوستد و مراودات اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی تنها در صورت وجود امنیت امکان‌‌پذیر است و بدون آن شیرازهٔ تعاملات بشری گسسته خواهد شد و نظم و قانون‌مندی پایمال و حقوق شهروندی نیز به نابودی کشیده خواهده شد. ازآنجاکه حفظ امنیت از گدشته‌های دور و از زمان تشکیل نخستین حکومت‌ها و شکل‌گیری اولین شهرها و پیرو آن گسترش نظام‌های اداری، دغدغهٔ حکام وقت بوده، احمد عسکری سروستانی در کتاب بررسی نظم و امنیت ایالت کارمانیا در ۱۲۸۵ سال و در چهار بخش کلی، به تشریح تاریخچه و روند شکل‌گیری نیروی پلیس و چگونگی برقراری نظم و امنیت با تمرکز بر استان کرمان از ظهور اسلام تا انقلاب مشروطه پرداخته است. این کتاب از این جهت که به‌صورت متمرکز به تحقیق در تاریخ استان کرمان در موضوعی خاص پرداخته، برای پژوهشگران تاریخ محلی سودمند خواهد بود.

خواندن کتاب بررسی نظم و امنیت ایالت کارمانیا در ۱۲۸۵ سال را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به مطالعهٔ تاریخ ایران و به‌ویژه تاریخ نواحی و استان‌ها از خواندن این کتاب لذت خواهند برد.

بخشی از کتاب بررسی نظم و امنیت ایالت کارمانیا در ۱۲۸۵ سال

«بدون شک یکی از اهداف و یا شاید مهم‌ترین هدف ایجاد حکومت‌ها در جوامع اولیه، ایجاد نظم و جلوگیری از ناامنی و بی‌نظمی در اجتماعات بشری بوده است. با پیدایش دولت‌ها و تبدیل دولت‌شهرها به کشور و امپراتوری‌ها نیاز به ایجاد یک نیروی امنیتی در داخل شهرها و مراکز سکونت انسانی بیشتر شد. هرچند وجود نیروهای ایجادکنندهٔ نظم و امنیت در حکومت‌های پیش از اسلام آشکار است؛ اما منابع و اطلاعات ما در زمینهٔ این تشکیلات بسیار محدود و بیشتر در حد حدس و گمان می‌باشد. واژهٔ نظمیه مانند نظام و نظامی از کلمهٔ عربی نظم گرفته شده که به معنای آراستن و مرتب کردن است. واژهٔ نظام و نظامی در گذشته‌های دور به کار نمی‌رفت، چرا که در ایران برای نظام از کلماتی چون قشون (ترکی)، جِیش (عربی) یا سپاه و لشکر (فارسی) استفاده می‌شد. در ارتباط با نیروی انتظامی هرچند این واژه جدید است، اما باید توجه داشت که این نیرو بیشتر در ارتباط با ناامنی‌ها و جلوگیری از دزدی‌ها و شرارت‌های داخلی بوده است. باید تفاوتی بین آن و نیروی ارتش حتی در جنگ‌های داخلی (سرکوب شورشیان داخلی) و خارجی (کشورهای همسایه) قائل شد.»