کتاب رفتار درمانی شناختی

کتاب رفتار درمانی شناختی (رویکرد کوتاه‌مدت) با عنوان اصلی Handbook of brief cognitive behaviourtherapy ویراستهٔ فرانک دبلیو باند و ویندی درایدن، نوشتهٔ گروه نویسندگان و ترجمهٔ علی حسینایی و حسن حمیدپور است. انتشارات ارجمند این کتاب را منتشر کرده است. اثر حاضر که در دستهٔ روان‌درمانی و مشاوره قرار گرفته، در باب «روان‌درمانی کوتاه‌مدت» (The Practice of Brief Psychotherapy) است. نسخهٔ الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب رفتار درمانی شناختی اثر فرانک دبلیو باند و ویندی درایدن

کتاب «رفتاردرمانی شناختی» (رویکرد کوتاه‌مدت) که نخستین‌بار در سال ۲۰۰۲ میلادی و سپس در سال ۲۰۰۴ و در ایران در سال ۱۳۹۳ منتشر شده، ۱۳ فصل دارد. این کتاب سنجش و به‌ویژه انجام رفتاردرمانیِ شناختیِ کوتاه‌مدت (The Practice of Brief Psychotherapy) را تعریف کرده است. گروه نویسنده‌های این کتاب معتقد هستند که چگونگی استفاده از رفتاردرمانیِ شناختیِ کوتاه‌مدت برای درمان طیف وسیعی از مشکلات از جمله مسائل بالینی، تحصیلی و استرس شغلی از اهمیت به‌سزایی برخوردار است. به‌علاوه این کتاب تفاوت بین رفتاردرمانی شناختی کوتاه‌مدت و رفتاردرمانی شناختیِ کلاسیک را مدنظر قرار داده، موارد عدم استفاده از رفتاردرمانی شناختی کوتاه‌مدت را مشخص کرده و شواهد تجربی برای کارآیی رفتاردرمانی شناختی کوتاه‌مدت را به‌صورت خلاصه ارائه کرده است. اثر حاضر موضوع مهم حرفه‌‌ای در رفتاردرمانی شناختی کوتاه‌مدت، یعنی فرسودگی شغلی مشاوران و چگونگی پیشگیری از آن را به بحث و بررسی گذاشته است.

این کتاب به‌همت نظریه‌پردازان و متخصصان بالینی صاحب‌نام و برجسته‌ای نوشته شده است. نام این نویسندگان همکار در ابتدای اثر آورده شده است.

چرا باید کتاب رفتار درمانی شناختی را بخوانیم؟

این کتاب علاوه‌بر تعریف دقیق و سنجش و توضیح شیوهٔ «رفتاردرمانی شناختی کوتاه‌مدت»، تفاوت‌های آن با رفتاردرمانی شناختی کلاسیک را توضیح می‌دهد، موارد منع استفاده را مشخص می‌کند و شواهد تجربی مؤید اثربخشی آن را به‌صورت خلاصه ارائه می‌دهد؛ همچنین با پرداختن به موضوع فرسودگی شغلی درمانگران و راهکارهای پیشگیری از آن، به نیازهای حرفه‌ای فعالان این حوزه توجه ویژه‌ای دارد.

کتاب رفتار درمانی شناختی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب را به درمانگران، مشاوران و دانشجویان روان‌شناسی که می‌خواهند به‌شکلی مؤثر و در زمان کمتر به طیف گسترده‌ای از مشکلات بالینی، تحصیلی و شغلیِ مراجعان خود رسیدگی کنند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رفتار درمانی شناختی

«فصل ۱۲: اضطراب امتحان: پیشگیری و درمان

پاول. ای. فلکس من و فرانک دبلیو. باند

دانشکده روان‌شناسی، دانشکده گلداسمیت، دانشگاه لندن، نیوکراس، لندن، انگلستان

ادموند کوگ

دانشکده روان‌شناسی، دانشگاه بث، بث، انگلستان

اغلب افراد در موقعیت‌های مختلف آموزشی، شغلی و اجتماعی، مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. ارزیابی اَشکال مختلفی دارد که برخی از آنها عبارت است از انواع امتحان‌ها، ارزشیابی‌ها، مصاحبه‌های شغلی، تکالیف پایان ترم تحصیلی و قضاوت همسالان. افرادی که در چنین موقعیت‌هایی، واکنش‌های مفید و کارآمد از خود نشان نمی‌دهند، معمولا آنها را بسیار طاقت‌فرسا و دلسردکننده، برآورد می‌کنند. بنابراین، خیلی تعجب‌آور نیست که استرس ارزیابی شدن بتواند کیفیت زندگی یا دست‌یابی به اهداف فرد را به‌طور جدّی تحت‌تأثیر قرار دهد. جکس (۱۹۹۸) استرس را چنین تعریف می‌کند: "پاسخ‌های شناختی، هیجانی، رفتاری و فیزیولوژیکی متنوعی که افراد در واکنش به عوامل استرس‌زا یا وقایع زندگی چالش‌آفرین از خود نشان می‌دهند".

تاکنون نتایج اغلب پژوهش‌ها نشان داده است که استرسِ ارزیابی شدن، بیشتر در موقعیت‌های مرتبط با امتحان تجربه می‌شود. نتایج نیم قرن پژوهش درباره اضطراب امتحان (TA)، حاکی از آن است که چنین موقعیت‌هایی چه آثار مخربی در سلامت روان، عملکرد تحصیلی و حتی ارتباطات اجتماعی افراد برجای می‌گذارد. در فصل حاضر، به شرح دقیق دستورالعمل آموزشی می‌پردازیم که بوند و همکارانش تدوین کرده‌اند. این دستورالعمل آموزشی برای کاهش استرس و بهبود عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان ۱۵ تا ۱۶ ساله، تهیه شده است که کنکور را پیش رو دارند (کوگ و همکاران). با این حال، معتقدیم که این برنامه را می‌توان برای غلبه بر مشکلات مربوط به استرس ارزیابی شدن در تمام سنین، به‌کار گرفت.

دستورالعمل درمانی که ما تهیه کرده‌ایم، مبتنی بر رویکرد شناختی ـ رفتاری است (در بخش بعدی توضیح داده می‌شود). این دستورالعمل، جامع و در عین حال کوتاه‌مدت است. در ادامه، خواهید دید که این دستورالعمل وامدار پیشینه پژوهشی اضطراب امتحان و رفتاردرمانی‌شناختی است. لذا، ابتدا به بررسی سیر تحولی مفهوم اضطراب امتحان و تأثیر آن در پژوهش‌های انجام شده، طی چهل سال اخیر می‌پردازیم. همگام با تحولات رفتاردرمانی‌شناختی، در مفهوم‌سازی اضطراب امتحان و مدل درمانی آن تغییراتی نیز حاصل شد؛ هر چند این دو، تأثیر مستقیمی در یکدیگر نداشتند. هدف ما در این دستورالعمل درمانی، ادغام پیشرفت‌های اخیر در جنبه‌های نظری و کاربردی رفتاردرمانی‌شناختی است. به‌ویژه اینکه قصد داریم از مفهوم‌سازی‌های اخیر فراشناخت و اختلال اضطراب تعمیم‌یافته (ولز، ۱۹۹۵، فصل ۶ کتاب) در درمان اضطراب امتحان و استرس ارزیابی شدن، استفاده کنیم. با این حال، ابتدا، لازم است این دو مفهوم را تعریف کنیم.»