کتاب قاف عشق

کتاب قاف عشق نوشتۀ زینب آقابابایی است. این کتاب را نشر تیرگان منتشر کرده است.

درباره کتاب قاف عشق

کتاب قاف عشق در ۲ فصل نوشته شده است. فصل اول «سیر غزل در ادبیات فارسی» نام دارد. در این فصل به معنی اصطلاحیِ غزل و انواع آن، سیر غزل‌سرایی در ایران و ویژگی‌های غزل حافظ و غزل پس از انقلاب اسلامی و دفاع مقدس پرداخته شده است. فصل دوم «حافظ و غزل شعر انقلاب» نام دارد. این فصل در ۲ بخش تدوین شده است. در بخش اول به نام «احوال و اشعار حافظ»، به بررسی اوضاع سیاسی و اجتماعی و تاریخ عصر حافظ پرداخته می‌شود و با بهره‌وری از منابع و تحقیقات انجام‌شده به تبیین مختصات شعر او اشاره می‌شود. در بخش دوم تحت‌عنوان «شعر انقلاب اسلامی» به جریان شعر از پیش از انقلاب اسلامی اشاره می‌شود و به تحولات شعری در قالب و محتوا پرداخته می‌شود. سرانجام ویژگی‌های واژگانی، نحوی و مختصات ادبی آن با ذکر شواهد عرضه می‌شود.

خواندن کتاب قاف عشق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به شعرهای حماسی می‌توانند مخاطبان این کتاب باشند.

بخشی از کتاب قاف عشق

«غزل

یکی از قالب‌های شعری که از قرن ششم با اقبال خوشی روبرو بوده و تا امروز هم موردتوجه شاعران قرار گرفته غزل است قالبی که به فراخور شرایط و اوضاع جامعه در هر عصری با مضامین آن دوره، هم‌سو شده و در سختی‌های روزگار مثل یورش خانمان‌سوز مغول نرمش نشان داده و به حیات خود ادامه می‌دهد. اگر تغزل قصیده را نوعی غزل بدانیم، تقریباً اغلب شاعران طبع خویش را در این نوع شعری آزموده‌اند.

«غزل در لغت اسمی عربی و مصدر ثلاثی مجرد در معنی سخن‌گفتن با زنان و توصیف، آنان، عشق‌بازی حکایت‌کردن از جوانی و محبت‌ورزیدن و غیره است و در اصطلاح ادبی نام یکی از انواع مشخص شعر است. چند بیت متحدالوزن که همۀ مصاریع دوم ابیات آن، با مصراع نخست شعر، هم‌قافیه هستند و شاعر در بیت آخر (مقطع) عموماً عنوان شعری خود را می‌آورد. مضمون غزل، غالباً ذکر زیبایی معشوق، بی‌وفایی و سنگدلی او، قصۀ فراق و محنت کشیدن عاشق است این قالب شعری بدین صورت از قرن ششم هجری تشخص یافته و به‌تدریج تکامل می‌یابد.

شاعر در غزل اجازه تکرار کلمۀ قافیه را ندارد مگر درصورتی‌که کلمه یک‌بار در بیت مطلع قافیه شده باشد. ولی در سبک هندی، ما شاهد تکرار فراوان قافیه در طول غزل هستیم. در انتخاب وزن غزل برای شاعر محدودیتی نیست، ولی در این قالب، بیشتر از وزن‌های روان استفاده می‌شود و در وزن‌های معمولی شعر حماسی، دوبیتی و رباعی غزل موفق، بسیار کم است و به همین خاطر از این وزن‌ها کمتر استفاده شده است.

غزل ۱۸-۵ بیت را شامل می‌شود و گاه تا ۳۰۴۰ بیت هم ادامه دارد. غزل‌های ناتمامی هستند که کمتر از ۵ بیت دارند که نمونه‌های آن را در دیوان شمس می‌بینیم.

غزل در روند تاریخی خود اغلب از نظر مضمون تحولی شگرف داشته است. گاه شامل مضمون‌های عارفانه بوده گاه به حکمت و وعظ توجه کرده و زمانی نیز به بیان اوضاع اجتماع و نقد احوال مردم روزگار پرداخته است.»