کتاب امام صادق (ع) و تمدن اسلامی

کتاب امام صادق (ع) و تمدن اسلامی نوشتهٔ عباس رهبری و حسین خسروی و سهراب اسلامی و علی الهامی است. این کتاب را انتشارات دانش بنیان مهر منتشر کرده است.

درباره کتاب امام صادق (ع) و تمدن اسلامی

در خصوص نقش بارز امام صادق (ع) مطالب بسیار زیادی نوشته شده است. جمع‌آوری تمام مطالب در یک کتاب کمتر صورت گرفته است؛ به همین دلیل نویسندهٔ کتاب «امام صادق (ع) و تمدن اسلامی» تصمیم گرفت، با استفاده از کتاب‌ها و نوشته‌های مورخین و اساتیدی که در زمینهٔ علم امام صادق (ع) مطلبی نوشته‌اند، کتاب حاضر را ارائه کند.

خواندن کتاب امام صادق (ع) و تمدن اسلامی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به کتاب‌های تاریخ اسلام می‌توانند این کتاب را مطالعه کنند.

بخشی از کتاب امام صادق (ع) و تمدن اسلامی

«منابع رجالی

علم رجال یا رجال شناسی به معنای عام علم شناخت رجال یعنی مردان و خصوصاً بزرگ مردان است. اما در معنای اصطلاحی علم شناخت راویان سلسله حدیث معنی می‌دهد. به نظر می‌رسد که علم رجال از تأسیسات دوره اسلامی است. درصورتی‌که علم تراجم پیش از دوران اسلامی نیز وجود داشته است. کاربرد علم رجال در بیان اعتبار یا عدم اعتبار احادیثی است که از معصومین (ع) روایت شده است؛ بدین معنی که اگر شرایط لازم را داشت قابل‌پذیرش است و در غیر این صورت حدیث مورد تأیید قرار نمی‌گیرد؛ از این کتاب‌ها در فصل سوم و چهارم استفاده شده است. استفاده از این کتاب‌ها جهت استخراج احادیث صحیح برای دقت در نتیجه‌گیری ضروری است. از معروف‌ترین علمای رجال شیعه می‌توان به رجال نجاشی، رجال کشی و رجال شیخ طوسی اشاره کرد که کتب آنها در این کتاب مورداستفاده قرار گرفته و در ذیل به آنها اشاره می‌گردد.

رجال نجاشی:

نام اصلی آن «فهرست اسماء مصنفی الشیعه» و تألیف ابوالحسین، احمد بن علی بن احمد نجاشی است. این کتاب از جمله اصول اولیه رجال و مرجعی مهم در تشخیص وثاقت و اعتبار گذشتگان است که نجاشی آن را به‌عنوان فهرستی برای اسامی مؤلفین شیعه تألیف کرده است؛ لذا در آن تنها نام بزرگانی را آورده که کتاب و اثری از خود به یادگار گذاشته‌اند. نجاشی در مقدمه کتاب خود در مورد تألیف کتاب نوشته است من شنیدم که سید شریف گفته عده‌ای از مخالفین مذهب شیعه چنین سرزنش کرده‌اند که شما پیشینه و عالمی در شیعه ندارید که تألیف و تصنیف نموده باشند ... من نیز به‌خاطر رد این کلام دست به تألیف زدم و تا آنجا که توان داشتم نام مؤلفین شیعه را جمع نمودم باتوجه‌به تاریخ‌های موجود در کتاب می‌توان نتیجه گرفت که نجاشی کتاب خویش را میان‌سال‌های ۴۱۹ تا ۴۳۶ ه.ق نوشته است؛ از جمله اینکه تاریخ وفات محمد بن عبدالملک تبان متوفای در متن کتاب آمده و هنگام ذکر نام سید مرتضی علم‌الهدی از او با تعبیر اطال الله «بقاءه» و «ادام» «توفیقه» یاد کرده است. رجال نجاشی دربردارنده نام و شرح‌حال ۱۲۶۹ نفر از روات و مؤلفین شیعه است که در مورد آنها، برخی را چند سطر و برخی دیگر را در یک یا چند صفحه توضیح داده است.»