کتاب گفتارهای شاهنامه

کتاب گفتارهای شاهنامه؛ دوران ایران کهن نوشتهٔ محمد رسولی است و نشر سبزان آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب گفتارهای شاهنامه

تاریخ فقط قصه و داستان رویدادهای گذشته نیست که فایده‌ای نداشته باشد. تاریخِ گذشته به انسان امروزی شناخت می‌دهد. با این شناخت و بینش می‌توان فردا را پیش‌بینی کرد و بالاتر از آن، می‌توان آینده را به‌درستی ساخت.

شاهنامه‌ٔ حکیم ابوالقاسم فردوسی شرح تاریخ سیاسی ـ اجتماعی گذشته‌ٔ ایران است؛ یعنی تاریخ است. چون تاریخ علمی مفید است، مطالعه‌ٔ دقیق شاهنامه هم سودمند است. وانگهی شاهنامه غیر از مطالب تاریخی دارای ابیات حکیمانه و نیز مطالب گوناگونی است که در جهات مختلف، مفیدند و پرداختن به این کتاب ارجمند کاری لازم و سودمند است.

در کتاب گفتارهای شاهنامه از قسمت تاریخ ایران در عهد کهن (پیش از باستان) گفتارهایی مفید آمده است.

خواندن کتاب گفتارهای شاهنامه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران قصه‌های شاهنامه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب گفتارهای شاهنامه

«در شاهنامه، کیومرث نخستین شخصیتی است که راجع به تاریخ دوران او، سخن رفته است.

پژوهندهٔ نامهٔ باستان

که از پهلوانی زند داستان

چنین گفت کایین تخت و کلاه

کیومرث آورد کو بود پادشاه

بنابراین، تا همین جای کار متوجه می‌شویم که نخستین ملتی که به رشد آن‌چنانی از نظر اجتماعی رسیده و متوجه شده است که جامعه برای ادارهٔ خود نیاز به حاکمیت و دولت دارد ایرانیان بوده‌اند. لذا در تبلور کیومرث این معنا بیان می‌شود که نخستین کسی که در جهان، تخت و کلاه و بارگاه و دستگاه حکومتی ایجاد کرد کیومرث بود.

کیومرث شد به جهان کدخدای

نخستین به کوه اندرون ساخت جای

سر تخت و بختش برآمد ز کوه

پلنگینه پوشید خود با گروه۵

روشن است که در اینجا هم اشاره به این می‌کند که برای سکنی و ساخت محل زندگی، از کوه و از امکانات طبیعی کوهستان، بسیار استفاده می‌شده است:

«پلنگینه پوشید خود با گروه»

این نیز می‌رساند که در آن زمان بیشترین پوشش انسان از پوست حیوانات بوده است. داستان کیومرث در شاهنامه به‌نوبهٔ خود خیلی مهم است، چراکه این داستان نشان می‌دهد اولین بار در دنیا و در تاریخ بشر، دولت در ایران تشکیل شده است، آن هم در حدود هشت هزار و سیصد سال پیش. این در واقع، زایش نهادِ دولت در ایران و در پهنهٔ جهان است. مفاهیم ملت و دولت خیلی مهم است و آنچه گفتیم نشانگر دیرینگی مفاهیم مذکور در ایران است.»