کتاب ملاله یوسف زی چه کسی است؟

کتاب ملاله یوسف زی چه کسی است؟ نوشتهٔ دینا براون و ترجمهٔ ابوالفضل طاهریان ریزی است و انتشارات طاهریان آن را منتشر کرده است. این اثر از مجموعه کتاب‌های به سوی موفقیت انتشارات طاهریان است.

دربارهٔ کتاب ملاله یوسف زی چه کسی است؟

ملاله یوسف‌زی نامی آشنا در تمامی جهان است زیرا او دختری است که از تجربهٔ زیستهٔ خودش استفاده کرد تا رنجی که دختران در کشورهای تحت سلطهٔ طالبان متحمل می‌شوند را به گوش جهان برساند.

ملاله در کشوری زندگی می‌کرد که طالبان بر آن سلطه داشت و یکی از ویژگی‌های اصلی طالبان و تفکر طالبانی ستیز با تحصیل و علم به‌ویژه تحصیل دختران بود. با وجود تلاش‌هایی که برای ممنوعیت از تحصیل دختران می‌شد، هنوز نوجوانان و کودکان زیادی بودند که علاقهٔ خود به تحصیل را در خود زنده نگه‌داشتند و با وجود خطرات زیاد هم‌چنان درس می‌خواندند. عشق ملاله به درس خواندن از سمت طالبان با استقبال مواجه نشد و ملاله در ۱۵سالگی هدف تیراندازی طالبان قرار گرفت. پس از نجات‌یافتن از این حمله، ملاله یوسف‌زی مصمم‌تر از همیشه برای حق تحصیل دختران پاکستانی قدم برداشت و به ترویج تحصیل دختران پرداخت. او در سال۲۰۱۳ برندهٔ جایزهٔ ساخاروف شد و در سال ۲۰۱۴ جایزۀ صلح نوبل را دریافت کرد. 

او ۱۷ساله بود که برندهٔ این جوایز شد و به‌عنوان جوان‌ترین فردی که برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل شده است، شناخته می‌شود.

در این کتاب شما می‌توانید زندگی‌نامۀ او را به شکل داستان بخوانید. در هر پاراگراف نیز تصویری قرار داده شده است تا کودکان بتوانند ارتباط بیشتری با این اثر برقرار کنند.

خواندن کتاب ملاله یوسف زی چه کسی است؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کودکانی که علاقه‌مند به شناخت ملاله یوسف زی هستند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ملاله یوسف زی چه کسی است؟

«در شهر بزرگ اسلام‌آباد زنانی بودند که مانند زنان در اروپا و ایالات متحده (که در تلویزیون دیده بود) لباس می‌پوشیدند. اما اکثر زنان و دختران مینگورا به این صورت لباس نمی‌پوشند. آنها هنگام بیرون رفتن بدن خود را با یک پارچه یا روپوش می‌پوشاندند و روسری به سر می‌کردند.

در دهکده کوهستانی مادرش، حتی زنان اغلب به شیوه سنتی‌تر لباس می‌پوشیدند. آنها ترجیح می‌دادند هر زمان که از خانه خارج می‌شدند لباس پارچه‌ای به نام برقع بپوشند. برقع در واقع یک لباس گونی مانند بود که شکافی در آن برای چشم‌ها تعبیه شده بود تا بتوانند فقط جلوی پای خود را ببینند.

در سال ۲۰۰۷، ملاله ده ساله بود. در این زمان، جنگجویان طالبان دره سوات را تصرف کرده بودند. آنها حکم کرده بودند که همه زنان باید برقع بپوشند.

طالبان می‌خواست آزادی را از همهٔ زنان بگیرند. حتی در یک ایستگاه رادیویی، یک مرد طالبان چیزهای ترسناکی را فریاد می‌زد. وی اعلام کرد که علاوه بر پوشیدن برقع، زنان و دختران در مینگورا باید در خانه بمانند. آنها دیگر نمی‌توانستند به تنهایی به بازار بروند. آنها فقط می‌توانستند با یک خویشاوند مرد بیرون بروند. زنانی که از این قوانین پیروی نمی‌کنند سخت مجازات می‌شوند.»