کتاب نگاهی نو به تحول جغرافیای انسانی

کتاب نگاهی نو به تحول جغرافیای انسانی نوشتهٔ پل کلاوال و ترجمهٔ سیدحسن صدوق است. انتشارات دانشگاه شهید بهشتی این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب نگاهی نو به تحول جغرافیای انسانی

کتاب نگاهی نو به تحول جغرافیای انسانی حاصل تعاملی ژرف از تجربهٔ متنوع جغرافيايی طی زمـانی طولانی است. پل كلاوال جهش‌های جغرافيای انسانی را از آغاز تـا حـال حاضـر بیان می‌کند و تفسيری شفاف از مشاركت شخصی خود در سرتاسـر حيـات علمی خويش در اين عرصه معرفی می‌كند. او بـا دوری‌گزيـدن از اسـتبداد رأی و كوتـه‌نظـری مرسوم توضيحاتی از جهان معاصر ارائه می‌كند و در پی آن است كه دستاوردهای برجستهٔ فكری را بدون توجـه بـه گـرايش‌های احتمالی سياسی و متأثر از رشته‌های علمی و كشورهايی كه بدان تعلق دارند تبيين كنـد.

درباره انتشارات دانشگاه شهید بهشتی

«مرکز نشر آثار علمی» یکی از مدیریت‌های معاونت پژوهشی و فناوری دانشگاه است. این مرکز برای دستیابی به اهداف‌ ذکرشده در «سیاست‌های نشر تولیدات و آثار علمی پژوهشی»‌ و «سیاست‌های نشر مجلات علمی» در حوزۀ انتشار کتاب‌ و مجلات علمی دانشگاه شهید بهشتی فعالیت می‌کند. این مرکز از ۲ اداره تشکیل شده است: ادارۀ نشر کتاب و ادارۀ مجلات علمی دانشگاه. مرکز نشر هر نوع اثر علمی و تحقیقی شامل تصنیف، تألیف، ترجمه، تحشیه، تصحیح متون، گزارش پژوهشی و اسناد و مدارک علمی پژوهشی را در زمینۀ علم و فرهنگ، از اعضای هیئت‌علمی دانشگاه شهید بهشتی یا دانشگاه‌ها و مراکز و مؤسسات علمی و پژوهشی دیگر و با رعایت مفاد «آیین‌نامۀ انتشار کتاب» برای چاپ و نشر می‌پذیرد.

خواندن کتاب نگاهی نو به تحول جغرافیای انسانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب نگاهی نو به تحول جغرافیای انسانی

«با شكل‌گيری جغرافيای انسانی در قالب نظامی علم‌محور، خيلی زود بـا اسـتقبال همـراه شد و جايگاهی رفيع يافت. در كشف سرزمين‌های آسيايي و آفريقايی، گـام‌هـای بزرگی برداشته شد. فقط عرض‌های جغرافيايی فوقانی هنوز تاحدی ناشناخته بود، امـا نفـوذ بـه داخل اين سرزمين‌ها نيز به‌سرعت در حال گسترش بود. موفقيت عظيم آثار ژول ورن، از جمله كتاب‌های دور دنيا در هشتاد روز، بيست هزار فرسـنگ زيـر دريـا، پـنج هفتـه در بالن، و فرزندان كاپيتان گرانت گواه ايـن موضـوع اسـت. مـردم همـان قـدر كـه شـيفتهٔ مكان‌هايی بودند كـه تـا آن زمـان ناشـناخته مانـده بـود، بـه فرهنـگ‌هـای غيربـومی و تازه‌كشف‌شده نيز علاقه‌مند شدند. هنرمندان به باسمه‌هاي ژاپنی، مجسمه‌های بروبـودور و يا معابد آنگكور علاقـهٔ فراوانی داشتند.»