کتاب نجات زندگی از تجربه ضربه روحی (کتاب کار)

کتاب نجات زندگی از تجربه ضربه روحی (کتاب کار) نوشتهٔ باربارا الاسو رثبام، ادنا ب.فوآ و الیزابت ا. همبری و ترجمهٔ امیر لشکری است. موضوع این کتاب راهنمای عملی آموزش استفاده از مواجهه‌‌درمانی مداوم آزمون شده و تأییدشده‌ترین درمان برای غلبه‌ بر PTSD است.

درباره کتاب نجات زندگی از تجربه ضربه روحی (کتاب کار)

ضربهٔ روحی (تروما) یکی از مهم‌‌ترین عوامل آسیب‌‌پذیری نسبت به بیشتر اختلالات روانی، ازجمله اختلالات خلقی، شخصیت، گسستی و... است. اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) در بین قربانیان تجاوز جنسی، جنگ‌های نظامی، اسارت یا قتلِ‌عام‌های قومی، بیشترین فراوانی را دارد (از یک‌سوم افراد قربانی تا بیش از نیمی از آن‌ها). پرداختن به PTSD در کشور ما به علت تجربهٔ هشت سال دفاع مقدّس، بلایای طبیعی، آمار بالای سوانح جاده‌‌ای، در کنار وجود غیرقابل‌انکار جرائم خشونت‌‌باری چون زورگیری و تجاوز، از اهمیت ویژه‌‌ای برخوردار است.

این کتاب یکی از کتاب‌‌های مجموعه Treatments That Work TM از انتشارات آکسفورد است که تلاش کرده آخرین و مؤثرترین مداخله (بر اساس شواهد علمی) در هر اختلال را به زبان غیرتخصصی برای استفادهٔ عموم توصیف کند. نویسندگان آن از مشاهیر پیشرو در توصیف و درمان PTSD هستند. فنون توصیف‌‌شده در این کتاب بسیار دقیق و با جزئیات تشریح‌‌شده و اثری بسیار مفید برای قربانیان ضربهٔ روحی و روان‌‌درمانگرانی است که می‌‌خواهند برای لحظه‌به‌لحظه جلسهٔ روان‌‌درمانی برنامه داشته باشند. همچنین رویکرد مواجههٔ مداوم و پردازش هیجانی به‌‌کاررفته در این کتابِ کار می‌‌تواند برای بسیاری از اختلالات روان‌‌پزشکی دیگر، ازجمله هراس و اختلال وسواسی- اجباری نیز مؤثر واقع شود.

ترجمهٔ این کتاب را امیر لشکری، دانشجوی دکتری روان‌شناسی دانشگاه تهران و روان‌درمانگر بخش روان‌پزشکی بیمارستان رسول اکرم(ص) انجام داده است.

خواندن کتاب نجات زندگی از تجربه ضربه روحی (کتاب کار) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به متخصصان حوزهٔ روان‌شناسی و روان‌درمانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب نجات زندگی از تجربه ضربه روحی (کتاب کار)

«همهٔ بازماندگان ضربهٔ روحی به درمان‌های متمرکز بر ضربهٔ روحی‌ای چون مواجههٔ مداوم نیاز ندارند. تعداد زیادی از مطالعات نشان داده‌اند که در بسیاری از افرادی که رویدادی ضربه‌ای را تجربه کرده‌اند، بهبودی خودبه‌خودی به‌خوبی رخ داده است. درواقع، برای بیشتر افراد علایم PTSD و دیگر واکنش‌ها به ضربهٔ روحی بلافاصله پس از تجربهٔ ضربهٔ روحی آغاز می‌شود. امّا برای بیشتر آنها این علایم، به‌ویژه پس از گذشت سه ماه فروکش می‌کند.

اگر حداقل یک ماه از تجربهٔ رویداد ضربه‌ای سپری شده و هنوز از علایم PTSD رنج می‌برید و زندگی‌تان مختل است، زمان آن فرا رسیده که به مواجهه‌درمانی مداوم فکر کنید. بر اساس داده‌های به‌دست‌آمده از درمان و مطالعه بر روی صدها بازماندهٔ ضربهٔ روحی، اگر موارد زیر در مورد شما صدق می‌کند، توصیه می‌کنیم به فکر درمان شدن با مواجههٔ مداوم باشید:

ـ در پی یک ضربهٔ روحی، دچار PTSD یا مشکلات مرتبط با آن (مثلِ افسردگی، اضطراب مزمن، سطوح بالای خشم یا شرم) هستید.

ـ خاطرهٔ نسبتاً روشنی از رویداد یا رویدادهای ضربه‌ای در ذهن داشته و می‌توانید آنها را شرح دهید: می‌توانید خاطرهٔ ضربه‌ای را تصوّر و آن را توصیف کنید (کلامی یا نوشتاری) و آن داستان سر و ته دارد.

ما درمان با مواجههٔ مداوم را توصیه نمی‌کنیم اگر:

ـ تمایل شدید یا نقشه‌ای برای خودکشی یا آسیب زدن به دیگران دارید یا اخیراً اقدامی در این جهت کرده‌اید. باوجوداینکه گرایش به خودکشی و سابقهٔ ژست خودکشی یا تلاش برای انجام چنین کاری در مبتلایان به PTSD رایج است، اگر نقشه‌های خودکشی یا قصدش هنوز در شما وجود دارد، توصیه می‌کنیم در وهلهٔ اوّل به آنها توجّه کنید. مطالعات نشان داده است که مواجههٔ مداوم علایم افسردگی را به‌خوبی PTSD کاهش می‌دهد. امّا، برای دست‌یابی به این منافع شما باید به قدرکافی تمایل و تعهّدِ به زنده ماندن داشته باشید. اگر در مورد آن تردیدها یا نگرانی‌هایی دارید حتماً با درمانگرتان درمیان بگذارید، چراکه درمورد تمرکز، نحوهٔ درمان و زمان اتمام مواجههٔ مداوم با هم تصمیم می‌گیرید.»