کتاب یادداشت‌های پراکنده لژیا

«یادداشت‌های پراکنده لژیا» نوشته مژگان ضحاکی( -۱۳۶۱)، شاعر و نویسنده ایرانی است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «یک صبح تعطیل سرد تو پیاده رو آخرین شعری رو که خونده بودم زمزمه می‌کنم احساس می‌کنم به هیچ جا تعلق ندارم! اگه شعری رو خوندی و از اون متاثر شدی بدون قبل از تو شاعری گریه کرده!»