کتاب بررسی رابطه کم رویی و شیوه های فرزندپروری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

کتاب الکترونیکی «بررسی رابطه کم رویی و شیوه های فرزندپروری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان» نوشتهٔ فاطمه اصلان نسب در انتشارات آذرفر چاپ شده است. این تحقیق در زمینه بررسی چگونگی تأثیرگذاری کم‌رویی یا خجالت دانش‌آموزان بر افت تحصیلی آنها انجام می‌گیرد. موضوع این تحقیق بنا به نیازی که محقق احساس کرده است انجام می‌گیرد، چرا که افرادی که دچار این عارضه روانی هستند نمی‌توانند از استعدادها و امکاناتی که در اختیار دارند حداکثر استفاده را ببرند. آنها همیشه در کارهای خود با یک نوع محدودیت مواجه بوده و خود را پست‌تر و حقیرتر از دیگران می‌دانند و بدون اینکه کسی متوجه ناراحتی آنها شود همیشه با یک نوع اضطراب به سر می‌برند. 

درباره کتاب بررسی رابطه کم رویی و شیوه های فرزندپروری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

موضوع تحقیق بررسی رابطهٔ کم‌رویی و شیوه‌های فرزندپروری با پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دورهٔ راهنمایی است. از قدیم‌الایام مردم فکر می‌کردند که دانش‌آموزی که در یادگیری مطالب درسی ضعیف است، ناشی از تنبلی و کم‌کاری خود دانش‌آموز است و علت‌های دیگری ندارد. ولی دگرگونی و پویایی روزافزون امروز، نشان داد که افت تحصیلی دانش‌آموزان و ضعف یادگیری آنان همیشه ناشی از تنبلی و کم‌کاری آنان نیست و علت‌های گوناگونی دارد که از آن میان می‌توان به مسائل و مشکلات روانی از جمله کم‌رویی و یا خجالتی بودن اشاره کرد. این تحقیق در جهت مشخص‌کردن این است که عامل بازدارنده کم‌رویی تا چه میزان در افت تحصیلی دانش‌آموزانی که دچار کم‌رویی هستند تأثیر می‌گذارد

کتاب بررسی رابطه کم رویی و شیوه های فرزندپروری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به والدینی که فرزندانی کم‌رو دارند و همچنین به همهٔ معلمان مدارس پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب بررسی رابطه کم رویی و شیوه های فرزندپروری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

بامریند آن دسته از اولیا را که به اطاعت و پیروی کودک از دستورات، ارزش می‌گذارند و یا برای جلوگیری از رسیدن به امیالشان به استفاده از زور، فشار و تنبیه معتقد هستند، به‌خصوص هنگامی که خواسته‌ها و رفتار کودک در تضاد با معتقدات اخلاقی قرار می‌گیرند، افراد سلطه‌جو نامید. چنین والدینی می‌خواهند کودک، گفتار آنها را دربست و بدون هیچ‌گونه تردیدی قبول کند.

بامریند، دسته دوم اولیا را باقدرت خواند، زیرا آنها سعی می‌کنند رفتار کودک خود را به‌سوی منطقی بودن، جدیت داشتن، خودمختاری و بااراده بودن و همرنگ جماعت شدن سوق دهند. این اولیا هم مانند دسته اول، تحمل وجود اختلاف‌نظر با کودکان خود را ندارند، ولی به‌اندازه گروه اول آنان را محدود نمی‌کنند و تحت فشار قرار نمی‌دهند. بامریند به نوع سوم اولیا عنوان پذیراخو داد که بیشتر به پذیرفتن رفتار، تشویق، مهربانی، دادن آزادی زیاد و داشتن توقع به‌اندازه توانایی جسمانی و روانی فرزندان گرایش دارند.

کودکانی که به این شکل تربیت می‌شوند اعتمادبه‌نفس ندارند و نمی‌توانند حالات و خواسته‌های خود را کنترل کنند. اما فرزندان اولیا سلطه‌جو به‌طورکلی ناراضی، درون‌گرا، و نسبت به دیگران بی‌اعتنا می‌شوند. در نهایت آن دسته از کودکان که اولیا آنها باقدرت هستند، از کودکان خود توقع اطاعت دارند، درعین‌حال با گرمی، مهربانی و به طور منطقی به خواسته‌های اطفال خود توجه می‌کنند. از لحاظ اعتمادبه‌نفس، قدرت کنترل خواسته‌ها، نشان‌دادن کنجکاوی و خالقیت، داشتن رضایت از خود و دیگران، و سازگاری با افراد دیگر، به‌مراتب از دو گروه اول سالم‌تر و بهتر هستند.