کتاب تئاتر آسیا

«تئاتر آسیا» نوشته جیمز. آر. براندون(۲۰۱۵-۱۹۲۷)، استاد رشته هنرهای نمایشی آسیا در دانشگاه هاوائی آمریکا است. وی در این کتاب نگاهی گذرا دارد به انواع هنرهای نمایشی و تئاتر در کشورهای شرق و جنوب آسیا. کشورهایی که در این کتاب به آنها پرداخته شده است: برمه، کامبوج، پاکستان، چین، اندونزی، ژاپن، تایوان، تایلند، هندوستان، کره، لائوس، مالزی، نپال، فیلیپین، سنگاپور، سریلانکا، بنگلادش، ویتنام، هنگ‌کنگ و منطقه اقیانوسیه است. در بخشی از مقدمه نویسنده در این کتاب می‌خوانیم: «تئاترهای اروپایی ـ آمریکایی نمی‌توانند بیش از این معیاری برای سنجش تئاترهای نقاط دیگر جهان باشند. هر فرهنگ شکل‌های اجرایی خود را به روی صحنه می‌آورد که باید در محدوده فرهنگ و شرایط تاریخی خود درک شود، نه این که همچون سایه‌ای از معیارهای غربی باشد و یا در مقایسه (معمولاً غیرمنصفانه) با نمایش غربی، که برتر شناخته می‌شود، قرار گیرد.... هنرهای نمایشی در فرهنگ آسیا و جزایر اقیانوس آرام، کهن، بسیار توسعه یافته، با غنا و تنوعی تصورناپذیر و در عین حال برای بسیاری از مردم از اهمیتی حیاتی برخوردار است. از پاکستان در غرب تا جزایر هاوایی در شرق و از چین در شمال تا اندونزی در جنوب، هنرهای نمایشی در حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ شکل و گونه متمایزِ گسترش یافته دارد و هر کدام از آنها از سبک‌های نمایشی کشور همسایه‌اش کاملاً متمایزاند. هر یک انعکاس زبان منحصر به فرد، عقاید مذهبی، ساختارهای اجتماعی و زندگی روزانه مردمی ـ هنرمندان و مخاطبان ـ است که آن را به وجود آورده‌اند. هرکدام از آنها کاملاً قابل تشخیص و تمایز است چرا که گروه موسیقی، حرکات، سبک اجرایی، قراردادهای اجرایی، مضامین نمایشی و شکل خاص خود را دارند.»