کتاب میادین مشترک نفت و گاز کشور

کتاب میادین مشترک نفت و گاز کشور نوشته یونس خداپرست و محمد صیادی است. این کتاب را انتشارات تدبیر اقتصاد منتشر کرده است. این کتاب چالش‌ها، فرصت‌ها و آینده پیش‌رو می‌پردازد.

درباره کتاب میادین مشترک نفت و گاز کشور

ایران یکی از بزرگ‌ترین کشورهای دارنده ذخایر نفت و گاز جهان است و بخش زیادی از این ذخایر در میادین مستقل داخل کشور قرار دارند، با این حال بررسی‌ها نشان می‌دهد که ذخایر نفت و گاز موجود در میادین مشترک نیز حجم قابل‌ ملاحظه‌ای از کل ذخایر را به خود اختصاص داده است. لذا سرمایه‌گذاری در این میادین و توسعه آن‌ها، بسیار حایز اهمیت است. در این میان چنانچه عوامل دیگری نظیر سرمایه‌گذاری کشورهای همسایه در این میادین و عدم‌النفع‌های فراوانی که در صورت عدم سرمایه‌گذاری ایران در این میادین، به اقتصاد کشورمان وارد می‌شود را مدنظر قرار دهیم، اهمیت و اولویت راهبردی این میادین، بیش از پیش آشکار می‌شود. این کتاب سعی دارد اطلاعات کاملی درباره میادین مشترک و نفت و گاز در اختیار فعالان حوزه اقتصاد قرار دهد. 

خواندن کتاب میادین مشترک نفت و گاز کشور را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام فعالان حوزه اقتصاد پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب میادین مشترک نفت و گاز کشور

از زمان اکتشاف نفت در ایران و حفر نخستین چاه و برداشت نفت از مسجد سلیمان، بیش از یک قرن می‌گذرد. این رخداد را می‌توان نقطه عطفی در تاریخ اقتصادی ایران دانست، زیرا از این تاریخ به بعد، طلای سیاه به‌عنوان کالایی استراتژیک و ماده‌ای که بالاترین مبادلات بین‌المللی را به ‌لحاظ حجم و ارزش به خود اختصاص می‌دهد، به مهم‌ترین منبع تأمین درآمد دولت‌های مختلف در کشور تبدیل شده است.

دولت‌های مختلف به پشتوانه برخورداری از حجم عظیم منابع نفت و گاز، قراردادهای متعددی را با شرکت‌های نفتی بین‌المللی منعقد و با توجه به شرایط تاریخی این قراردادها، سهم‌هایی را از درآمد حاصل از فروش نفت دریافت می‌کردند. در این بین، بخش اعظم درآمدهای کشور از طریق استخراج و تولید نفت در میادین بزرگ تأمین می‌شد و میادین مشترک سهم زیادی از کل تولید نفت خام نداشتند. این در حالی بود که به سبب تعدد میادین مشترک ایران و به دلیل مشترک بودن این میادین و سرمایه‌گذاری‌های طرف خارجی در برداشت از آنها، توجه اصلی باید به برداشت از میادین مشترک معطوف می‌شد. 

ایران ‌اکنون با عراق، عربستان، کویت، امارات، عمان، قطر و ترکمنستان میدان مشترک دارد و بخش زیادی از منابع نفت و گاز کشور در این میادین قرار دارند. با این حال، عملکرد ایران در تولید از این میادین چندان رضایت‌بخش نیست. میدان مشترک پارس جنوبی نمونه‌ای از این میادین است که به دلایل مختلف، ایران تولید از این میدان را با تأخیر 12ساله نسبت به طرف خارجی آغاز کرده و به همین دلیل، تولید انباشتی و سالیانه ایران از ذخایر گازی این میدان کمتر از تولید قطر است. میادین مشترک دیگری مانند میدان سلمان که با عربستان مشترک است نیز وضعیت مشابهی دارد و میزان برداشت ایران به‌هیچ‌وجه قابل مقایسه با برداشت عربستان از این میدان نیست. در میادین مشترک با عراق، بعد از سرنگونی دولت صدام و حضور شرکت‌های بزرگ خارجی،‌ طرف خارجی سرمایه‌گذاری‌های زیادی را در این میادین انجام داده و در برخی از این میادین مشترک، برداشت عراق از ایران بیشتر است.