کتاب اعتیاد به مواد مخدر

کتاب اعتیاد به مواد مخدر نوشته احترام ملکان است. این کتاب به یکی از مهم‌ترین مشکلات در جامعه امروز یعنی اعتیاد می‌پردازد و سعی دارد این موضوع را از ابعاد مختلف روان‌شناسی بررسی کند.

درباره کتاب اعتیاد به مواد مخدر

اعتیاد یک بیماری است که در آن بیمار رفتاری که عوارض بدی دارد را متداوما تکرار می‌کند. اعتیاد یک بیماري جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی است كه در شکل‌گیری آن عوامل متعددي نقش ایفا می‌کنند. با گسترش مصرف متامفتامین در سال‌های اخیر الگوی مصرف مواد در کشور تغییر نموده است، با این وجود همچنان مواد افیونی همچون تریاک، کراک هروئین و هروئین شایع‌ترین مواد غیرقانونی مورد مصرف در کشور هستند.

اعتیاد به مواد مخدر و روان گردان پس از تصادفات جاده‌ای، سوانح و حوادث، بیماری‌های قلبی عروقی و افسردگی در رتبه چهارم طبقه‌بندی بار بیماری‌ها قرار دارد. در جمعیت مردان جوان ۱۸ تا ۳۰ ساله اعتیاد بعد از تصادفات جاده‌ای، سوانح و حوادث در مقام دوم طبقه‌بندی بار بیماری‌ها قرار می‌گیرد. بر اساس آمار رسمی ارائه شده در کشور ۳۵/۱ میلیون نفر فرد مبتلا به وابستگی به مواد یا معتاد در کشور وجود دارد که با در نظر گرفتن بعد خانوار ایرانی ۶/۳ به معنای آن است که در حدود ۵ میلیون نفر جمعیت کشور سالانه مستقیما با اختلالات مصرف مواد درگیر هستند. این کتاب سعی دارد اعتیاد و اهمیت پرداختن به آن را بررسی کند و به دانشجویان روان‌شناسی کمک کند این موضوع را از نگاه علمی ببینند.

خواندن کتاب اعتیاد به مواد مخدر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام دانشجویان روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اعتیاد به مواد مخدر

تعریف سازمان بهداشت جهانی از اعتیاد

سازمان بهداشت جهانی ماده مخدر را این گونه تعریف می‌کند: هر ماده‌ای که پس از وارد شدن به درون بدن بتواند بر یک یا چند عملکرد مغز تاثیر بگذارد، ماده مخدر است. این تعریف مخدرهایی نظیر توتون و مشروبات الکلی و مخدرهای غیر قانونی مانند هروئین و L.S.D را نیز در بر میگیرد. ضمن اینکه در این تعریف مصرف‌کنندگان مواد مخدر نیز بیمار تلقی می‌شوند. ادت کردن، خو گرفتن و خود را وقف عادتی نکوهیده کردن، اعتیاد تلقی می‌شود؛ به عبارت دیگر، عبارت دیگر، ابتلای اسارت آمیز به ماده مخدر که از نظر جسمی یا اجتماعی زیان‌آور شمرده شود، اعتیاد نام دارد. اصطلاح اعتیاد به سهولت قابل تعریف نیست و عواقب آن به صور مختلف نظیر تحمل و وابستگی بدنی هویدا می‌شود. در طب جدید به جای کلمه اعتیاد، وابستگی به مواد به کار می‌رود که همان مفهوم را دارد ولی دقیق‌تر و صحیح‌تر است. مفهوم این کلمه آن است که انسان با استعمال نوعی ماده شیمیایی از نظر جسمی و روانی به آن وابستگی پیدا می‌کند. به طوری که بر اثر دستیابی و مصرف دارو احساس آرامش و لذت به او دست می‌دهد، اما با نرسیدن دارو، خماری، دردهای جسمانی و احساس ناراحتی را تجربه می‌کند. در سال ۱۹۵۰: سازمان ملل متحد در مورد اعتیاد به مواد مخدر تعریف زیر را ارائه کرد: اعتیاد به مواد مخدر عبارت است از مسمومیت تدریجی یا حادی که به علت مصرف مداوم یک دارو، اعم از طبیعی یا ترکیبی، ایجاد می‌شود و به حال شخص و اجتماع زیان‌آور می‌باشد. به عبارت ساده‌تر، اعتیاد عبارت است از وابستگی به موادی که مصرف مکرر آن با کمیت مشخص و در زمان‌های معین، از نظر مصرف کننده، ضروری و دارای ویژگی‌های زیر است: ـ وابستگی جسمی ایجاد می‌کند.

ـ وابستگی روانی ایجاد می‌کند.

ـ پدیده تحمل در بدن نسبت به مواد مصرفی ایجاد می‌شود.

ـ ماده مورد نیاز به هر شکل و از هر طریق باید به دست بیاید.

ـ ماده مصرفی بر مصرف کننده، خانواده و جامعه تاثیر مخرب دارد.

وابستگی جسمی حالتی است که پس از مصرف مکرر ماده‌ای خاص در شخص ایجاد می‌شود و در صورت عدم مصرف یا از بین رفتن اثر آن، شخص دچار اختلالات شدید جسمی نظیر پا درد، آبریزش بینی، دردهای شدید استخوانی، بی‌قراری، دل پیچه و... می‌شود.

وابستگی روانی، میل به تکرار تجربه احساس رضایت ناشی از سوء مصرف مواد است. به بیان دیگر، فرد با مصرف ماده مخدر، احساس رضایت را تجربه می‌نماید. این احساس رضایت و خشنودی، میل به تجربه مجدد آن ماده را در ذهن بر میانگیزد که خود باعث تکرار مصرف می‌شود. در واقع این حالت میل، گونه‌ای از شرطی شدن است؛ به طوری که فرد عملاً با مصرف آن ماده در موقع ناراحتی، آن را تجربه می‌کند. در این نوع وابستگی، مصرف کننده علاوه بر ماده مصرفی، به شرایطی محیطی و آدابی که ویژه افراد مزبور است نیز وابسته می‌شود. (وطن دوست، 1395).