کتاب فرهنگ سیاسی عشیره ای و گذار به دموکراسی در عربستان سعودی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴

کتاب الکترونیکی «فرهنگ سیاسی عشیره ای و گذار به دموکراسی در عربستان سعودی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴» نوشته رضاعلی عالیشاهی در انتشارات آفتاب گیتی به چاپ رسیده است.  این کتاب در پنج فصل به شرح سیاست عشیره‌ای عربستان و قدرت خاندان‌ سلطنتی و موانع برقراری دموکراسی  و فرهنگ سیاسی عربستان پرداخته است. فرهنگ سیاسی در ساده‌ترین تعریف، به‌عنوان مجموعه‌ای از باورها، نگرش‌ها و شناخت و آگاهی‌های سیاسی است که الگوی رفتار سیاسی یک گروه یا ملت را شکل می‌دهد.

درباره فرهنگ سیاسی عشیره ای و گذار به دموکراسی در عربستان سعودی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴

موضوع این پژوهش فرهنگ سیاسی عشیره‌ای و گذار به دموکراسی در عربستان سعودی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴ است. درگذشته، فرهنگ سیاسی ملت‌ها از نهادینگی و استمرار برخوردار بوده است، اما امروزه به دلایلی همچون تغییر و تحولات ساختاری، انقلاب ارتباطات و جهانی‌شدن دگردیسی یافته، به سمت فرهنگ مشارکتی سوق پیدا کرده است. در این نوشتار، نگارنده در صدد است از رهگذر رهیافتی علمی به این پرسش پاسخ دهند که فرهنگ سیاسی عشیره‌ای - تابعیتی چه نقشی در گذار به دموکراسی بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ در عربستان داشته است، و نیز با استفاده از رهیافت جامعه‌شناختی سیاسی، مهم‌ترین دلایل دگردیسی قابل‌توجه در فرهنگ سیاسی جامعه عربستان و حرکت به سمت فرهنگ مشارکتی را بررسی و تحلیل نموده و موانع فرهنگی گذار به دموکراسی در عربستان سعودی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴ را تبیین نماید. نگارنده بر این باور است که چنین تحولی در فرهنگ سیاسی از دهه ۱۹۹۰ به این‌سو، به‌ویژه از سال ۲۰۰۲ به بعد، چالش‌های جدی برای حکومت سعودی ایجاد کرده است. این چالش‌ها در آینده جدی‌تر شده، حکومت را به پذیرش اصلاحات بیشتر ملزم خواهد ساخت.

کتاب فرهنگ سیاسی عشیره ای و گذار به دموکراسی در عربستان سعودی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کسانی که مایل هستند درباره شیوهٔ حکومت و سیاست‌های جاری در عربستان اطلاعات بیشتری کسب کنند، این کتاب را مطالعه کنند

بخشی از کتاب فرهنگ سیاسی عشیره ای و گذار به دموکراسی در عربستان سعودی ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۴

از دهه ۱۹۷۰ کشورهای جهان سوم همراه با مبارزه سیاسی و اقتصادی از زمینه‌های فرهنگی هم به مبارزه با امپریالیسم پرداختند و خواستار سهم بیشتری از تکنولوژی شدند. بیشتر این کشورها اتفاق رأی داشتند که حفظ تمامیت فرهنگی، هیچ‌گونه تباینی با پذیرش تکنولوژی ندارد و کشورهای درحال‌توسعه از طریق تریبون یونسکو، شدیدترین حملات را به نفوذ و گسترش فرهنگ غربی در کشورهای خود کردند. این کشورها عقیده دارند که پیش از دریافت تکنولوژی باید در زمینه فرهنگی به کشورهای صاحب تکنولوژی برسند. رهبران این کشورها آموختند که استقلال سیاسی اقتصادی و فرهنگی شرط اساسی برای هرگونه رشد و توسعه رضایت‌بخش است و بدون استقلال اطلاعاتی و فرهنگی؛ دستاوردهای سیاسی و اقتصادی به‌سرعت محو و نابود می‌شوند. امروزه به لحاظ پیشرفت و گسترش تکنولوژی جدید ارتباطی، حفظ خودمختاری فرهنگی و در نهایت تمامیت ارضی به مفهوم سنتی آن در سطح ملی بسیار دشوار می‌نماید و وابستگی شکل و ابعاد جدیدی به خود گرفته است و در نهایت عواقب ناگواری به همراه خود دارد، عواقبی که امروزه در مباحثات بین‌المللی جریان اخبار و اطلاعات شاهد آن هستیم