کتاب مهران در تحولات جنگ ایران و عراق

کتاب مهران در تحولات جنگ ایران و عراق، نوشته مهدی حاجی‌خداوردی‌خان است. این کتاب به آزادی مرز مهران در زمان جنگ تحریمی می‌پردازد.

درباره کتاب مهران در تحولات جنگ ایران و عراق

نویسنده در این کتاب، جغرافیای شهر مرزی مهران، اوضاع عمومی و جنایت‌های ارتش عراق قبل از آغاز جنگ تحمیلی را بررسی می‌کند. سپس تجاوز‌های متعدد ارتش عراق در مقاطع مختلف جنگ به منطقه مهران را شرح می‌دهد و از مقاومت مردم این سرزمین و سایر رزمندگان در برابر تهاجم‌های بعثی‌ها سخن می‌گوید. در این مسیر عملیات والفجر سه و هشت و کربلای یک را که برای آزادسازی مهران صورت گرفته بود، ارزیابی می‌کند. در پایان کتاب نیز شرح دو تهاجم دیگر به این منطقه، در اواخر جنگ تحمیلی ضمیمه شده است.

مر‌کز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس در ادامه‌ تلاش برای تدوین تاریخ دفاع مقدس ملت ایران در برابر هجوم همه جانبه دشمنان انقلاب اسلامی، با همت هم‌کاران خود موفق شد تا گوشه‌ای دیگر از حقایق این دوره پرحادثه و پرحماسه را در ‌کتاب مهران در تحولات جنگ ایران و عراق منتشر نماید. محقق و نویسنده‌ سخت‌‌کوش ‌کتاب، علاوه بر استفاده از اندک منابع عمومی قابل دسترس، با بهره‌گیری از انبوه اسناد و مدار‌ک دست اول و اختصاصی مر‌کز، ‌که با شر‌کت محققان و راویان "مر‌کز مطالعات و تحقیقات جنگ " در جلسات طراحی و برنامه‌ریزی عملیات‌‌ها، حضور در مناطق عملیاتی در جریان آماده‌سازی عملیات‌ها و حضور در میدان‌های نبرد و همراهی با فرماند‌هان هدایت‌کننده‌ عملیات‌ها جمع‌آوری ‌کرد‌ه‌اند (نویسنده از جمله‌ آن‌ها بوده است ) و همچنین دیگر اسناد نظامی جمع آوری شده و نیز تحقیقات تکمیلی دیگری از جمله مصاحبه با فرماند‌هان و مسئولان یگان‌هایی ‌که در منطقه مهران اجرای مأموریت ‌کرد‌ه‌اند، این اثر ارزشمند را به نگارش درآورد.

خواندن کتاب مهران در تحولات جنگ ایران و عراق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ دفاع مقدس پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مهران در تحولات جنگ ایران و عراق

وجود جنگ سرد میان دو ‌کشور، توسعه‌ی روابط دو ‌کشور را با مشکل مواجه ‌کرده بود، تا این‌که سرانجام با میان‌جیگری ‌کشور‌های دیگر، سران ایران و عراق برای حل اختلافات سر میز مذا‌کرات نشستند. نتیجه‌ی مذا‌کرات انعقاد توافقنامه‌یی موسوم به قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر بود ‌که بر مبنای آن عهدنامه‌ای مربوط به مرز دولتی و حسن هم‌جواری بین دو ‌کشور در ۲۳ خرداد ۱۳۵۴ در بغداد، به امضا رسید. بر اساس این عهدنامه ایران حا‌کمیت خود را بر رودخانه‌ی اروند قوت بخشید و در مقابل اختلافات مرزی در استان ایلام به نفع عراق حل شد. قرارداد الجزایر به ظاهر مناسبات دو ‌کشور را بهبود بخشید و اقداماتی برای میله‌گذاری مرزی انجام شد، اما با ظهورزمینه‌های انقلاب درایران به تدریج ملاحظات سیاسی حکومت بعثی عراق بر اجرای برخی توافق‌ها - به خصوص میله‌گذاری مرزی – سایه انداخت و بی‌رغبتی حکام بعثی به قطعی شدن حدود مرزی دو ‌کشور نمایان شد و با اوج گیری انقلاب و احتمال سقوط نظام شاهنشاهی،عراقی‌ها نه تنها ازادامه‌ی میله گذاری امتناع ‌کردند، بلکه با طرح دعاوی جدید درباره‌ی تغییر و تحول میله‌های مرزی ‌که بیشتر متوجه محدوده‌ی مرزی استان ایلام بود دوره‌ی جدیدی از تلاطم در روابط دو ‌کشور آغاز شد. جریان پرشتاب انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی سرانجام به ثمر نشست. نظام شاهنشاه‌ی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ منقرض شد و نظام جمهوری اسلامی پا به عرصه نهاد. هنوز از تأسیس این نظام دو ماه نگذشته بود ‌که خصومت‌های پنهانی ‌که در روابط دو ‌کشور ریشه دوانده بود، بار دیگر از سوی حکومت بعثی عراق سر برآورد و با تغییراتی ‌که در ساختار حکومتی عراق ایجاد شد و فرد جاه طلبی چون صدام حسین زمام این حکومت را به دست گرفت، تیرگی روابط دو ‌کشور بار دیگر تشدید گردید.