کتاب تحلیل آینده گرای فناوری

کتاب تحلیل آینده گرای فناوری نوشته کریستیانو کاگنین و مایکل کینان است که با ترجمه سینا فقیه و دیگران منتشر شده است. کتاب تحلیل آینده گرای فناوری به هوشمندی راهبردی برای اقتصاد نوآور می‌پردازد و یکی از کتاب‌های آینده پژوهی انتشارات موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی است. 

مركز راهبری آينده پژوهی علوم و فناوری‌های دفاعی، به عنوان نخستين مركز رسمی آينده‌پژوهی كشور، فعاليت خود را در ميانه‌ سال ۱۳۸۳در بخش دفاعی آغاز كرده است. اين مركز در عرصه‌های زير فعالیت می‌کند:

مطالعه و پردازش محتواهای آينده و تحليل تبيين‌های گسترده انجام شده در خصوص آن و از اين منظر، به دست دادن تصويرهای مطلوب‌تر و كامل‌تری از آينده، به خصوص باز كردن تحولات پيش رو و ابعاد نوين آن.

در اين راستا، مركز به مطالعه و تبيين روندهای متنوع شكل‌دهنده به آينده؛ رويدادهای شگفتی‌آفرين؛ سناريوها و تصورات از شكل‌های گوناگون تعامل روندها و رويدادها در آينده؛ سياست‌ها، برنامه‌ها و اقدامات امروز؛ و در نهايت قوانين و سنت‌های حاكم بر جهان هستی به عنوان بخش‌هايی از عناصر تشكيل‌دهنده آينده پرداخته است. در اين راستا مركز، به تناسب جايگاه خود در سلسله مراتب سازمانی، فعاليت ديده‌بانی و پايش محيطی خود را در دو حوزه متمركز كرده است :

الف. ترسيم صحنه‌های نبرد آينده

ب. ترسيم صنايع دفاعی آينده

شناسايی، كسب آگاهی و توسعه روش‌شناسی‌ها و مفاهيم مورد استفاده در آينده‌پژوهی، توسعه عمومی دانش آينده‌نگاری، طراحی و تدوين فرايندها و بسط تكنيک‌های گسترده و نوين آينده‌پژوهی و انتقال اين دانش به عنوان يک فعاليت توانمندساز، در سطح بخش دفاعی كشور.

انجام پروژه‌های بومی آينده‌نگاری در حوزه‌های مأموريتی و ارائه مشاوره به سازمان‌های صنعتی دفاعی برای تعريف و اجرای پروژه‌های آينده‌نگاری، به عنوان تأمين‌كننده مبنای تصميم‌گيری‌های امروز بوده و قطعاً در راستای توليد محتواهای آينده مطلوب و شكل بخشيدن به گفتمان آينده پرافتخار دفاع و اقتدار و سربلندی نيروهای مسلح خواهد بود.

درباره کتاب تحلیل آینده گرای فناوری

آینده‌پردازی از طریق روش‌های گفتگو و تعاملات متداول که شکل مشخص و رویه‌ای جاافتاده پیدا کرده (نظیر دلفی یا روش‌های اجماعی دیگر) و یا از طریق گروه متخصصانی که دانش عمیق ولی محدودی دارند و آن را به آینده تعمیم می‌دهند (برونیابی)، نمی‌تواند شکل حقیقی و متمایزی به خود بگیرد. این گونه روش‌ها و رویکردها تنها ما را کمی به سمت آینده سوق می‌دهند که چنین کاری را می‌توان بسط و توسعه فعالیت‌های برنامه‌ریزی تلقی کرد که هر چند می‌تواند مفید باشد، ولی وجه تمایز و تشخیص خاصی نمی‌توان برای آن قائل شد. 

آیا آینده‌نگاری در معنای متعارف و به آن شکلی که باب شده و معمولاً انجام می‌شود، واقعاً چیز جدیدی نسبت به سایر روش‌های مدیریتی (مثل مدیریت راهبردی و غیره) دارد؟ این سوالی چالش‌برانگیز است که کتاب حاضر نویسندگان تلاش می‌کنند به آن پاسخ دهد.

خواندن کتاب تحلیل آینده گرای فناوری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به آینده پژوهی در حوزه فناوری پیشنهاد می‌کنیم.