کتاب موسیقی ملل

«موسیقی ملل» نگاهی گذرا دارد به سیر پیدایش و رشد موسیقی در کشورهای گوناگون جهان. در بخشی از کتاب پیرامون «نفوذ موسیقی ایران در چین» می‌خوانیم: «از روزگاران بسیار کهن از طریق جاده ابریشم بین ایران و چین ارتباط فرهنگی نزدیکی وجود داشته است. بزرگترین کانون فرهنگی نژاد ایرانی در آن دوره در مشرق ایران قرار داشت و کوچا (در ترکستان) نام یکی از شهرهای آن بود. مردم این دیار با ایرانیان شمالی بستگی داشتند. در مشرق به زبان چینی و در مغرب آن به فارسی سخن می‌گفتند. سال ۳۸۴ میلادی این سرزمین توسط یکی از امپراتوران چین فتح گردید. وی رامشگران آنجا را با خود برد و از این طریق موسیقی ایرانی و سازهای آن به چین راه یافت و درباریان چین به شدت به موسیقی خارجی علاقمند شدند بطوریکه امپراتوران بعدی هم به گردآوری گروه رامشگران کوچایی پرداختند از این رو موسیقی آنان تغییر اساسی در موسیقی چین نهاد. در قرن ۱۹ تحولی فعال و مردمی‌که به سنتهای کلاسیک شمالی شبیه بود ایجاد شد. این تحول اپراهایی را به وجود آورد که معروف به " نمایشنامه های پایتخت " بود و امروزه معروفترین اپراهای قبل از جمهوری خلق چین به شمار می‌رود.»