کتاب ولفگانگ آمادئوس موتسارت

نیکو زهادی( -1345)، پژوهشگر است و در این کتاب، به زندگی «ولفگانگ آمادئوس موتسارت» آهنگساز بزرگ اتریشی پرداخته است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «شهر وین پس از سرگرمی و صمیمیت مردم پراگ، بسیار سرد و خشک می‌نمود و موتسارت با حرارت فوق العاده دست بکار نوشتن اپرای جدید شد. داپونته که اشعار چند اپرای مهم موتسارت را تنظیم کرده است، پیشنهاد کرد که داستان دون جیووانی را انتخاب کند. موتسارت در همان حین که مشغول ساخت کوارتت برای سازهای زهی و همچنین قطعه‌ی موسیقی کوچک شبانه (Ein Kleine nacht music) بود، به طرح ریزی بنای اپرای دون جیووانی (Don Giovanni) پرداخت. در سپتامبر ۱۷۸۷ موتسارت و همسرش باز عازم پراگ شدند که دو ماه دیگر در جشن‌هایی که بنا بود در آنجا برگزار شود، شرکت جویند. شب اول نمایش این اپرا که در بیست و نهم اکتبر اتفاق افتاد، با توفیقی به مراتب بزرگتر از اپرای عروسی فیگارو روبرو شد در صورتیکه مردم پراگ از اپرای فیگارو هنوز خاطرات شیرینی داشتند. پس از برگزار شدن اپرای دون جیووانی موتسارت و همسرش با خانواده‌های هنر دوست شهر پراگ به رفت و آمد و معاشرت پرداختند و تا دوازدهم ماه نوامبر مراجعت خود را به وین به تأخیر انداختند. سه روز بعد گلوک از جهان رفت و یک ماه بعد یوزف دوم موتسارت را به عنوان آهنگساز خصوصی کاخ خود نامزد کرد. این مقام برای او که سال ها در تلاش آن بود، زیاد جالب توجه نبود. وی درباره درآمدش در این سمت چنین نوشته است: " برای کاری که انجام می‌دهم بسیار زیاد است ولی برای کاری که از عهده‌ام ساخته است، بسیار کم".»