کتاب اشتیاق تئوریک و استراتژی های طراحی در آثار هشت معمار معاصر

کتاب اشتیاق تئوریک و استراتژی های طراحی در آثار هشت معمار معاصر ترجمه‌ای است از مهم‌ترین اثر رافائل مونئو، معمار صاحب نام و استاد دانشگاه هاروارد که از معتبرترین منابع مبانی نظری و تئوری معماری بوده و همچنان در بسیاری از دانشکده های معماری تدریس می‌شود. 

 درباره کتاب اشتیاق تئوریک و استراتژی های طراحی در آثار هشت معمار معاصر

رافائل مونئو، معمار تحسین شده بین المللی است که از سال ۱۹۶۵ به صورت حرفه ای به کار معماری اشتغال دارد. وی در اسپانیا و آمریکا تدریس نموده و از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ ریاست دپارتمان معماری در دانشگاه هاروارد را بر عهده داشته است. 

در این کتاب، مونئو با رویکردی نقادانه آثار هشت تن از مهم ترین معماران معاصر؛ «جیمز استرلینگ»، «رابرت ونتوری و دنیس اسکات براون»، «آلدو روسی»، «پیتر آیزنمن»، «آلوارو سیزا»، «فرانک اُ. گِری»، «رم کولهاس»، «ژاک هرزوگ و پیر دِمورن» را با دقت ارزیابی نموده است. کتاب به هشت فصل اصلی تقسیم‌بندی شده است و مونئو در ابتدای هر فصل شرحی مختصر از عوامل تاثیرگذار بر زندگی و اندیشه‌های معماران ارائه کرده، سپس به تحلیل آثار ایشان تا سال ۲۰۰۱ پرداخته است. 

جایگاه نقد در معماری معاصر ایرانیان با انتشار اندیشه‌های نوین و تعمق در نوشتار منتقدین از شرق تا غرب ارتقا می یابد. در این میان، همچون گذشته، بر معماران، اندیشمندان و منتقدین ایرانی است که از میان تمامی آنچه در دسترس است خود به آنچه قابل و مفید در این سرزمین است توجه نموده و در جهت رشد مبانی نظری و تئوریک معماری بومی در ایران کوشا باشند.

کتاب اشتیاق تئوریک منبعی مستند در خصوص نقد معماری است، کتابی که دارای ویژگی‌های قابل تدریس در مراکز آموزش عالی معماری است و در آن ریشه‌ها و شیوه‌های نقد معماری به وضوح قابل درک هستند.

 انتخاب این کتاب برای ترجمه نه تنها به دلیل علاقه شخصی مترجم به موضوع «نقد معماری»، بلکه بیشتر به دلیل کمبود منابع علمی و مستند در این خصوص بوده است. امید است این کتاب نیز خود به موضوعی برای نقد منتقدان تبدیل شود.

 خواندن کتاب اشتیاق تئوریک و استراتژی های طراحی در آثار هشت معمار معاصر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 دانشجویان و متخصصان رشته معماری مخاطبان این کتاب‌اند.

بخشی از کتاب اشتیاق تئوریک و استراتژی های طراحی در آثار هشت معمار معاصر

همواره معتقد بوده‌ام که مدارس معماری باید به چشم‌انداز معاصر توجه کنند، به معمارانی که همچنان قهرمانان کتب اصلی‌اند. بنابراین اوایل دهه نود میلادی بود که به دانشجویان مدرسه معماری هاروارد درسی را پیشنهاد کردم که درباره آثار معماران معاصر بود. من همچنان به آثار بعضی از این [معماران] بزرگتر [از من] یا استاد من فکر می‌کنم. همه از همکاران و دوستانی اند که تحسینشان می‌کنم.

این کتاب تالیفی از آن سخنرانی‌ها است.آثار استرلینگ، ونتوری و اسکات براون، روسی، آیزنمن، سیزا، گری، کولهاس، و هرزوگ و دمورن با دقت تحت عنوان «اشتیاق تئوریک و استراتژی های طراحی» ارزیابی شده‌اند. از واژه «اشتیاق» استفاده می‌کنم، چون مطالعه معماری در زمان حال در مسیری پیش رفته است که به اندیشیدن و مباحث نقادانه نزدیکتر شده است تا هرگونه علاقه‌ای به ساختن تئوری سیستمی.

حالا که عنوان کتاب را شرح دادم، اجازه دهید که سعی کنم احساسم را درمورد این گروه معماران بعضا نامتجانس بیان کنم. علاقه‌ام به این بود که معمارانی را مطالعه کنم که دارای نفوذ و قدرت بیشتری در زمان حال هستند، آنهایی که در آخرین ربع قرن بیستم علایق دانشجویان معماری را برانگیخته‌اند، آنهایی که کارهایشان در عرصه وسیعی مورد بحث قرار گرفته است و سرانجام آنهایی که کتاب‌هایشان با مقدار زیادی مقالات مفهومی منتشر شده است.