نظرات کاربران درباره کتاب خاطرات سال های نزدیک

متاسفانه سبک نوشتاری با موضوع هماهنگ نیست. نه محاوره س که روون باشه و مخاطب رو راحت با خودش همراه کنه، نه به عمد (مثل یکسری از کتاب ها) با لحن کتابی و پر از کلمات سخت و سنگینه. قسمت اول هر خاطره هم مقدمه ای داره مثل سخنرانی که باعث خستگی مخاطب میشه. ضمن احترام به سبک نویسنده ، به نظرم وقتی موضوع نوشته ها ،یه موضوع نوستالژیکه، مخاطب خاص خودش رو داره و دیگه نیازی به توضیح نیست، همه ی افرادی که تو اون دهه ها زندگی میکردن، کم و بیش یا خودشون این اتفاقات رو تجربه کردن، یا یکی از نزدیکانشون.