نظرات کاربران درباره کتاب عصیان

اصلا احساس نمیکردم یک کتاب به این حجم کم اینقدر پر محتوا باشه که تاثیر زیادی روی من بزاره این کتاب دغدغه های بشر در مورد خدا و قوانین و حکومت ها و نقش اونا رو بر ما نشون میده کتابی بسیار کامل و به دور از اضافه گویی تمام کتاب یه طرف و قسمت گفتگو آندریاس با خدا یک طرف که به نظر من بهترین قسمت این کتاب بود دست آخر ممنون از طاقچه که نشون داد با چه نیت درست و عالیی تخفیف های بزرگ رو به کتاب ها میزنه مرسی طاقچه

واقعا ترجمه به غایت عالی بود. داستان هم که مثل آثار دیگه یوزف روت واقعا زیبا بود. مثل اعترافات یک قاتل. کلا درون‌مایه داستان‌های یوزف روت درباره آدم‌هایی هست که به دنبال عدالتی‌ان که فکر می‌کنن وجود داره و سرنوشتشون همینه، اما بهش نمی‌رسن و اعتقادشون دچار تزلزل میشه. بخشی از کتاب: عجب خدایی هستی! آیا قساوتت حکمتی است که ما از آن سردرنمی‌آوریم؛ پس چه ناقص خلقمان کرده‌ای! اگر محکوم به رنج بردنیم چگونه است که همه یکسان رنج نمی‌بریم؟ اگر رحمتت برای همه کافی نیست، دست‌کم عادلانه تقسیمش کن!

(۸-۳-[۱۸۰]) کتاب نقد تند و صریحی نسبت به ارزش های جامعه، دولت، مفهوم عدالت، دین و قوانین داره؛ آندریاس به عنوان یک انسان وطن پرست و مطیع، دولت رو مظهر تمام خوبی ها میدونه و در راه دفاع از حاکمیتِ اون، از خودگذشتگی های زیادی میکنه، ولی به مرور و به دلیل آسیب ها و رنج هایی که از طرف قانون و حکومت متحمل میشه، به اشتباهش پی‌ میبره و تغییراتی اساسی در نحوه ی نگرش و اندیشه های سیاسی و دینیش به وجود میاد و در برابر همه ی اینها دست به عصیان میزنه؛ اندیشه هایی که شباهت زیادی به دیدگاه های کافکا در این زمینه داره؛ توصیه میکنم کتاب "جزیره محکومین" کافکا رو هم بخونید.

این کتاب بهترین داستانی بود که این روزها خوندم داستان مردی که علیه تمام آرمان های خودش میشه...

من قصد داشتم نگاهی بهش بندازم و تا اخر خوندمش.عجیب و غریب کشش داره . امیدوارم یک صفحش رو بخونید و گرفتاری من رو هم عمیقا درک کنید.لذت بردم خیلی.دیدن عمیق انسانها و در واقع خودم همیشه به وجد اورنده بوده.توصیف درست و دقیق احساساتی که قادر به توصیفش نیستیم.این هنر نویسنده است.از دو مترجم کتاب سپاسگزارم بخاطر این ترجمه روان و عالی. من مقایسه با زبان اصلی کتاب انجام ندادم وتشکرم از هر انچه که هست بود.

کتاب از رنگ باختن باورها سخن می‌گوید؛ از سقوط آرمان‌ها. از تفکراتی که با گذشت زمان و وقوع حوادث، از ارزش‌ها تهی می‌شوند و شکوه و جلال‌شان فرو می‌ریزد. باورهایی که زمانی متعصبانه به آن‌ها اعتقاد داریم و زمانی از تمامی‌شان ناامید می‌شویم. کتاب از ترجمه قابل‌قبولی برخوردار است و با اینکه گاهی احساس می‌شود که می‌توانست بهتر باشد، اما به صورت کلی روان و قابل فهم است.

داستان و ترجمه عالی 👌

داستان از نظر زمانی، مربوط به جنگ جهانی اول هست و سربازی به اسم آندریاس پوم ک اونجا یه پای خودش رو از دست داده و الان توی بیمارستانی مستقر هست ک تعداد زیادی مجروح جنگی با درصدهای مختلف حضور دارن و همه اونا از این وضعیت شاکی هستن و نگران این موضوع ک بعد از مرخص شدن از بیمارستان باید چکار کنن و چه جور امورات خودشون رو بگذرونن. چون معتقد هستن دولت و حکومت در حق اونها اجحاف کرده و عدالتی برقرار نیست، ولی آندریاس انسان معتقدِ سرسختی نسبت به خدا، دولت و حکومت ک با دریافت مدال افتخار، اینجور فکر میکنه ک بعد از این مورد احترام همه مردم واقع خواهد شد و مطمعن هست ک دولت شغل خوبی در اختیارش میذاره تا زندگیش رو بچرخونه و نظرش نسبت به بقیه مجروحهای جنگی اینه ک اونا کافر هستن (با توجه به رفتار و گفتار و اعتقادی ک مجروحان نسبت به حکومت و وضعیتی ک دارن). آندریاس پوم بعد از مرخص شدنش از بیمارستان، کم و بیش همونجوری پیش میره ک انتظار داشته اما با اتفاقهایی ک براش میفته، به مرور تمام اعتقادات و باورهاش فرو میریزن و از این کهنه سربازِ معتقد، کافری زاییده میشه ک نه به عدالت خدا و نه حکومت و دولت، ذره ای اعتقاد و اعتماد نداره و در انتهای کتاب با حرفهای اعتراضی ک از زبان آندریاس گفته میشه، همه چیز رو به چالش میکشه و به نوعی عصیان میکنه. با اینکه کتابِ کم حجمی هست اما نویسنده به خوبی داستان انسانهایی رو ک به دنیای پاک و زیبا و پر از عدالت اعتقاد دارن اما به مرور بی اعتقاد و به نوعی کافر میشن رو به خوبی روایت کرده، روایتی ک شاید به خوبی در مورد خیلی از ما انسانها در زندگی رخ داده و با تمام وجود اونو حس و لمس و تجربه کردیم و شاید ما یکی از اون انسانها باشیم یا حداقل یکی از اونها رو در اطراف خودمون دیده باشیم. شخصا کتاب رو خیلی پسندیدم و توصیه میکنم حتما بخونیدش😊

بخونید کتاب خوب واقعا خوب

لطفا این کتاب رو در بی نهایت بذارید

نویسنده رمان رو با روزمرگی‌های یک مجروح جنگی در یک بیمارشتان صحرایی آغاز میکنه و به معرفی افکار، دل خستگی‌ها و خواسته‌هایش میپردازه، هرچه به جلوتر میریم نویسنده به ما نشان میده علاقه خاصی داره کاراکتر‌های داستان رو تو یه نقطه رها کنه و خواننده رو درگیر یک کاراکتر جدید کنه، رمان روند یکنواختش کم کم با گذر زمان اوج میگیره، شخص اول داستان از ابتدای ورودش به زندان به ما میگه حتی در مدتی کوتاه وقتی از یک جامعه آزاد تمام حقوقی شهروندیتو ازت میگیرن به چه روزی میفتی، نشون میده انسان وقتی با خودش خلوت میکنه و دور و برش هیچ کس رو نمیبینه به یاد چه چیزهایی میفته و تازه یادش میاد در گذشته چه چیزهاییو از دست داده، تحولات عقاید شخص اول داستان در زندان بسیار جالب و خواندنیست ، از دید من کتاب ارزش خوندن داره اما نقدی که بهش وارد میدونم اینه که نویسنده یجاهایی در ابتدای کتاب که نیاز نبود اضافه گویی کرد و یجاهایی پس از ازادی از زندان که نیاز به گفتار بیشتر داشت کم گویی

نظرات خوبی در مورد کتاب نوشته شده بود و نیاز به توضیح بیشتری وجود ندارد .فقط اینکه برای من جالب بود که اگر برای آندریاس پوم ورق برنمیگشت به دسته بندی سخت و در عین حال سطحی خود از آدمهای هم رده خودش به عنوان کافر ادامه میداد؟! ظاهرا بعضی آدمها نمیتونند خودشون رو در موقعیت بقیه قرار بدن و قدری منعطف تر باشند،و حتما باید شرایط مشابه براشون به واقع اتفاق بیفته.

عصیان کتابیه که اسمش گویای همه چیزه سقوط تدریجی فردی در مواجهه با واقعیات جامعه و اینکه عدالت به اون شکلی که اون فکر میکنه در جامعه جاری نیست، شکستن دیوار باورها سخته و دردناک مکالمه بخش اخر کتاب واقعا خوندنی بود... کتاب کوتاه، تلخ و قشنگی بود با ترجمه ای خوب

داستان از توصیف شخصیتی وطن پرست، با ایمان که در جنگ شرکت کرده و جانباز شده و به این امر افتخار می‌کند شروع میشود. نویسنده شخصیت اصلی داستان خیلی خوب ترسیم می‌کند و کاملا میتوان با او همراه شد و احتمالا با شرایط خودمان می‌توانیم او را شبیه خیلی از اطرافیان و آشنایان خودمان ببینیم. همه چیز خوب پیش می‌رود تا با اتفاقی تمامی آن ساختار اعتماد و ایمان ذهنی از هم فرومی‌پاشد. عصیان داستان زندگی خیلی از ماهاست یا کسانی که در زندگی با آنها مواجه شدیم، داستانی که صرفا روایت گر فضای بعد از جنگ جهانی اول نیست و هنوز کارکرد دارد و هنوز بعد از بیش از هفتاد سال از نوشتن آن زنده هست و آن را کاملا میتوان حس و درک کرد و بیش از اینکه تاریخی باشد، نقدی است بر ساختار بی عدالتی دولت ها و جوامع. ریتم روایت بعد از چند صفحه اول به شدت تند هست به نحوی که زمین گذاشتنش سخت می‌شود، اما شاید همین مسأله مشکل اصلی داستان هم باشد، بعد از رویداد اصلی داستان مخاطب به دنبال بروز بیرونی آن عصیان هست ولی نمود بیرونی خاصی مشاهده نمی‌شود و یک بروز درونی و افسرده وار را رقم می‌زند که به نوعی یک عصیان درونی و اعتقادی و باوری است که به نظرم این قسمت بیشتر جای پرداخت داشت و جوانب مختلف آن مورد بررسی قرار می‌گرفت. به هر حال عصیان، داستانی به شدت خواندنی است که بعد از خواندن آن تا مدت‌ها در ذهنمان باقی خواهد ماند و قدمی در راستای آگاهی اجتماعی ما برخواهد داشت.

ترجمه؟ غوغاست... 🔥

عصیان داستان یک جانباز آلمانی هست که رفته رفته بر علیه تمام اعتقاداتش و باورهاش میشه کتاب بسیار ساده و روان روایت میشه با ترجمه بسیار خوب . سوالی که بنظرم باید بعد از خواندن این کتاب از خودتون بپرسین اینه که آیا این قرار گرفتن در مقابل آرمان ها و اعتقادات چیز خوبیه یا نه؟ جواب این سوال برای هرکسی متفاوته جواب این سوال برمیگرده به شما به شخصیت فعلی تون به شرایط فعلی که در آن قرار گرفتین به تفکر فعلی تون و...

کتاب رو توی شرایطی خوندم که مدتیه دچار فروپاشی کامل عقایدم شدم، در عین شک به همه چیز هنوز بارقه‌ هایی از حماقت رو توی خودم می‌دیدم، زنجیر شدن به عقاید پوچ احمقانه و ترس، ترسی که جامعه القا کننده ی اصلیشه. این کتاب اما کمک کرد تا بتونم راحت‌تر با تغییراتم کنار بیام و از تغییر نترسم. بعلاوه کتاب بشدت با توجه به کوتاه بودنش غنیه..

کتاب در ژانر سیاسی هست و بر پایه‌ی سوالاتی که جواب هایش از سوال هایش جالب تر و واقعی تر است. چگونه تمام بتی که از کسی یا چیزی ساخته‌ایم به یک باره فرو می‌ریزد؟ چه می‌شود که آدم با گوش هایش می‌بیند و با چشمانش لمس می‌کند... واقعا کتابی هست که حتی یک بار خواندش آنقدر در ذهنتان می‌ماند و جا خوش می‌کند که تمام توصیفاتش ممکن است در ذهنتان لانه کند. اوج کتاب در بخش های پایانی است که درمورد هر چیزی تمام افکارش دگرگون می‌شود و یک سری سوال و جواب هایی از خدا می‌کند که واقعاااا تمامی آنها درست است در آخر داستان به ایران خودمان در این 47 سال می‌رسم که چقدر یک تاریخ می‌تواند تکرار شود مطمئن باشید آنقدر در محتواست که از خواندنش پشیمان نمی‌شوید:)

داستان اولش کند پیش میرفت و نمیخواستم ادامه بدم ولی با پایان بندی و نتیجه ای که از سیر داستان گرفتم، حیف بود اگه نمیخوندمش! :)

کتاب رو دوست داشتم. روایت ساده و دلنشینی داشت. اینکه چطور تمام چیزی که روزی باور داشتی، توی وجودت از بین می‌ره.

آندریاس مجروح جنگی که میگرده و با مجوزی که داره ساز میزنه. به مسیری که اومده افتخار میکنه. قانون و افراد اجرا کننده های اون رو ستایش میکنه. فکر میکنه سیستم براش شکلات سرو کرده. اتفاقاتی باعث میشه کم کم هرچی که در ذهن داشت دونه دونه جلوش فرو بریزه و حسابی بخوره تو ذوقش. تبدیل میشه به یک عصیانگر علیه جامعه و سیستم اما نه علیه جامعه به صورتی واقعی که بیشتر در ذهنش. اوایل، کتاب جذاب نبود هرچی به آخر میرسید بهتر میشد. توصیفات و تشبیه سازی های خوبی داشت. آندریاس چوبی بود که خم نشد و شکست. تغییر رو درک نکرد تا واقعیت محکم بهش زد. کم مثل آندریاس نداریم دوست دارم بدونم نظر یکی با سرنوشتی دقیقا شبیه آندریاس، درباره کتاب چیه. مراقب هم باشیم کنار هم بمونیم.

روایتی مختصر اما کامل از مردی ساده، کم‌توقع و باایمان که آرمان‌ها و اعتقاداتش در نهایت به او خیانت می‌کنند، داستانی جذاب با پایانی درخشان. خوندن کتاب «عصیان» رو به همه ایرانی‌ها توصیه می‌کنم.

کتاب زندگی آندریاس پس از بازگشت از جنگ رو روایت میکند که چگونه باگذشت زمان و تجربه بی عدالتی هایی که توسط جامعه بهش تحمیل میشه تمام باورها و اعتقادات خودش به جامعه و خداوند رو از دست میده و دیگه دلیلی برای ادامه زندگی پیدا نکنه.داستان زیبا و خواندنی هست که ترجمه به شدت روان و ساده،اون رو به انتخابی خوب برای خواندن تبدیل کرده است.

عصیان، کتابی که عجیب غریب خوبه. و با اینکه حجم کمی داره اما خیلی عمیقه. مقدمه ابتدای کتاب هم خیلی عالیه و دید خیلی بهتری نسبت به کتاب بهتون میده و حتی میتونین بذارین و در اخر، مطالعه اش کنین. کتاب درمورد آندریاسه، یه سرباز جنگ جهانی دوم که در راه دفاع از حکومت _که براش بی نهایت با ارزشه_ پاش رو از دست میده و حالا انتظار داره حکومت _که خیلی عادله_ ازش قدردانی کنه. همین اتفاق هم میفته. حکومت بهش مجوز میده تا تو شهر بتونه ساز بزنه. اما در ادامه اتفاقاتی میفته که همه چیز رو تغییر میده. ‼️خطر اسپویل: بنظر من اوج داستان اونجاییه که آندریاس متوجه میشه که حکومت عادل نیست و با وجود این، هنوز خودش رو کافر میدونه و از اینکه حکومت مجبورش کرده که کافر بشه، باز هم از حکومت بیشتر بدش میاد، انگار آندریاس دلش میخواست که چشماش هیچ وقت به روی حقیقت باز نمیشد، و تا ابد فک میکرد پاش رو در راه حکومتی از دست داده که از همه چیز و همه کس بالاتره و عدالت اصلشه. "واقعا فک میکنی خدا به فکر پرنده هاست؟" ✅️ ترجمه عالیه.

کوتاه و پر مغز

این کتاب روایتگر مردی است که کاملا به سیستم حقوقی و حاکمیت کشورش اعتقاد داره. شرکت در جنگ ،علیرغم صدمه ای که بهش وارد شده، براش باعث افتخاره. اما در نهایت، از این طرز تفکر دست میکشه و به این باور میرسه که این سیستم برای انسانهای شریف و ساده، خطرناکه و دست از اعتقادش به حکومت دست برمیداره. بنظر من این داستان، واقعا خواندنی بود دچار اضافه گویی نبود،روان بود و جذابیت داشت. جا به جا میشد نمادهایی رو دید که از نظر سیاسی و اجتماعی مهم هستن. این کتاب رو پیشنهاد میکنم

به نظرم خوندن این کتاب برای همه مفیده. واقعا آموزنده و عبرت‌آموزه. ممنون از نشر بیدگل، مترجم محترم و طاقچه برای ترجمه و انتشار این کتاب خوب.

رمان زیبا و تاثیرگذار 👌🏻 ترجمه روان 👍🏻

می توانم بگویم فوق العاده بود.

کتاب پرمحتوا و خوبی بود.مخصوصا چند صفحه آخر که گفتگوی آندریاس با خدا بود❤

به‌خوبی نشان داده است که هویت انسانها در مواجه با واقعیت‌های زندگی چطور تغییر می‌کند.

ساده و دوست داشتنی... بسیار قابل درک

عالیهههه

از بهترین کتاب هایی که می تونید بخونید. ارجاعات زیبا به کتاب مقدس و داستان ایوب که از اصلی ترین سرچشمه های داستان های یوزف روت است. ترجمه هم خیلی تمیز و روان، تبریک به مترجمان

فوق العاده فوق العاده فوق العاده متن انقدر با ظرافت بی‌نظیری پیش می‌ره که آدم واقعا لذت می بره. داستان آندریاس که چگونه در مورد همه آنچه یک روز ارزش می‌دونسته دچار تزلزل میشه و در نهایت صحبتی که با خدا داره. همچنین داستان اتفاقاتی که برای ویلی می‌افته دقیقاً تلنگری می‌زنه به ناقص و ناعادلانه بودن هر چه بیشتر روزگار آندریاس.

با سه صفحه آخر گریه کردم… تا ابد می تونم گریه کنم. کاش جور دیگه ای تموم می شد، کاش پایانش کمی تخیلی تر تموم می شد تا بهم اندکی امید واهی بده!

کتاب کم حجم و روانیه و میشه در مدت زمان کمی مطالعه اش کرد. نویسنده حرف هاش رو مستقیم و با صراحت زده و خیلی درگیر شخصیت پردازی و گسترش داستان نشده. چون پیام کتاب رو از قبل میدونستم پایانش چندان برام تکان دهنده نبود.

از شنیدنش خیلی لذت بردم و اجرای گوینده هم بسیار عالی بود.

چه اشک ها ریختم و چه لحظاتی با این کتاب زندگی کردم! عصیان همان رنگ باختن تدریجی باور ها و انتظارات و جایگزینی ناامیدی و خروش در بطن آنهاست که چه سخت دردناک است. از چشمانم بابت خواندن و از روحم بابت لذت بردن و زیستن با این کتاب قدردانم. از مترجم، نویسنده، انتشارات و طاقچه ی عزیز، بسی بیشتر.

سلام وقت بخیر دوستان من میخوام این کتابو بخونم کدوم نشر و ترجمه بهتره ؟؟

چقد قشنگ بود و متاثر و غمگین شدم برای آندریاس.. یکسره خوندمش و نشد از خوندنش دست بکشم.پیشنهاد میکنم حتما بخوندیش

از خوندن این کتاب با ترجمه سلیسی که داشت لذت بردم بخصوص اون گلایه مندی از خدا اونم در چند پاراگراف پایانی کتاب !!!

من دیدگاهمو بعنوان کسی میذارم ک خیلی کتابخون قهاری نیست و یه خواننده ی معمولیه متن کتاب قشنگ بود تشبیهاتش و روون بودنش ولی داستان خیلی چیز شگرف انگیز و متاثر کننده ای نبود واقعیتش یعنی من خلاصه ی کتابو که خونده بودم تصور دیگه ای داشتم داستان خیلی خیلی معمولی بود.

این کتاب عالی بود

کتاب کوتاه و قشنگی بود :)

یوزف روت با پایان بندی شاهکارش، کل تحول روحی آندریاس پوم رو توی چند خط به اوج میرسونه. اون عصیان نهایی که دیگه فقط در برابر جامعه نیست، بلکه در برابر خود خداست. اول کتاب آندریاس هر اتفاقی که واسش میفتاد به عنوان تقدیر الهی قبول میکرد. ولی وقتی میبینه که عدالت الهی هم مثل عدالت انسانی براش وجود نداره، در نهایت به همون "کافری" تبدیل میشه که خودش بقیه رو بهش متهم میکرد. ناگفته نماند ترجمه بسیار عالی بود و ممنون از طاقچه که این کتاب رو جزو کتاب‌های اشتراک بی‌نهایت قرار داده.

عالی بی‌نظیر..

«مرثیه‌ای برای معصومیت از دست رفته آندریاس پوم» عصیان رُمانی است که هرچه انبوه خوانده‌ها در پسش تلنبار شوند باز هم در اندرون ذهن خواننده‌اش سوسو خواهد زد. یوزف روت بعنوان دو یا سومین اثر چاپی خود، با عصیان میخش را در زمین پهناور ادبیات می‌کوبد. از شاخصه‌های بارز این رمان شخصیت آندریاس پوم- قهرمان داستان- است. برعکس اغلب رمان‌های شخصیت‌محور که تحلیل و توصیفی مو به مو از کاراکتر ارائه می‌دهند، روت در عصیان قهرمانش را کاملاً دم دستی، ساده و همراه با کلی‌گویی معرفی می‌کند. با پیش‌رفت داستان و چرخیدن در ذهنیات آندریاس این شناخت ژرفا پیدا می‌کند اما نه آنطور که مَثل در آثار داستایوفسکی شاهدیم. در عین حال این شمای کلی به هیچ وجه موجب نمی‌شود تا شخصیتْ دورافتاده بماند بلکه گام به گام آنقدر شباهت مابین او و خواننده‌اش شکل می‌گیرد که ناچار به همذات‌پنداری با او هستید. همین هم است که خطابه‌ی غرّا پایان داستان از زبان او فریاد برآمده از عمق جان هر انسان ستمدیده و آزاده جانی است. تمهید دیگر روت در ترسیم این چنینی شخصیت اصلی پدید آوردن آدمکی است که طنازانه در دل طنز تلخ داستان جای بگیرد. مطابق دسته‌بندی نوتروپ فرای او از جنس قهرمان‌های کمیک است؛ قهرمانی که نه بر ما برتری دارد و نه بر محیط خویش. او همواره طالب ترحم از سوی مخاطبش است. از دیگر نکات برجسته عصیان تلخیِ طنزِ شرمسازی است که دست از گلوی خواننده برنمی‌دارد. به حق در برخی گفتگوها و موقعیت‌ها خنده به لب می‌نشیند اما این خنده از سر آسودگی نخواهد بود که همراه آن شرمساری است. آنچه تا بدینجا رفت وجوه اونتیک رمان را تشکیل می‌دهد و اما در ساحت اونتولوژیک با ساختاری ضد جنگ، آنارشیستی، سکولار و انسان‌شناسانه طرفیم. به مدد تکرار این مفاهیم است که ادبیات یارای آن را دارد تا داعیه‌دار نجات بشر شود. پرداخت لابه‌لای اینان در عصیان از نقاط قوتی است که استخوان لای زخم می‌گذارد. و در آخر در شرحی مختصر از رمان می‌توان گفت با خوشبختی و سپس سیه‌روزی یک رزمنده جنگ روبروایم. خوشبختی خودساخته و سوری که آن را مدیون حکومت می‌داند و پس از سکندری خوردن در عالم واقع متوجه می‌شود پلیدی‌ها بیش از آنند که بتوان خوشبختی را دم کشید و از قضا باعث و بانی این فلاکت نهاد قدرت است. حالا نوبت آن است تا به کژومژها بپیوندیم و کافر شویم تمام آنچه نام قدرت را یدک می‌کشد.

روند داستان کند و کسل کنندس اما در آخر کلمات به شکل زیبایی داستان رو تعریف میکنن که منوجه گذر زمان نمیشید.

بنظرم همه باید این کتاب و بخونن