نظرات کاربران درباره کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد

یادش بخیر .... زمانی برای تهیه کتاب های فالاچی وسایر نویسنده ها کوچه پس کوچه های نادری وکتاب فروشی های دست دوم را زیر پا میگذاشتم.... قدر الان ودسترسی راحت به کتاب را بدانید. کتاب بسیار زیباست.درضمن واقعا درمورد خود فالاچی هست وکودکی که از دست داد... در اواخر عمر بیان کرد هرچند در کتابی که درمورد الساندرو پاناگولیس نوشته کاملا مشهود است.

نویسنده خیلی زیبا احوالات خودش رو بیان کرده

یه قسمت از کتاب نویسنده می‌گوید: از خودم متنفرم که کاری را بدون مرد نمی‌توانم انجام دهم. برای من جمله‌ای تأمل برانگیز بود در بسیاری از کارهای زندگیم به مردها متکی هستم و این مایه تأسف است. جای جای این کتاب پر از جملاتی است که ذهن ما را سخن به خود مشغول می‌کند. مهم‌ترین نتیجه‌ای که من از این کتاب گرفتم این است که برای یک زن افسرده بدترین کار ممکن بچه‌دار شدن است اما چطور می‌توان زن بود و افسرده نبود؟ یا در فرایند بارداری بر افکار بد چیره شد؟ نمی‌دانمو و حتی نمی‌دانم که مردها می‌توانند این کتاب را درک کنند یا خیر؟ شاید برای مردان این کتاب صرفا یک داستان باشد اما برای یک زن؟ افکاری که در سراسر زندگی‌اش باید با آن بجنگد و امیدوارم در این جنگ او باشد که پیروز می‌شود.

خیلی عجیب بود واقعا در طول کتاب میتونستم خودم رو جای مادر داخل کتاب بذارم و تمام فکر ها سردرگمی ها و احساسات ضد و نقیضی که داشت رو درک کنم

ارزش یه بار خوندنو داره.

زیاد داستان جالب و تاثیرگذاری نداشت و خیلی موضوع جذابی به عقیده من نبود